Faktyczne zakończenie rekultywacji gruntu oraz zaprzestanie jego wykorzystywania do celów gospodarczych są decydujące dla zmiany stawki opodatkowania tego gruntu, niezależnie od formalnego potwierdzenia tego faktu przez decyzję starosty.

Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze oznacza zgłoszenie w celu blokowania konkurenta, a nie w intencji uzyskania rzeczywistej ochrony prawnej, co stanowi podstawę do unieważnienia decyzji o udzieleniu prawa ochronnego.

Pomoc de minimis w rolnictwie może być przyznana w części nieprzekraczającej limitu 20,000 euro, a odmowa przyznania pomocy w całości, gdy łączna wnioskowana kwota przekracza ten limit, nie znajduje podstaw w przepisach rozporządzenia Komisji (UE) nr 1408/2013.

Dla skorzystania ze zwolnienia podatkowego od darowizn wystarczające jest udokumentowanie przekazania środków pieniężnych na rachunek techniczny obdarowanego, służący spłacie jego kredytu, gdyż również taki sposób przekazywania darowizny spełnia warunki ustawowe zwolnienia określone w art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Ważny interes podatnika oraz interes publiczny, określone w art. 270 § 1 Ordynacji podatkowej, stanowią klauzule generalne odsyłające do ocen pozaprawnych. Ich zastosowanie wymaga zrównoważenia zasad terminowego płacenia podatków z wyjątkiem dotyczącym indywidualnych ulg podatkowych, uwzględniając możliwość, że dochodzenie należności może generować większe koszty niż ich umorzenie.

Postanowienia umowy kredytu hipotecznego indeksowanego do waluty obcej, które umożliwiają bankowi jednostronne ustalanie kursu walutowego, są abuzywne, a ich eliminacja skutkuje nieważnością całej umowy i powstaniem obowiązku zwrotu nienależnie spełnionych świadczeń.

Warunek przyznania płatności związanych do powierzchni uprawy ziemniaków skrobiowych, polegający na zawarciu umowy z podmiotem, którego przedmiot działalności obejmuje wytwarzanie skrobi lub wyrobów skrobiowych, musi być spełniony na dzień jej zawarcia, niezależnie od późniejszych zmian w rejestrze działalności kontrahenta.

Podział gospodarstwa rolnego na mniejsze jednostki i ich formalna niezależność nie są wystarczające do uzyskania płatności, jeśli faktycznie warunki działania tych jednostek zostały stworzone sztucznie w sposób sprzeczny z celami unijnego prawodawstwa rolnego.

Świadczenia z funduszu alimentacyjnego pobrane jednocześnie ze świadczeniami alimentacyjnymi uzyskanymi z innego źródła mogą być uznane za nienależne tylko wtedy, gdy świadczeniobiorca działał w złej wierze, będąc świadomym nieuprawnionego charakteru pobranego świadczenia.

Przyznanie pomocy de minimis powinno być ograniczone do maksymalnego pułapu określonego w przepisach, a organy administracyjne mają obowiązek dokonania korekty wniosku, jeśli przekracza on określony limit, aby pomoc mogła zostać przyznana do dozwolonego pułapu.