Roczny termin na złożenie wniosku o zwrot akcyzy powinien być interpretowany funkcjonalnie, zwłaszcza w obliczu sporu co do obowiązku zapłaty tej akcyzy, co nie może pozbawiać prawa do zwrotu w razie braku konsumpcji pojazdu na terenie kraju.

Program motywacyjny określany uchwałą 'board of directors' spółki z USA, nie spełnia wymogów art. 24 ust. 11b u.p.d.o.f., zatem przychód powstaje w chwili nabycia akcji, a nie ich zbycia. Konieczne jest zachowanie formy uchwały walnego zgromadzenia dla opodatkowania zgodnie z art. 24 ust. 11 u.p.d.o.f.

Wydatki poniesione na usługi doradcze od prezesa zarządu nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, jeżeli czynności te pokrywają się z jego obowiązkami. Podwójne obciążenie kosztów z tego samego tytułu narusza art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. była prawidłowa z uwagi na tożsamość sprawy i powagę rzeczy osądzonej; nie stwierdzono naruszenia przepisów w dotychczasowym postępowaniu.

Skarżący naruszył art. 4 pkt 1 i 11 u.t.d., wykonując przewóz okazjonalny bez licencji. Skarga kasacyjna była bezzasadna. NSA potwierdził prawidłowość decyzji organu o nałożeniu kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż w sprawie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne brak było podstaw dla uwzględnienia skargi kasacyjnej, potwierdzając prawidłowość ustaleń dokonanych przez organ i Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Sąd stwierdził, że nie każde oczywiste naruszenie prawa jest rażące; uchybienie musi wywoływać skutki nieakceptowalne w państwie prawa, aby je uznać za rażące naruszenie w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Skarga kasacyjna oddalona.

Decyzja wydana z naruszeniem art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. nie zawsze stanowi rażące naruszenie prawa. Rażące uchybienie musi być ewidentne, dotyczyć przepisu jednoznacznego oraz wywoływać niemożliwe do zaakceptowania skutki społeczno-gospodarcze.

Spółka komandytowa nie jest obowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od komplementariusza na etapie zaliczek na zysk wypłacanych w trakcie roku podatkowego. Obowiązek poboru zaktualizuje się dopiero po zakończeniu roku podatkowego, gdy znana będzie ostateczna kwota dochodu.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie stanowi podstawy do uznania przedawnienia zobowiązania podatkowego. Brak należytej staranności podatnika w zakresie weryfikacji kontrahentów uniemożliwia obniżenie podatku należnego o podatek naliczony na podstawie faktur nierzetelnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że art. 107 ust. 1 u.p.a. wymaga wykładni funkcjonalnej; roczny termin liczy się od ustalenia wysokości akcyzy, a nie od daty dostawy, gdyż taka wykładnia narusza zasadę proporcjonalności.

Zasada jawności informacji publicznej wymaga od organów administracji publicznej rzetelnej analizy statusu osób w kontekście pełnienia funkcji publicznych przed zastosowaniem ograniczeń związanych z ochroną prywatności, zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p.

Nałożenie osobnych kar za korzystanie ze zmodyfikowanego tachografu i brak rejestracji danych na karcie kierowcy jest zgodne z prawem, mimo że wynikają one z tego samego incydentu, gdyż wynikały z różnych przyczyn.

Obywatel Ukrainy przebywający legalnie na terytorium RP może ubiegać się o zasiłek pielęgnacyjny niezależnie od zamieszkiwania z dziećmi; art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy nie ogranicza katalogu świadczeń do tych związanych wyłącznie z dziećmi.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że skarga kasacyjna dotycząca odmowy przyznania pomocy finansowej z budżetu UE jest bezzasadna, potwierdzając poprawność postępowania i interpretacji prawa przez WSA. Skarga kasacyjna nie wykazała naruszeń procesowych lub materialnych, które mogłyby uzasadnić zmianę rozstrzygnięcia.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja o karze za manipulację tachografem była poprawnie uzasadniona - organy i sąd I instancji działały zgodnie z prawem, opierając się na wiążącej ocenie prawnej i opinii biegłego.

W przypadku śmierci uczestnika postępowania, zachodzi obligatoryjne zawieszenie postępowania na mocy art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a.; uchybienie tego obowiązku prowadzi do nieważności postępowania i uchylenia wyroku sądowego.