Do uznania wydatku za koszt uzyskania przychodów nie wystarczy wykazanie fizycznego otrzymania towaru; konieczne jest odpowiednie udokumentowanie zgodności podmiotowej i przedmiotowej transakcji. Faktury nieodzwierciedlające rzeczywistych zdarzeń gospodarczych nie mogą stanowić podstawy do odliczeń podatkowych.
Dochody z korekty rentowności są kwalifikowane do zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych, jeśli wynikają z działalności prowadzonej w specjalnej strefie ekonomicznej na podstawie zezwolenia, i pozostają w ścisłym związku funkcjonalnym z tą działalnością.
Faktury M. Sp. z o.o. nie dokumentowały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych; ich rozliczenie jako koszty podatkowe jest nieuzasadnione. Wszczęcie postępowania karnego skarbowego uzasadniło przerwę w biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że prawidłowo przeprowadzona wykładnia art. 31zo ust. 1 ustawy COVID-19 nie uzasadnia uwzględnienia żądania skargi kasacyjnej o zwolnienie z obowiązku opłacania składek, gdy nie spełniono przesłanek dot. zgłoszenia ubezpieczonych.
W przypadku zmiany stanu prawnego, gdy sąd orzeka po dacie, od której niższa wartość szkody wyklucza odpowiedzialność karną za przestępstwo na rzecz wykroczenia, sąd musi to uwzględnić i w razie istnienia uprzedniego prawomocnego orzeczenia dotyczącego tego samego czynu, dochodzi do powagi rzeczy osądzonej, co skutkuje umorzeniem postępowania (art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.).
Złożenie przez upoważnionego odbiorcę uwag rozładunkowych wskazujących na zgodność towaru prowadzi do wyłączenia możliwości późniejszej korekty deklaracji do czasowego składowania w zakresie wagi towaru, w przypadku usunięcia go spod dozoru celnego.
Prawo do rekompensaty za mienie pozostawione poza obecnymi granicami RP może przysługiwać również osobom, które nabyły nieruchomości po wybuchu wojny, pod warunkiem spełnienia przesłanek ustawowych odniesionych do jego właściciela na dzień opuszczenia tych terenów.
Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną PPWIS, potwierdza konieczność wszechstronnego i zgodnego z zasadami dowodowymi ustalenia stanu faktycznego przed wydaniem decyzji administracyjnej nakładającej karę pieniężną.
Skarga kasacyjna, zarzucająca WSA niewłaściwą ocenę dowodów i naruszenie przepisów proceduralnych w sprawie uznania choroby zawodowej, została oddalona przez NSA. Stwierdzenie choroby zawodowej u pracownika W. Sp. z o.o. pozostaje w mocy.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż nie doszło do naruszenia prawa przy odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji środowiskowej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, oddalając skargę kasacyjną jako bezzasadną.
Zgodnie z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej organ podatkowy, na wniosek podatnika, ogranicza pobór zaliczek na podatek, jeżeli podatnik uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu lub zysku przewidywanego na dany rok podatkowy. Przepis ten wskazuje przesłankę spełnienie, której powoduje