Naruszenie przez skarżącego terminu określonego w art. 241 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej oraz brak wykazania nowych okoliczności prawnych lub faktycznych uniemożliwiają wznowienie postępowania podatkowego, co uzasadnia odmowę merytorycznego rozpatrzenia wniosku przez organy administracji.

Umowa o wykonanie ankietowych badań akt, mająca charakter usługi polegającej na starannym działaniu, nie spełnia kryteriów umowy o dzieło, co skutkuje podleganiem obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego dla wykonawcy tej umowy.

1. Przepisy o dowodach (rozdział 11 dział IV: art. 180 - art. 200d O.p.) właściwe dla postępowania podatkowego nie mają zastosowania w sprawie, której przedmiotem jest przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku VAT w drodze postanowienia wydanego na podstawie art. 87 ust. 2 zdanie drugie u.p.t.u. w związku z art. 274b O.p. i innymi przepisami regulującymi czynności sprawdzające (dział V Ordynacji

Nieruchomości posiadane przez Agencję, które są wykorzystywane w działalności gospodarczej, podlegają opodatkowaniu najwyższymi stawkami podatku od nieruchomości, właściwymi dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą, niezależnie od publicznego charakteru zadań Agencji.

NSA stwierdził, że budowa bez uprzedniego zgłoszenia uzasadnia wstrzymanie prac budowlanych. Brak prawidłowego zgłoszenia wyklucza przywrócenie terminu, zaś wysokość opłaty legalizacyjnej musi odpowiadać ustawowym przepisom.

Nieruchomości w posiadaniu przedsiębiorców, faktycznie lub potencjalnie wykorzystywane w działalności gospodarczej, podlegają opodatkowaniu stawkami właściwymi dla działalności gospodarczej, niezależnie od formy organizacyjno-prawnej posiadacza.

Podjęte działania skarżącej negatywnie oddziaływały na zabytkowy układ urbanistyczny G., uzasadniając decyzję Ministra Kultury o usunięciu obiektu bez wymaganego pozwolenia konserwatorskiego, co zgodnie z art. 45 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie zabytków stanowiło naruszenie prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku z dnia 6 lutego 2025 r., sygn. akt I FSK 1645/21, uznając brak spełnienia formalnych wymogów prawnych jako podstawę do zastosowania wyższej stawki akcyzy bez naruszenia zasady proporcjonalności prawa UE.

Przewoźnika obciąża domniemanie odpowiedzialności za przeważenie pojazdu, które nie zostało obalone przez udokumentowanie dołożenia należytej staranności. Utrzymywanie odpowiedzialności zależy od wykazania braku wpływu na naruszenie, co w tej sprawie nie miało miejsca. Kara administracyjna jest tym samym zasadna.

Podmiot ubiegający się o świadczenie pielęgnacyjne na podstawie ustawy o świadczeniach rodzinnych jest uprawniony do jego uzyskania niezależnie od pozostałego rodzeństwa zobowiązanego do alimentacji; decyzja ta należy do autonomii rodziny.

Sąd wziął pod uwagę wszystkie istotne okoliczności i uznał, że obiekt budowlany nie spełnia kryteriów obiektu tymczasowego, wymagając tym samym pozwolenia na budowę, co uzasadniało wszczęcie procedury legalizacji zgodnie z art. 48 p.b. Skarga kasacyjna jest bezzasadna.

Osobie, która była właścicielem nieruchomości w dacie wywłaszczenia lub ograniczenia, przysługuje odszkodowanie, nawet jeśli nieruchomość zbyła przed rozpoczęciem procedury odszkodowawczej.

Włączenie budynku do ewidencji zabytków z pominięciem czynnego udziału właściciela oraz nieuzasadnieniem wartości zabytkowych skutkuje bezskutecznością tej czynności.

Decyzja Prezydenta m.st. Warszawy o pozwoleniu na budowę, mimo drobnych naruszeń, nie stanowiła rażącego naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę, potwierdzając zgodność decyzji z miejscowym planem oraz ograniczenia w kompetencjach organów budowlanych.

Wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego podlega oddaleniu, gdy wnioskodawca nie posiada przymiotu strony, a podstawy wznowienia nie zostały wykazane zgodnie z ustawowymi wymaganiami, takimi jak potwierdzenie fałszerstwa dowodów prawomocnym orzeczeniem sądu.

Zasadna i zgodna z prawem jest decyzja o zwolnieniu funkcjonariusza Policji, gdy długotrwała absencja chorobowa dezorganizuje pracę jednostki i godzi w "ważny interes służby" w rozumieniu art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji.