Przeznaczenie terenu 2U1 w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, na funkcje usługowe, w tym magazyny, uznano za zgodne z kierunkowym charakterem Studium. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego naruszający te ustalenia został uchylony.

Włączenie obiektu do Gminnej Ewidencji Zabytków na podstawie Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków jest czynnością związana, nie podlegającą ocenie wartości zabytkowej przez wójta, zgodnie z art. 22 ust. 5 pkt 2 ustawy o ochronie zabytków.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził stwierdzenie nieważności pozwolenia wodnoprawnego z uwagi na rażące naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 407 ust. 2 pkt 2 Prawa wodnego, wywołane brakiem oceny potrzeby decyzji środowiskowej.

Utrzymanie w mocy wyroku sądu I instancji, stwierdzającego, że decyzja o opodatkowaniu nieruchomości powiązanych z WORD wymaga uwzględnienia faktycznego zakresu działalności gospodarczej jednostki, a sama przynależność do środków trwałych nie przesądza o związku z działalnością gospodarczą.

Przy ocenie związku nieruchomości z działalnością gospodarczą kluczowe jest przeprowadzenie szczegółowego postępowania dowodowego, wykazującego faktyczne wykorzystanie nieruchomości w działalności gospodarczej; sam fakt posiadania przez przedsiębiorcę nie uzasadnia wyższej stawki podatku.

Skarga kasacyjna, złożona przez S.N., nie została uwzględniona, albowiem skarżący nie wykazał posiadania interesu prawnego ani legitymacji do wniesienia skargi na decyzję administracyjną, jako że działał jedynie w imieniu córek, co nie daje mu prawa występowania jako strona w postępowaniu sądowo-administracyjnym.

Nie każde posiadanie nieruchomości przez przedsiębiorcę przesądza o jej opodatkowaniu stawką dla działalności gospodarczej; konieczne jest wykazanie jej użycia lub możliwości użycia w tej działalności (art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. wykładnia ścisła).

Skarga kasacyjna Q. sp. z o.o. została oddalona. Skarga na czynności egzekucyjne nie może obejmować kwestii merytorycznych dotyczących istnienia zobowiązania podatkowego czy naliczonych odsetek, a jedynie prawidłowość samego postępowania egzekucyjnego.

Przesłanki ustalenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki muszą wynikać z rzetelnej oceny stanu niewypłacalności, uwzględniając całokształt dostępnych dowodów oraz moment pełnienia funkcji zarządczej.

Roboty budowlane polegające na rozebraniu i ponownym utwardzeniu placu manewrowo-postojowego, jako kwalifikowane jako odbudowa, wymagają uzyskania pozwolenia na budowę, jeżeli obejmują powierzchnię umożliwiającą postój ponad 10 samochodów.

Decyzja organu nadzoru budowlanego nakładająca obowiązki naprawcze na Gminę S. w zakresie odwodnienia drogi gminnej była zgodna z prawem. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, wskazując na prawidłowość ustaleń organu w odniesieniu do zgromadzonych dowodów i obowiązujących przepisów prawa wodnego.

Zabudowa agroturystyczna dopuszczalna jest tylko w ramach zabudowy zagrodowej w obrębie gospodarstwa rolnego o powierzchni co najmniej 1 ha, co wynika z miejscowego planu zagospodarowania. Oddalenie skargi kasacyjnej wynika z prawidłowości decyzji administracyjnej Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja Wojewody Mazowieckiego w sprawie zezwolenia na inwestycję drogową jest zgodna z prawem. Wywłaszczenie na realizację inwestycji było konieczne oraz proporcjonalne do potrzeb publicznych, a zarzuty skargi kasacyjnej co do naruszenia prawa były niezasadne.

Decyzja deklaratoryjna o nabyciu własności nieruchomości na podstawie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. wymaga jednoznacznego wykazania, że nieruchomość była zajęta pod drogę publiczną z dniem 31 grudnia 1998 r.

Brak umożliwienia przeprowadzenia wywiadu środowiskowego przez wnioskodawcę uzasadnia odmowę przyznania zasiłku celowego jako formy pomocy społecznej; obowiązek współpracy skarżącego z organem jest konieczny dla weryfikacji zasadności przyznania świadczenia.

Przesłanka własności państwowej gruntu jest warunkiem sine qua non w procesie nabycia przez PKP prawa użytkowania wieczystego, a brak jej spełnienia wyklucza zastosowanie art. 34 ustawy o komercjalizacji.

Skarga kasacyjna M.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dotyczącego przejęcia majątku ziemskiego na podstawie dekretu PKWN o reformie rolnej została oddalona, gdyż całość majątku, w tym obszary leśne, podpadała pod wskazane kryteria reformy rolnej.