Przedłużanie postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE ponad termin 30 czerwca 2024 roku, z uwzględnieniem nadzwyczajnych okoliczności, nie wyłącza możliwości uznania działania organu za bezczynność z rażącym naruszeniem prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że decyzje organu podatkowego dotyczące odsetek od niezapłaconych na czas zaliczek na podatek dochodowy są zgodne z prawem, a pobór tych odsetek wynika z przepisów Ordynacji podatkowej i nie naruszają praw skarżącego.

Zakaz zabudowy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, naruszający zasadę proporcjonalności, nie jest zgodny z prawem, jeśli nie istnieją przesłanki uzasadniające takie ograniczenia w stosunku do obowiązujących przepisów ochrony przyrody i krajobrazu.

Ponaglenie złożone przed upływem terminu na załatwienie sprawy jest skuteczne dla dopuszczalności skargi na bezczynność na gruncie ustawy p.p.s.a., a obciążenie organu nadzwyczajną liczbą spraw nie zwalnia z oceny bezczynności.

Skarga kasacyjna Wojewody Śląskiego od wyroku WSA w Gliwicach oddalona; przepisy ustawy o pomocy mają zastosowanie do wszystkich cudzoziemców, a ograniczenia prawne do 30 czerwca 2024 r. były uzasadnione. Potwierdzono bezczynność organu po tej dacie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne ma obowiązek precyzyjnego monitorowania poboru wody do różnych celów oraz czynnego zastosowania przepisów różnicujących stawki za usługi wodne w oparciu o ustalenia prawne Prawa wodnego i związanych z nim rozporządzeń.

Wniesiona skarga kasacyjna nie spełniała wymogów formalnych, przez co Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na brak należytego uzasadnienia i wskazania wpływu naruszeń na wynik sprawy, oddalił skargę nie znajdując podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji organów podatkowych.

Opłata planistyczna na mocy art. 37 ust. 3 i 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie podlega przepisom o przedawnieniu z Działu III Ordynacji podatkowej, lecz wyłącznie regulacjom specjalnym określonym w tej ustawie.

W przypadku decyzji administracyjnych wyznaczających karę pieniężną, organ odwoławczy może zmienić decyzję po terminie przedawnienia, o ile rozstrzygnięcie jest korzystniejsze dla strony, a istotne naruszenie prawa uniemożliwia zastosowanie odstąpienia od wymierzenia kary.

NSA, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził, że ocena prawna zawarta w wyroku WSA, uznająca przedawnienie podatku dochodowego za niezasadne, była słuszna i wiążąca. Skarga nie wykazała błędów sądu pierwszej instancji.

Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji przez sąd odwoławczy wymaga wykazania konieczności ponownego przewodu sądowego w całości; norma art. 437 § 2 k.p.k. nie dopuszcza tego w ramach zwykłej korekty zasad wymiaru kary łącznej bez uprzedniego stwierdzenia uchybień dowodowych.

NSA stwierdził, że odpowiedzi udzielone przez organ w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej były zgodne z prawem, a zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia przepisów materialnych były nieuzasadnione.