W razie uchybienia terminowi na wniesienie odwołania, sąd oraz organ podatkowy winny zbadać całokształt okoliczności w celu ustalenia, czy uchybienie nastąpiło bez winy podatnika, oraz mogą przywrócić termin, jeżeli brak winy został uprawdopodobniony.

W postępowaniu skargowym na czynności egzekucyjne, środek ten nie może służyć do rozstrzygania kwestii merytorycznych dotyczących samego obowiązku. Ocena czynności egzekucyjnych sprowadza się wyłącznie do ich zgodności z prawem i poprawności formalnej.

Skarga kasacyjna wniesiona przez S. S.A. została oddalona, bowiem zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego nie zasługiwały na uwzględnienie, a umorzenie kosztów egzekucyjnych podlegało rozstrzygnięciu na podstawie przepisów obowiązujących przed 19 lutego 2021 r.

NSA orzekł, iż błędna interpretacja przepisów unijnych oraz niewłaściwe ustalenia faktyczne dot. powiązań przedsiębiorstwa z innymi podmiotami uzasadnia uchylenie decyzji odmownej organu oraz wyroku sądu I instancji.

Skarga kasacyjna w sprawie kary pieniężnej za brak uiszczenia opłaty elektronicznej została oddalona. Zastosowanie przesłanki znikomej wagi naruszenia oraz zaprzestania naruszenia prawa nie odnosi się do jednorazowych deliktów. Interpretacja przepisów prawa dokonana przez sąd pierwszej instancji została uznana za prawidłową.

Nałożenie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego wymaga dostatecznego zgromadzenia i oceny materiału dowodowego. Decyzje w sprawie z brakiem wyraźnej granicy pasa i dowodów należy uchylić aż do wyjaśnienia stanu faktycznego, z zachowaniem pełni procedur administracyjnych.

NSA oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA, uznając że brak było usprawiedliwionych podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, a zaskarżona decyzja administracyjna została podjęta zgodnie z przepisami prawa i wszechstronnie uzasadniona w sprawie naruszeń transportu drogowego.

NSA stwierdził, iż przekazanie przez gminę dochodów budżetowych na rachunek Skarbu Państwa w kwocie wyższej niż wynika to z obowiązujących przepisów, skutkuje możliwością stwierdzenia nadpłaty w trybie właściwym dla Ordynacji podatkowej.

Realizacja inwestycji drogowej w sposób niezgodny z zatwierdzonym projektem stanowi podstawę dla organów nadzoru budowlanego do odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie i wdrożenia trybu naprawczego, jeśli odstępstwa są istotne.

Członkowi zarządu nie można przypisać winy w niezgłoszeniu wniosku o ogłoszenie upadłości, jeżeli w chwili objęcia przez niego funkcji wniosek taki został już skutecznie złożony i nie został jeszcze rozpoznany przez sąd, gdyż w takiej sytuacji nie ciąży na nim obowiązek ponownego jego składania.

Podstawą opodatkowania wyrobów energetycznych w postaci aerozolu, w postrzeganiu art. 88 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, jest całkowita objętość netto produktu gotowego, obejmująca wszystkie jego składniki, a nie jedynie olej smarowy.

Właściciele sąsiadujących nieruchomości, uczestniczący w rozgraniczeniowym postępowaniu administracyjnym jako strony, obowiązani są zgodnie z art. 152 k.c. do ponoszenia kosztów tego postępowania po połowie, co obejmuje także koszty nie wynikające z ustawowego obowiązku organu.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że upływ kadencji członka zarządu oraz formalne złożenie rezygnacji z funkcji, poparte brakiem faktycznego wykonywania obowiązków zarządczych, skutkuje wygaśnięciem odpowiedzialności podatkowej za zobowiązania spółki, mimo braku wykreślenia z rejestru KRS.

Umowa dzierżawy infrastruktury wodno-kanalizacyjnej ustalająca wynagrodzenie na niskim poziomie sugeruje brak ekonomicznego uzasadnienia i może świadczyć o nadużyciu prawa. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za słuszną odmowę wydania interpretacji podatkowej przez KIS w kontekście podejrzeń o próbę uzyskania nienależnej korzyści podatkowej.

W przypadku wniosku o ograniczenie poboru zaliczek na podatek dochodowy od podatnika eksploatującego statek w transporcie międzynarodowym, organy podatkowe muszą wnikliwie ocenić zgromadzony materiał dowodowy, aby prawidłowo ustalić miejsce faktycznego zarządu statkiem, co jest kluczowe dla zastosowania przepisów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Postępowania administracyjne dotyczące naruszeń prawa budowlanego, na mocy art. 53a ust. 1 ustawy Prawo budowlane, wszczyna się wyłącznie z urzędu, wykluczając zainicjowanie ich na wniosek podmiotu posiadającego interes prawny.

Organ wydając interpretację indywidualną nie wykreował odrębnego stanu faktycznego, lecz dokonał oceny na podstawie obowiązujących przepisów o VAT, uwzględniając całokształt działalności wnioskodawcy, co uzasadnia częściowe odliczenie podatku.

Nie przysługuje prawo wznowienia postępowania administracyjnego osobom niewykazującym interesu prawnego ani statusu strony, w postępowaniu stwierdzającym nabycie z mocy prawa własności nieruchomości.

Obowiązek podatkowy z tytułu usług najmu nie powstaje z chwilą upływu terminu płatności zaliczki. Zaliczkowe wpłaty na poczet takich usług nie rodzą obowiązku podatkowego bez faktycznego otrzymania środków.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną B. M. wobec braku uprawdopodobnienia uchybienia terminu bez winy strony zgodnie z art. 58 k.p.a. Okoliczności podniesione przez skarżącą nie dowodzą istnienia przeszkód niemożliwych do przezwyciężenia, co wyklucza możliwość przywrócenia terminu.

Decyzja doręczona w formie papierowej, mimo wniosku o komunikację elektroniczną, jest skuteczna, jeśli nie ogranicza praw strony, a uchybienie formy nie wpływa na obieg prawny decyzji. Uchybienie terminu do wniesienia odwołania uzasadnia jego niedopuszczalność.

Wszczęcie postępowania karnego za przestępstwa skarbowe przerywa bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, o ile jego cel nie jest instrumentalny. Oszukane roszczenia VAT, świadczące o uczestnictwie w karuzeli podatkowej, wykluczają prawo do odliczenia VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje zasadność zastosowania domniemania faktycznego w postępowaniu administracyjnym dotyczącym braku ustalenia odszkodowania za wywłaszczenie, gdy brak jest pełnej dokumentacji dowodowej. Skarga Wojewody Pomorskiego została uwzględniona, a odmowa ustalenia odszkodowania uznana za zgodną z prawem.