Nałożenie osobnych kar za korzystanie ze zmodyfikowanego tachografu i brak rejestracji danych na karcie kierowcy jest zgodne z prawem, mimo że wynikają one z tego samego incydentu, gdyż wynikały z różnych przyczyn.

Obywatel Ukrainy przebywający legalnie na terytorium RP może ubiegać się o zasiłek pielęgnacyjny niezależnie od zamieszkiwania z dziećmi; art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy nie ogranicza katalogu świadczeń do tych związanych wyłącznie z dziećmi.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że skarga kasacyjna dotycząca odmowy przyznania pomocy finansowej z budżetu UE jest bezzasadna, potwierdzając poprawność postępowania i interpretacji prawa przez WSA. Skarga kasacyjna nie wykazała naruszeń procesowych lub materialnych, które mogłyby uzasadnić zmianę rozstrzygnięcia.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja o karze za manipulację tachografem była poprawnie uzasadniona - organy i sąd I instancji działały zgodnie z prawem, opierając się na wiążącej ocenie prawnej i opinii biegłego.

Zasada jawności informacji publicznej wymaga od organów administracji publicznej rzetelnej analizy statusu osób w kontekście pełnienia funkcji publicznych przed zastosowaniem ograniczeń związanych z ochroną prywatności, zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p.

Spółka komandytowa nie jest obowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od komplementariusza na etapie zaliczek na zysk wypłacanych w trakcie roku podatkowego. Obowiązek poboru zaktualizuje się dopiero po zakończeniu roku podatkowego, gdy znana będzie ostateczna kwota dochodu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że art. 107 ust. 1 u.p.a. wymaga wykładni funkcjonalnej; roczny termin liczy się od ustalenia wysokości akcyzy, a nie od daty dostawy, gdyż taka wykładnia narusza zasadę proporcjonalności.

Zasada solidarnej odpowiedzialności przedstawiciela celnego zgodnie z art. 33a ust. 8 ustawy o VAT musi być stosowana z uwzględnieniem zasad proporcjonalności i neutralności. Rygorystyczne stosowanie tej regulacji narusza te zasady, gdy prowadzi do podwójnego opodatkowania.

Decyzja organu podatkowego w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych naruszała przepisy, gdyż niezasadnie kwestionowano spełnienie przez podatnika warunków do zwolnienia podatkowego z tytułu poniesionych wydatków remontowych. Skarga kasacyjna oddalona.

Roczny termin na złożenie wniosku o zwrot akcyzy powinien być interpretowany funkcjonalnie, zwłaszcza w obliczu sporu co do obowiązku zapłaty tej akcyzy, co nie może pozbawiać prawa do zwrotu w razie braku konsumpcji pojazdu na terenie kraju.

Program motywacyjny określany uchwałą 'board of directors' spółki z USA, nie spełnia wymogów art. 24 ust. 11b u.p.d.o.f., zatem przychód powstaje w chwili nabycia akcji, a nie ich zbycia. Konieczne jest zachowanie formy uchwały walnego zgromadzenia dla opodatkowania zgodnie z art. 24 ust. 11 u.p.d.o.f.

Wydatki poniesione na usługi doradcze od prezesa zarządu nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, jeżeli czynności te pokrywają się z jego obowiązkami. Podwójne obciążenie kosztów z tego samego tytułu narusza art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. była prawidłowa z uwagi na tożsamość sprawy i powagę rzeczy osądzonej; nie stwierdzono naruszenia przepisów w dotychczasowym postępowaniu.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie stanowi podstawy do uznania przedawnienia zobowiązania podatkowego. Brak należytej staranności podatnika w zakresie weryfikacji kontrahentów uniemożliwia obniżenie podatku należnego o podatek naliczony na podstawie faktur nierzetelnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż w sprawie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne brak było podstaw dla uwzględnienia skargi kasacyjnej, potwierdzając prawidłowość ustaleń dokonanych przez organ i Wojewódzki Sąd Administracyjny.

NSA uznaje umorzenie postępowania za zasadne, gdyż zdemontowano główny przedmiot sporu, a pozostała infrastruktura była zgodna z legalnymi pozwoleniami. Organy budowlane prawidłowo zastosowały art. 105 § 1 k.p.a., stwierdzając bezprzedmiotowość.

Plan miejscowy przewiduje wyłącznie lokalizację linii elektroenergetycznych średniego i niskiego napięcia, co wyklucza budowę linii wysokiego napięcia bez dodatkowych ustaleń prawnych, pomimo elastycznej interpretacji inwestorskiej.

Nie można przyjąć braku kadrowego i wzmożonej liczby wniosków jako okoliczności niezależnych uzasadniających opóźnienie w wydaniu decyzji budowlanej; kara pieniężna za przekroczenie terminu prawidłowo nałożona.

W sytuacji, gdy Gmina wykorzystuje infrastrukturę wodno-kanalizacyjną do działalności opodatkowanej i nieopodatkowanej, może stosować własną metodę prewspółczynnika, pod warunkiem, że precyzyjnie odzwierciedla użycie do celów działalności gospodarczej, w tym również z wyłączeniem niewchodzących w zakres VAT celów przeciwpożarowych.

Utwardzenie terenu i adaptacja na parking dla pojazdów na działce rolnej wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, zgodnie z art. 29 ust. 4 pkt 4 ustawy – Prawo budowlane. Działanie takie bez uzyskania odpowiednich zgód prawnych stanowi naruszenie przepisów prawa budowlanego.

Przekroczenie przez organ administracji architektoniczno-budowlanej 65-dniowego terminu na wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę skutkuje nałożeniem kary pieniężnej, chyba że opóźnienie wynikało z zewnętrznych, niezależnych przyczyn, co nie obejmuje problemów kadrowych lub organizacyjnych.