Członek zarządu spółki z o.o. ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie wykaże przesłanek egzoneracyjnych, a egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna.

Postępowanie karno-skarbowe wszczęte przeciwko Skarżącemu nie miało charakteru instrumentalnego. W tej sytuacji bieg terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych został zawieszony zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, co pozwala na dalsze prowadzenie postępowań podatkowych.

Decyzja nakazująca rozbiórkę samowolnie wybudowanego obiektu tworzy prawa dla stron postępowania. Przesłanki z art. 154 k.p.a. nie są spełnione, co wyklucza możliwość uchylenia takiej decyzji.

Interpretacyjne uzasadnienie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej wymaga realnego wykorzystania postępowania karnego skarbowego nie tylko jako formalnego aktu zawieszenia biegu przedawnienia. NSA potwierdził, że spełnienie przesłanek proceduralnych jest kluczowe, ale zalecenia wyroków muszą być uwzględniane przy ponownym rozpatrywaniu sprawy.

Decyzja o zarejestrowaniu pojazdu z rażącym naruszeniem prawa oraz nieuprawnioną zmianą masy całkowitej bez zgody producenta jest nieważna, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

Kompetencja gminy do nieprzeznaczania nieruchomości na cele mieszkaniowe uzasadniona jest przewagą istniejących terenów budowlanych, co wymaga jednak dokładnej i prawidłowej oceny zapotrzebowania oraz wykonania bilansu terenów pod zabudowę.

NSA stwierdził, że wierzyciel podmiotu objętego sankcjami, na mocy unijnego rozporządzenia, posiada interes prawny w wystąpieniu z wnioskiem o zwolnienie zamrożonych środków finansowych związanych z umowami zawartymi przed nałożeniem sankcji.

Skarga kasacyjna spółki R. sp. z o.o. została oddalona, gdyż ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego oraz sankcji podatkowej przez organy podatkowe było uzasadnione świadomym naruszeniem przepisów dotyczących VAT w związku z nierynkowym ustalaniem cen w transakcjach z podmiotami powiązanymi.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że decyzja o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej była zgodna z prawem, a zarzuty dotyczące nieprawidłowości składu sądu i dwuinstancyjności nie zostały potwierdzone.

Sytuacja materialna i życiowa beneficjenta pomocy społecznej, zwłaszcza trwała niezdolność do pracy, mogą uzasadniać umorzenie długu z tytułu nienależnie pobranego świadczenia, pod warunkiem, że wymagają tego szczególne okoliczności życiowe, które należy ponownie ocenić w kontekście art. 104 ust. 4 u.p.s.

W postępowaniu egzekucyjnym podstawą oceny zarzutów są tylko te okoliczności, które mieszczą się w katalogu art. 33 § 2 u.p.e.a. Postępowanie to nie zapewnia pełnych gwarancji procesowych, a nowe zarzuty wymagają osobnego rozpoznania.

Nieruchomości pozostające we władaniu PKP, niepotwierdzone decyzją czy umową, podlegają komunalizacji. Ustawa o komercjalizacji nie wyłącza tych gruntów z komunalizacji, stanowiąc o ich użytkowaniu wieczystym dla PKP od dnia wejścia ustawy w życie.

Skutek komunalizacji nieruchomości z dniem 27 maja 1990 r., wynikający z art. 5 ust. 1 ustawy komunalizacyjnej, wyklucza możliwość późniejszego uwłaszczenia mieniem niewykazanym z posiadaniem formalnym. Skarga kasacyjna podlega oddaleniu. (art. 184 p.p.s.a.)

Nieuzasadnione jest dopuszczenie organizacji społecznej do postępowania administracyjnego, gdy cele statutowe są zbyt ogólnikowe, a jej działania służą ochronie interesów indywidualnych, nie społecznych; brak interesu społecznego wyklucza wsparcie żądania wszczęcia postępowania.

Przedmiotowy pojazd jest odpadem w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o odpadach. Międzynarodowe przemieszczenie odpadu uznaje się za legalne, gdy spełnione są odpowiednie wymogi prawne, a samo pozbycie się definitywnie determinuje klasyfikację jako odpadu.

Odmowa wydania zezwolenia na zjazd przez organ administracji drogowej jest uzasadniona, gdy zjazd ten może naruszać zasady bezpieczeństwa ruchu drogowego. Organy administracji mają prawo odmawiać budowy nowych zjazdów, jeśli istnieją inne drogi zapewniające dostęp do nieruchomości. Decyzje te muszą uwzględniać przepisy o klasie i funkcji dróg publicznych.

W razie przejazdu pojazdem nienormatywnym bez wymaganego zezwolenia na kategorię odpowiedniej masy, organ właściwie nałożył karę zgodnie z art. 140aa i 140ab ustawy - Prawo o ruchu drogowym, a ocena zgodności z procedurą odbywa się na podstawie obowiązujących przepisów metrologicznych i materialnych.

Decyzja o rejestracji pojazdu wydana z rażącym naruszeniem art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz przepisów rozporządzenia w sprawie rejestracji pojazdów, jest nieważna. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłowe wcześniejsze rozstrzygnięcia, podtrzymując decyzję o unieważnieniu rejestracji pojazdu.

Przedsiębiorca odpowiada za niepoddanie się kontroli drogowej, gdy nie wykaże okoliczności egzoneracyjnych wyłączających odpowiedzialność, mimo że istniała możliwość wyznaczenia innego pełnomocnika do reprezentowania podczas kontroli. NSA oddalił skargę kasacyjną uznając ją za pozbawioną podstaw.

Zarejestrowanie pojazdu ze zmienionymi parametrami technicznymi bez wymaganej homologacji stanowi rażące naruszenie prawa. Legalność takiej rejestracji wymaga przedstawienia oświadczenia producenta potwierdzającego zgodność zmodyfikowanego pojazdu z normami homologacyjnymi.