Przyznanie specjalnego zasiłku celowego osobie, której dochody przekraczają kryterium dochodowe, wymaga wykazania szczególnie uzasadnionego przypadku, który istotnie odbiega od sytuacji innych osób w trudnym położeniu, a tego rodzaju decyzja organu administracji publicznej jest uznaniowa i ograniczona do kontroli przekroczenia uznania oraz dowolności przez sąd.

Przyznanie specjalnego zasiłku celowego wymaga wystąpienia szczególnie uzasadnionych przypadków odbiegających od sytuacji innych osób znajdujących się w trudnym położeniu, uzasadniających nadzwyczajną pomoc, przy czym decyzja o przyznaniu zasiłku celowego ma charakter uznaniowy i wymaga wykazania wyjątkowości sytuacji w stosunku do innych osób ubiegających się o świadczenia z pomocy społecznej.

Przyznanie specjalnego zasiłku celowego osobom o dochodach przekraczających kryterium dochodowe wymaga spełnienia przesłanek 'szczególnie uzasadnionego przypadku', co nie oznacza automatycznego prawa do zasiłku, gdy sytuacja materialna osoby jest trudna. Decyzje administracyjne w tym zakresie mają charakter uznaniowy i podlegają kontroli sądowej wyłącznie w zakresie przekroczenia granic uznania administracyjnego

Decyzja o przyznaniu zasiłku celowego specjalnego ma charakter uznaniowy i wymaga wykazania, że sytuacja wnioskodawcy odbiega istotnie od innych trudnych przypadków objętych systemem pomocy społecznej, co nie zwalnia z konieczności spełnienia ustawowych kryteriów dochodowych.

Decyzja kasacyjna organu odwoławczego jest uzasadniona, gdy postępowanie pierwszej instancji było wadliwe i nie zgromadzono wystarczających dowodów do jednoznacznego rozstrzygnięcia, co ma istotny wpływ na będące przedmiotem oceny zgodności z prawem decyzji.

Wznowienie postępowania ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i podjęcia ponownego rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie podatkowe przed organem podatkowym było dotknięte choć jedną z kwalifikowanych wad procesowych wymienionych w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej.

Wznowienie postępowania ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i podjęcia ponownego rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie podatkowe przed organem podatkowym było dotknięte choć jedną z kwalifikowanych wad procesowych wymienionych w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej.

W ramach uznania administracyjnego przy umorzeniu zadłużenia z funduszu alimentacyjnego w art. 30 ust. 2 ustawy alimentacyjnej decydujące jest wykazanie przez dłużnika sytuacji dochodowej i rodzinnej, przy czym wykazanie tych przesłanek nie oznacza automatycznie obowiązku umorzenia zadłużenia przez organ.

Kumulatywne pobieranie świadczenia pielęgnacyjnego i zasiłku stałego jest niemożliwe, a prawo do świadczeń rodzinnych ustala się od miesiąca, w którym wnioskodawca spełni wszystkie konieczne warunki uprawniające do ich przyznania, niezależnie od daty złożenia wniosku.

Decyzja o przyznaniu zasiłku celowego ma charakter uznaniowy, co oznacza, że nie jest oparta na automatyzmie przyznawania środków, lecz bierze pod uwagę okoliczności konkretnej sprawy, możliwości finansowe organu oraz zgodność zgłaszanych potrzeb z celami pomocy społecznej.

Specjalny zasiłek celowy przyznawany jest wyłącznie w "szczególnie uzasadnionych przypadkach", które muszą cechować się nagłością, drastycznością, oraz poważnymi skutkami dla beneficjenta, a jego decyzja ma charakter uznaniowy, co oznacza, że nie każda sytuacja trudna dla strony kwalifikuje się do otrzymania takiego wsparcia.