Prawidłowa realizacja prawa do odliczenia podatku VAT wymaga wykazania należytej staranności, jednak organy podatkowe muszą wskazać konkretne zaniedbania podatnika w tym zakresie. W przypadku braku obiektywnych przesłanek wskazujących na świadome uczestnictwo w oszustwie, prawo do odliczenia nie może być ograniczane.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż brak dowodów na czynności mogące wskazywać na świadomość K.K. o oszustwie podatkowym, brak podstaw do uznania odliczeń VAT za nieuprawnione. Skarga kasacyjna organu podatkowego oddalona z przyczyn formalnoprawnych, uwzględniając prawidłowość postępowania procesowego sądu instancyjnego.

Aktualizacja danych ewidencji gruntów i budynków poprzez czynności materialno-techniczne nie podlega zaskarżeniu, a odwołanie od takiego zawiadomienia jest niedopuszczalne wobec braku przedmiotu zaskarżenia.

W razie uchybienia przez organ podatkowy obowiązkowi przeanalizowania okoliczności w zakresie przesłanki egzoneracyjnej odpowiedzialności członka zarządu, sąd administracyjny może uchylić decyzję, kierując się uprzednią wykładnią prawa dokonaną przez instancję kasacyjną.

Treść tezy

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż nałożenie obowiązku dostosowania lub usunięcia legalnie istniejących tablic reklamowych bez odszkodowania jest niezgodne z Konstytucją RP, uwzględniając wyrok Trybunału Konstytucyjnego i uznając zarzuty skargi kasacyjnej spółki.

Nielegalne jest instrumentalne wykorzystanie postępowania karno-skarbowego w celu zawieszenia terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Skutkiem jest wygaśnięcie zobowiązań podatkowych z uwagi na przedawnienie, co uzasadnia uchylenie decyzji podatkowej.

Organy podatkowe są zobowiązane do przedstawienia pełnego i merytorycznego uzasadnienia przy wydawaniu interpretacji podatkowych, uwzględniając całokształt przedstawionych okoliczności faktycznych oraz specyfikę działalności podatnika, w tym sposób monitorowania użytkowania samochodów służbowych wyłącznie do celów gospodarczych.

Instytucja zwrotu opłaty skarbowej, uregulowana w art. 9 ustawy o opłacie skarbowej, ma zastosowanie w sytuacji, gdy opłata była należna w momencie jej uiszczenia, lecz wskutek późniejszych okoliczności powstała podstawa do jej zwrotu.

Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych, a w przypadku rozbieżności pomiędzy danymi zawartymi w deklaracji podatnika a danymi z ewidencji, decydujące znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z ewidencji.