Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 2 u.p.e.a. jest uzasadnione, gdy brak jest realnych perspektyw skutecznej egzekucji z majątku zobowiązanego, przewyższających koszty egzekucyjne.

Budynki mieszkalne wynajmowane przez podmiot gospodarczy na cele mieszkaniowe najemców nie są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, gdyż wynajem taki nie przekształca ich funkcji mieszkaniowej na działalność gospodarczą.

Niezgodność artykułu 115a ustawy o Policji z Konstytucją RP, wykazana w wyroku Trybunału Konstytucyjnego, uzasadnia stosowanie norm wynikających z treści nowelizacji z dnia 1 października 2020 r., a zasada domniemania konstytucyjności nie może legitymizować ponownego wprowadzenia uznanych za niekonstytucyjne regulacji.

Decyzja WSA uchylająca nałożenie kary pieniężnej jest wadliwa; NSA nakazuje ponowne rozpoznanie sprawy, wskazując, iż brak zezwolenia kategorycznie wyklucza egzonerację.

Dla uznania choroby jako zawodowej wystarczające jest stwierdzenie istnienia warunków narażających oraz wysokie prawdopodobieństwo zawodowego charakteru, potwierdzone orzeczeniem lekarskim. Organ administracji działa w granicach takiego orzeczenia, chyba że wzbudza ono istotne wątpliwości.