Podwyższona opłata środowiskowa została legalnie nałożona na spółkę w związku z niespełnieniem obowiązków akredytacyjnych podczas poboru prób oraz stosowaniem nieaktualnych stawek, co uzasadniało orzeczenie na niekorzyść strony.
Decyzja o warunkach zabudowy, spełniająca warunki kontynuacji funkcji w zakresie turystyki i rekreacji, zgodna z art. 61 ust. 1 pkt 1 upzp, jest prawidłowa, gdy wpisuje się w ustalone parametry architektoniczne istniejącej zabudowy.
Jawność oświadczeń majątkowych sędziów i asesorów sądowych oraz obowiązek informowania o stanie majątkowym objętym małżeńską wspólnością majątkową
NSA, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził, że ocena prawna zawarta w wyroku WSA, uznająca przedawnienie podatku dochodowego za niezasadne, była słuszna i wiążąca. Skarga nie wykazała błędów sądu pierwszej instancji.
Opłata planistyczna na mocy art. 37 ust. 3 i 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie podlega przepisom o przedawnieniu z Działu III Ordynacji podatkowej, lecz wyłącznie regulacjom specjalnym określonym w tej ustawie.
W przypadku decyzji administracyjnych wyznaczających karę pieniężną, organ odwoławczy może zmienić decyzję po terminie przedawnienia, o ile rozstrzygnięcie jest korzystniejsze dla strony, a istotne naruszenie prawa uniemożliwia zastosowanie odstąpienia od wymierzenia kary.
Skarga kasacyjna Gminy S. na wyrok WSA w Warszawie dotyczący procedury przekształcenia szkoły filialnej i zawiadomienia rodziców została oddalona z uwagi na brak naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego przez organy administracyjne oraz sąd I instancji.
Zasady nabycia w drodze zasiedzenia służebności gruntowej odpowiadającej treścią służebności przesyłu przez przedsiębiorcę przesyłowego lub Skarb Państwa
Decyzja odszkodowawcza z dnia 13 czerwca 1983 r. o wypłacie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość stanowi ostateczny akt administracyjny, uznany za skutecznie wejście do obrotu prawnego, a mimo braku dowodów wypłaty, uznano za uprawdopodobnione, że odszkodowanie zostało wypłacone.
Skarga kasacyjna, oparta na rzekomym naruszeniu procedur K.p.a., została oddalona z uwagi na brak ostateczności decyzji administracyjnej, co wykluczało dopuszczalność wznowienia. Wznowienie postępowania nie było możliwe przy braku ostatecznej decyzji.
Czynności kontrolne organu nadzoru budowlanego przeprowadzone ad hoc nie są równoznaczne z wszczęciem postępowania administracyjnego, co wyklucza możliwość dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w takim postępowaniu na podstawie art. 31 § 1 k.p.a.
Z ustaleniami Sądu I instancji zgodnie z art. 184 p.p.s.a., nie doszło do naruszeń nakazujących uchylenie decyzji SKO; brak potrzeby oceny środowiskowej dla planowanej inwestycji, zgodnie z m.p.z.p., uzasadniony wyczerpującym materiałem dowodowym.
Ukończenie studiów przez wnioskującego przed wydaniem ostatecznej decyzji stypendialnej skutkuje bezprzedmiotowością postępowania dotyczącego przyznania stypendium, uzasadniając jego umorzenie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.
Uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z powodu niewystarczającego uzasadnienia pisemnego, uniemożliwiającego wszechstronną kontrolę instancyjną w kontekście zwolnienia policjanta ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji.
NSA uznał decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej za uzasadnioną, podkreślając zgodność przeprowadzonych procedur z wymogami prawa. Brak wykazania nadzwyczajnych okoliczności wyklucza zwolnienie od odpowiedzialności.
Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa, w tym niewypełnienia obligatoryjnych wymogów homologacyjnych przez skarżącego oraz brak oświadczenia od producenta. Decyzja ta była nieważna z urzędu, co uzasadnia jej eliminację z obrotu prawnego.
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie w związku z prawidłowym zastosowaniem przepisów art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. przez organy administracyjne oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny, który słusznie stwierdził nieważność decyzji o rejestracji pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa.
Rażące naruszenie prawa w postaci braku przedłożenia odpowiednich dokumentów homologacyjnych przy rejestracji pojazdu skutkuje stwierdzeniem nieważności decyzji administracyjnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., podtrzymując zasadę trwałości decyzji ostatecznych tylko w sytuacji, gdy brak jest ewidentnego błędu prawnego.
Samo zawiadomienie podatnika o wszczęciu postępowania karnego skarbowego, które pozostaje związane z realizacją zobowiązania podatkowego, wystarcza do zawieszenia biegu terminu przedawnienia tego zobowiązania na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej.
Sama okoliczność posiadania nieruchomości przez przedsiębiorcę nie przesądza o opodatkowaniu najwyższą stawką, jeśli nie zachodzi rzeczywiste ich wykorzystanie do działalności gospodarczej. Organy podatkowe zobowiązane są uwzględniać szczególny status podmiotu w ocenie związku nieruchomości z działalnością gospodarczą.
Należy uznać usługi polegające na korzystaniu z pamięci w chmurze za użytkowanie urządzenia przemysłowego w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., co skutkuje obowiązkiem poboru podatku u źródła. NSA potwierdził, że szerokie rozumienie tego terminu obejmuje urządzenia wykorzystywane w profesjonalnym obrocie.
Nałożenie grzywny w wysokości 40 000 zł na Gminę Tokarnia za niewykonanie obowiązku rozbiórki jest zgodne z prawem, stanowi prawidłowy środek przymuszający, mający na celu realizację ostatecznej decyzji administracyjnej o charakterze niepieniężnym.
Środki otrzymane z FGŚP jako dofinansowanie wynagrodzeń pracowników zatrudnionych w Specjalnej Strefie Ekonomicznej są przychodami zwolnionymi z opodatkowania, gdyż pozostają w funkcjonalnym związku z działalnością strefową zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p.