Organ administracyjny prawidłowo odmówił udostępnienia informacji, której ujawnienie mogłoby naruszać tajemnicę przedsiębiorstwa, a jego bezczynność w kontekście udostępnienia informacji publicznej była niezasadna.

Złożenie przez upoważnionego odbiorcę uwag rozładunkowych wskazujących na zgodność towaru prowadzi do wyłączenia możliwości późniejszej korekty deklaracji do czasowego składowania w zakresie wagi towaru, w przypadku usunięcia go spod dozoru celnego.

Prawo do rekompensaty za mienie pozostawione poza obecnymi granicami RP może przysługiwać również osobom, które nabyły nieruchomości po wybuchu wojny, pod warunkiem spełnienia przesłanek ustawowych odniesionych do jego właściciela na dzień opuszczenia tych terenów.

Sprzeciwienie się przyjęciu, że działalność opiekuńcza wyklucza podejmowanie zatrudnienia, jest nieuzasadnione, gdy spełnia przesłanki wyłączności opieki nad osobą legitymującą się znacznym stopniem niepełnosprawności.

Krajowe organy celne nie posiadają kompetencji do oceny prawidłowości działań UE w kontekście przyznania kontyngentu taryfowego; decyzji UE nie można podważać przed sądami krajowymi.

Organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia, jeśli decyzja pierwszej instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a zakres wymagający wyjaśnienia ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie, co wyklucza uzupełnienie postępowania dowodowego na poziomie odwoławczym zgodnie z art. 136 k.p.a.

Dla uznania prawidłowości klasyfikacji taryfowej towarów, istotnym pozostaje precyzyjne ustalenie ich funkcjonalnych cech i zastosowanie odpowiednich regulacji celnych przez organ administracyjny, nawet bez sięgania po zewnętrzne opinie biegłego.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną PPWIS, potwierdza konieczność wszechstronnego i zgodnego z zasadami dowodowymi ustalenia stanu faktycznego przed wydaniem decyzji administracyjnej nakładającej karę pieniężną.

Skarga kasacyjna, zarzucająca WSA niewłaściwą ocenę dowodów i naruszenie przepisów proceduralnych w sprawie uznania choroby zawodowej, została oddalona przez NSA. Stwierdzenie choroby zawodowej u pracownika W. Sp. z o.o. pozostaje w mocy.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż nie doszło do naruszenia prawa przy odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji środowiskowej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, oddalając skargę kasacyjną jako bezzasadną.

Zgodnie z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej organ podatkowy, na wniosek podatnika, ogranicza pobór zaliczek na podatek, jeżeli podatnik uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu lub zysku przewidywanego na dany rok podatkowy. Przepis ten wskazuje przesłankę spełnienie, której powoduje

Przepis art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym znajduje zastosowanie tylko w sytuacjach, gdy jedno zachowanie deliktowe wyczerpuje jednocześnie znamiona naruszeń określonych w załącznikach nr 3 i nr 4 do tej ustawy.

W przypadku informacji przetworzonej, której wyodrębnienie wymaga znacznego nakładu pracy, wnioskodawca musi wykazać szczególne znaczenie dla interesu publicznego. Sam fakt posiadania przez podmiot prawa do opiniowania przepisów czy jego publicznoprawny charakter nie wystarczą do zaspokojenia wymogu szczególnej istotności.