Skierowanie decyzji kasacyjnej organu odwoławczego, dotyczącej proceduralnego uchylenia i przekazania sprawy, do osoby zmarłej, nie stanowi rażącego naruszenia prawa, które prowadziłoby do stwierdzenia jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. w sytuacji braku materialnego kształtowania praw i obowiązków adresata.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził stwierdzenie nieważności pozwolenia wodnoprawnego z uwagi na rażące naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 407 ust. 2 pkt 2 Prawa wodnego, wywołane brakiem oceny potrzeby decyzji środowiskowej.

Zarządzenie pokontrolne WIOŚ, jako sygnalizacja naruszeń, podlega ograniczonej kontroli sądowej; sąd nie bada ustaleń faktycznych z protokołu kontroli, lecz ich zgodność z zarządzeniem, które przypomina o obowiązkach wynikających z przepisów ochrony środowiska.

Wyrok łączący kary orzeczony z naruszeniem zasady specjalności i dopuszczalnego wymiaru kary zgodnie z art. 607e § 1 k.p.k. oraz art. 86 § 1 k.k. podlega uchyleniu, a sprawa przekazaniu do ponownego rozpoznania.

W sytuacji, gdy decyzja administracyjna z 2008 r. bezterminowo cofnęła uprawnienia do kierowania pojazdami, czyn polegający na prowadzeniu pojazdu mimo wyroków cofających uprawnienia stanowi występek z art. 180a k.k. Mylne zakwalifikowanie jako wykroczenie wymaga uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy.

Włączenie obiektu do Gminnej Ewidencji Zabytków na podstawie Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków jest czynnością związana, nie podlegającą ocenie wartości zabytkowej przez wójta, zgodnie z art. 22 ust. 5 pkt 2 ustawy o ochronie zabytków.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wskazując, że uzasadnienie wyroku nie spełniło wymagań formalnoprawnych zgodnie z art. 141 § 4 p.p.s.a., utrudniając kontrolę instancyjną i ocenę interesu społecznego.

Zaświadczenie potwierdzające pracę w gospodarstwie rolnym może być wydane tylko na podstawie danych posiadanych przez organ administracyjny w swoich ewidencjach i rejestrach. W braku takich danych, odmowa wydania zaświadczenia jest prawidłowa.

Nie każde posiadanie nieruchomości przez przedsiębiorcę przesądza o jej opodatkowaniu stawką dla działalności gospodarczej; konieczne jest wykazanie jej użycia lub możliwości użycia w tej działalności (art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. wykładnia ścisła).