Nałożenie osobnych kar za korzystanie ze zmodyfikowanego tachografu i brak rejestracji danych na karcie kierowcy jest zgodne z prawem, mimo że wynikają one z tego samego incydentu, gdyż wynikały z różnych przyczyn.

Obywatel Ukrainy przebywający legalnie na terytorium RP może ubiegać się o zasiłek pielęgnacyjny niezależnie od zamieszkiwania z dziećmi; art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy nie ogranicza katalogu świadczeń do tych związanych wyłącznie z dziećmi.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że skarga kasacyjna dotycząca odmowy przyznania pomocy finansowej z budżetu UE jest bezzasadna, potwierdzając poprawność postępowania i interpretacji prawa przez WSA. Skarga kasacyjna nie wykazała naruszeń procesowych lub materialnych, które mogłyby uzasadnić zmianę rozstrzygnięcia.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja o karze za manipulację tachografem była poprawnie uzasadniona - organy i sąd I instancji działały zgodnie z prawem, opierając się na wiążącej ocenie prawnej i opinii biegłego.

Zasada jawności informacji publicznej wymaga od organów administracji publicznej rzetelnej analizy statusu osób w kontekście pełnienia funkcji publicznych przed zastosowaniem ograniczeń związanych z ochroną prywatności, zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż w sprawie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne brak było podstaw dla uwzględnienia skargi kasacyjnej, potwierdzając prawidłowość ustaleń dokonanych przez organ i Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie stanowi podstawy do uznania przedawnienia zobowiązania podatkowego. Brak należytej staranności podatnika w zakresie weryfikacji kontrahentów uniemożliwia obniżenie podatku należnego o podatek naliczony na podstawie faktur nierzetelnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że art. 107 ust. 1 u.p.a. wymaga wykładni funkcjonalnej; roczny termin liczy się od ustalenia wysokości akcyzy, a nie od daty dostawy, gdyż taka wykładnia narusza zasadę proporcjonalności.

Spółka komandytowa nie jest obowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od komplementariusza na etapie zaliczek na zysk wypłacanych w trakcie roku podatkowego. Obowiązek poboru zaktualizuje się dopiero po zakończeniu roku podatkowego, gdy znana będzie ostateczna kwota dochodu.

Sprzedaż działki przez właściciela nie stanowi działalności gospodarczej podlegającej VAT, jeśli działania związane z przygotowaniem transakcji do sprzedaży są prowadzone przez kupującego pełnomocnika dla jego potrzeb własnych.

Sprzedaż lokali mieszkalnych realizowana przez podatnika w warunkach przedsiębiorczości jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług jako działalność gospodarcza, zaś ocena obowiązku podatkowego w przypadku wynajmu lokalu użytkowego wymaga zbadania rzeczywistego podmiotu świadczącego usługę.

Obliczanie terminu do wydania decyzji na podstawie art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego rozpoczyna się od dnia złożenia wniosku. Ewentualne trudności organizacyjne nie stanowią przyczyn niezależnych wyłączających odpowiedzialność za przekroczenie terminu.

Stwierdzenie naruszenia art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. przy rejestracji pojazdu nie uzasadnia jego nieważności w braku rażącego naruszenia prawa. Kluczowa jest analiza skutków prawnych i zgodności z przepisami unijnymi.

Skarga o wznowienie postępowania, na podstawie wpływu wyroku TSUE, jest niedopuszczalna, gdy orzeczenie TSUE nie wpływa na podstawy prawne dotychczasowego orzeczenia. Solidarna odpowiedzialność, w świetle krajowego prawa upadłościowego, pozostaje niezależna od przesłanek wyłożonych w orzeczeniu TSUE.

Osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego przez cały okres aktywnego wpisu do CEIDG, niezależnie od faktycznego prowadzenia działalności i złożenia formalnego zawieszenia działalności.

Skarga kasacyjna na wyrok WSA w przedmiocie uchylenia decyzji o stwierdzeniu nieważności rejestracji pojazdu oddalona. Naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., tym samym art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. było oczywiste i rażące, uznając niedochowanie obowiązku przedstawienia dokumentów homologacyjnych dla pojazdu importowanego z państwa trzeciego poza UE.