Przekroczenie przez organ administracji architektoniczno-budowlanej 65-dniowego terminu na wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę skutkuje nałożeniem kary pieniężnej, chyba że opóźnienie wynikało z zewnętrznych, niezależnych przyczyn, co nie obejmuje problemów kadrowych lub organizacyjnych.

Stwierdzenie naruszenia art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. przy rejestracji pojazdu nie uzasadnia jego nieważności w braku rażącego naruszenia prawa. Kluczowa jest analiza skutków prawnych i zgodności z przepisami unijnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M.G., potwierdzając prawidłowość działania organu egzekucyjnego oraz wiążący charakter wcześniejszych orzeczeń sądowych, w tym w zakresie dokonanych czynności egzekucyjnych zgodnych z ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Skarga o wznowienie postępowania, na podstawie wpływu wyroku TSUE, jest niedopuszczalna, gdy orzeczenie TSUE nie wpływa na podstawy prawne dotychczasowego orzeczenia. Solidarna odpowiedzialność, w świetle krajowego prawa upadłościowego, pozostaje niezależna od przesłanek wyłożonych w orzeczeniu TSUE.

Postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania nadzorczego stało się prawomocne; nie można go podważyć skargą kasacyjną w sytuacji powagi rzeczy osądzonej zgodnie z art. 61a § 1 k.p.a.

Nakaz rozbiórki utwardzonego placu postojowego wykonano zgodnie z prawem, na podstawie braku legalizacji inwestycji, która przekraczała dopuszczalny rozmiar bez wymaganego pozwolenia budowlanego.

Odpowiedzialność dystrybutora za wprowadzenie do obrotu zafałszowanego produktu rolno-spożywczego jest oparta na zasadzie obiektywnej, niezależnie od etapu, na którym doszło do niezgodności z wymogami jakości handlowej. Skarga kasacyjna oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. przez Organ I instancji miało rzeczywiście charakter oczywisty, ale nie rażący, oddalając skargę kasacyjną i podtrzymując wyrok WSA o uchyleniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którego stanowisko wymagało szczegółowego rozważenia skutków decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przekazał pełną ocenę zarzutów skargi kasacyjnej i oddalił ją, uznając za bezpodstawną. W przypadku nieuiszczenia opłaty legalizacyjnej organ jest obowiązany do wydania decyzji o rozbiórce, co potwierdza obligatoryjny charakter przepisu dotyczącego samowoli budowlanej.

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach traci aktualność po 6 latach od daty uzyskania ostateczności, co oznacza konieczność jej posiadania na każdym etapie procesu inwestycyjnego, w tym przy składaniu wniosku o pozwolenie na budowę, niezależnie od wcześniejszego uzyskania innej decyzji administracyjnej.

Granice strefy czystego transportu mogą obejmować całe miasto, o ile spełniają wymogi proporcjonalności oraz efektywności, w celu ograniczenia emisji zanieczyszczeń z transportu. Uchwała tego typu musi zachować poprawność formalnoprawną oraz merytorycznie określać sposób organizacji ruchu w celu wyważenia konstytucyjnych wolności.

Wydatki poniesione przez podatnika na nieodpłatne świadczenia dla personelu, które dominująco służą osobistym potrzebom pracowników, nie dają prawa do odliczenia podatku naliczonego. Brak wykazania związku z działalnością opodatkowaną uniemożliwia takie odliczenie.

Postępowanie w sprawach naruszeń Prawa budowlanego wszczyna się wyłącznie z urzędu; wniosek strony prywatnej nie jest podstawą do formalnego wszczęcia postępowania administracyjnego. Organ nadzoru ma obowiązek informacyjny wobec wnioskodawcy.

Gminie przysługuje kompetencja do przeznaczenia terenów prywatnych pod drogi wewnętrzne w ramach miejscowego planu zagospodarowania, co nie narusza władztwa planistycznego ani zasady proporcjonalności, jeśli jest uzasadnione ochroną interesu publicznego.

Wiatę o powierzchni przekraczającej 50 m2, zrealizowaną bez pozwolenia na budowę, należy uznać za jeden obiekt budowlany wymagający legalizacji; powoływanie się na techniczną dylatację nie uzasadnia traktowania jej jako dwóch odrębnych obiektów budowlanych.

Przesunięcie wolno stojącego parterowego budynku gospodarczego na tym samym terenie jest budową w rozumieniu Prawa budowlanego, wymagającą zgłoszenia, a jego brak uzasadnia wstrzymanie robót i postępowanie legalizacyjne zgodnie z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego.