Stwierdzenie nieważności miejscowego planu zagospodarowania dla działki pod zieleń izolacyjną było zasadne. Zastosowanie planu wymaga uwzględnienia indywidualnych warunków terenowych i proporcjonalności ograniczeń, co w tym przypadku nie zostało spełnione.

Postępowanie administracyjne wszczęte w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej po upływie trzydziestu lat od doręczenia lub ogłoszenia tej decyzji ulega umorzeniu z mocy prawa na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej z 2021 r., co jest zgodne z zasadami bezpieczeństwa prawnego.

Sąd uznał, że świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie, która nie zaprzestała prowadzenia działalności zawodowej, a umotywowane opieką nad osobą niepełnosprawną czynności domowe nie wykluczają zawodowej aktywności.

Brak podstaw prawnych dla wydania zaświadczenia o zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, jeżeli przepisy prawa wymagają jedynie dostarczenia wypisu i wyrysu, a nie zaświadczenia, co wyklucza zakres czynności w postępowaniu zaświadczeniowym.

Brak kompetencji organu regulacyjnego do rozstrzygania sporów o odmowę wydania warunków technicznych przyłączenia do sieci, co oznacza, że takie spory mają charakter cywilnoprawny i właściwy do ich rozpatrzenia jest sąd powszechny.

Postępowanie sądowo-administracyjne dotyczące określenia dopuszczalnego poziomu hałasu należy prowadzić z uwzględnieniem wiążących ocen prawnych zawartych w poprzednich orzeczeniach, stosując aktualne przepisy. Skarga kasacyjna, której podstawy nie znajdują potwierdzenia w dokonanej analizie, podlega oddaleniu.