Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że konieczne jest przeprowadzenie pełnego postępowania dowodowego celem ustalenia rzeczywistego charakteru transakcji, uwzględniając zbadanie, czy podatnik dochował należytej staranności, co jest kluczowe dla oceny prawa do odliczenia VAT.
NSA uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, stwierdzając, że WSA nie dokonał pełnej oceny stanu faktycznego w kontekście dochowania przez M.S. należytej staranności w transakcjach, wskutek czego organy podatkowe nie wykazały, że M.S. uczestniczył w oszustwie podatkowym.
Zgodne z art. 70 § 6 pkt 1 o.p., wszczęcie postępowania karnego zawiesza bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, bez wymogu szczegółowego określenia transakcji. Prawidłowość zawieszenia zależy od związku postępowania karnego z zobowiązaniem podatkowym.
Przy wykładni umowy (art. 65 § 1 i 2 k.c.) należy uwzględniać nie tylko dosłowne brzmienie jej postanowień, ale również kontekst umowny, wcześniejsze ustalenia stron zawarte w dokumentacji przetargowej, status stron jako profesjonalistów, doniosłość umowy oraz szczegółowość jej postanowień. Niedostarczenie dokumentów gwarancyjnych wymaganych umową stanowi naruszenie zobowiązania, które może uzasadniać
Przy ocenie abuzywności postanowień umownych w kontekście odpowiedzialności poręczyciela wekslowego będącego konsumentem znaczenie mają wyłącznie klauzule odnoszące się bezpośrednio do poręczenia wekslowego, a nie postanowienia umowy zabezpieczonej wekslem, co wynika z abstrakcyjnego charakteru zobowiązania wekslowego względem zobowiązania podstawowego.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nieruchomości będące częścią Państwowego Funduszu Ziemi nie podlegają komunalizacji, zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt 3 ustawy komunalizacyjnej, i oddalił skargę kasacyjną Gminy Jarocin.
Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego decydujące jest, czy wnioskodawca sprawuje stałą opiekę nad osobą niepełnosprawną, co wyklucza możliwość podjęcia pracy zarobkowej, niezależnie od momentu rezygnacji z pracy (art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych).
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że budowa stajni stanowiła samowolę budowlaną, a legalizacja obiektu była niemożliwa z powodu naruszenia norm techniczno-budowlanych. Rozstrzygnięcie nie naruszyło zasady lex retro non agit wobec samowolnie wzniesionych budynków.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego była zasadna, mimo błędów formalnych. Kara pieniężna nałożona za niezgodne z uchwałą krajobrazową urządzenie reklamowe była prawidłowa.
NSA uznaje prawidłowość decyzji administracyjnych i wyroków niższych instancji w sprawie dokonania interpretacji zapisów uchwały krajobrazowej dotyczącej wymogów reklamowych, podtrzymując nałożenie kary na spółkę za niezgodność urządzeń reklamowych z tymi zapisami.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając zgodność z prawem decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za umieszczenie niezgodnego z uchwałą krajobrazową urządzenia reklamowego; brak było podstaw do odstąpienia od kary.
Zagospodarowanie przedmiotowych działek przed 22 września 2004 r., zgodne z przeznaczeniem wynikającym z planu zagospodarowania, wyklucza skuteczność ubiegania się o ich zwrot.