Inwestycja budowlana realizowana na obszarze Natura 2000, wymagająca oceny oddziaływania na środowisko, wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, nawet jeśli jej skala pozwala na zgłoszenie jej budowy bez takiego pozwolenia.
W sprawie uznania nieważności szwedzkiego prawa jazdy, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza odmowę jego wymiany na polski odpowiednik, z uwagi na niespełnienie przesłanek przewidzianych w art. 14 ust. 1 oraz istnienie negatywnych przeszkód przewidzianych w art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami.
Skarga kasacyjna A. S. na wyrok WSA w Gdańsku zostaje oddalona; NSA potwierdza skuteczność doręczenia tytułów wykonawczych oraz brak przedawnienia zobowiązań podatkowych, co uzasadnia kontynuację postępowania egzekucyjnego.
Obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym, wynika wprost z ustawy o zwalczaniu zakażeń, a brak przeciwwskazań medycznych uzasadnia zastosowanie norm egzekucji administracyjnej, niezależnie od wcześniejszej negatywnej oceny konstytucyjności konkretnych przepisów wykonawczych.
Obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny i zgodny z prawem materialnym oraz proceduralnym, pomimo braku dodatkowych zaświadczeń, gdy przeprowadzono badania kwalifikacyjne wykluczające przeciwwskazania zdrowotne.
Przesłanka pozbawienia faktycznego władztwa nad nieruchomością zgodnie z art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami wymaga zdarzenia utraty po dniu 5 kwietnia 1958 r.; wcześniejsze pozbawienie władztwa nie spełnia tego warunku.
Decyzje administracyjne dotyczące oceny oddziaływania na środowisko dla inwestycji studni głębinowej są prawidłowe i zgodne z prawem, gdy ocena dowodów i procedur była zgodna z obowiązującymi zasadami proceduralnymi i nie wymagała dodatkowego powołania biegłego.
Skarga kasacyjna F. sp. z o.o. na decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach została oddalona przez NSA. Decyzja organów i sądów niższych instancji była prawidłowa, a wariant C uznano za najkorzystniejszy mimo braku społecznej akceptacji.
Uchwała NSA: Naruszenie prawa do obrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym w warunkach pandemii, skutkujące nieważnością postępowania, uzasadnia uchylenie wyroku WSA i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził legalność zaskarżonej decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Brak uzasadnionych podstaw do podważenia decyzji środowiskowych przedsięwzięcia w zakresie budowy nowej ulicy z linią tramwajową w G. i utrzymał ją w zgodzie z preferowanym wariantem inwestora.
Cofnięcie zezwolenia na przetwarzanie odpadów w przypadku niewykonania wymogów określonych w decyzji jest zgodne z art. 47 ustawy o odpadach. Ustalona praktyka organów oraz sądów potwierdza prawidłowość zastosowanej procedury.
W przypadku orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z o.o., bezskuteczność egzekucji z majątku spółki oraz formalne pełnienie funkcji członka zarządu przez skarżącego uzasadniają obciążenie wyłącznie jego odpowiedzialnością podatkową.
NSA oddala skargę kasacyjną, uznając, że decyzja o rejestracji pojazdu naruszała prawo z powodu braku homologacji potwierdzonej przez producenta pojazdu. Zmiany konstrukcyjne dokonane przez skarżącego nie spełniły wymogów technicznych ani formalnych.
Osoba nieposiadająca statusu strony w postępowaniu administracyjnym nie może skutecznie domagać się wznowienia postępowania, ani wnieść skargi kasacyjnej, jeśli jej interes nie znajduje umocowania w przepisach prawa materialnego.
Transakcja sprzedaży nieruchomości przez O. sp. z o.o. do D. sp. z o.o. stanowiła zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa i była zrealizowana w warunkach nadużycia prawa, co uzasadniało jej wyjęcie spod opodatkowania VAT.
Nałożenie 100% sankcji VAT wymaga uwzględnienia zasady proporcjonalności; niezbędne jest zbadanie, czy podatnik świadomie uczestniczył w oszustwie podatkowym.
NSA uznaje, iż decyzja administracyjna doręczona zastępczo na podstawie art. 44 k.p.a. jest skuteczna, wywołuje skutki prawne, a jej zaskarżenie wymaga formalnego podważenia. Zatrzymanie prawa jazdy w wyniku nieprzedłożenia orzeczenia lekarskiego, po skutecznym doręczeniu decyzji o badaniach, jest prawidłowe.