Przepis art. 4 pkt 11 ustawy o transporcie drogowym wspomina o przewozie, ale osób i nie budzi wątpliwości w orzecznictwie, że ma zastosowanie także w przypadku przewozu jednej osoby.

1. Przepis art. 4 pkt 11 ustawy o transporcie drogowym także wspomina o przewozie, ale osób i nie budzi wątpliwości w orzecznictwie, że ma zastosowanie także w przypadku przewozu jednej osoby. 2. Usługę pośrednictwa, która polega na odpłatnym umożliwianiu nawiązywania kontaktów poprzez aplikację na telefon, między właścicielami pojazdów niebędącymi zawodowymi kierowcami a osobami chcącymi przebyć trasę

Na podstawie art. 92a ust. 1 oraz art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym, odpowiedzialność administracyjna przedsiębiorców wykonujących transport drogowy ma charakter obiektywny i nie jest uzależniona od winy przedsiębiorcy. Dla jej ustalenia wystarczające jest stwierdzenie samego faktu naruszenia obowiązków i warunków przewozu drogowego.

Decyzja kasacyjna, uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia, może być podjęta tylko wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części, co musi być odpowiednio uzasadnione i wynikać z przesłanek określonych w art. 233 § 2 ordynacji podatkowej. Niewłaściwe użycie tego trybu narusza przepisy

Zgodnie z art. 140ab ust. 1 pkt 3 lit. c ustawy prawo o ruchu drogowym, w przypadku gdy nacisk jednej lub wielu osi, rzeczywista masa całkowita lub wymiary pojazdu przekraczają dopuszczalne wartości o więcej niż 20%, wysokość kary wynosi 15 000 złotych. I

Przy ocenie, czy za odstąpieniem od nałożenia kary pieniężnej za niewykonanie obowiązków określonych w przepisach ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów przemawia interes publiczny, należy uwzględnić, czy podmiot odpowiedzialny za naruszenie prowadził działalność zgodną z prawem i czy w związku z tym naruszeniem doszło do uchybienia w zapłacie należnych podatków, czy chociażby do