Zabezpieczenie należności wynikającej z nieostatecznej decyzji organu podatkowego I instancji może zostać nałożone bez konieczności istnienia ostatecznej i podlegającej wykonaniu decyzji podatkowej, jeśli organ skutecznie uzasadni ryzyko utrudnienia lub udaremnienia przyszłej egzekucji zobowiązania.

Płatnik ubiegający się o opinię dotyczącą stosowania preferencji w zakresie zwolnienia z poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłacanych należności, zgodnie z art. 26b ust. 1 u.p.d.o.p., ma obowiązek wykazania spełnienia przesłanek określonych w przepisach prawa podatkowego, a rola organu podatkowego w ramach uproszczonego postępowania ogranicza się przede wszystkim do weryfikacji materiału

Zabezpieczenie egzekucji należności wynikającej z nieostatecznej, niewykonalnej decyzji podatkowej jest dopuszczalne, gdy zachodzą uzasadnione obawy co do przyszłego utrudnienia lub udaremnienia egzekucji, a ocena konieczności zastosowania zabezpieczenia wymaga analizy okoliczności faktycznych i prawnych danej sprawy.

Organ egzekucyjny ma prawo do zabezpieczenia zobowiązań podatkowych na podstawie nieostatecznej decyzji dotyczącej wymiaru podatku, jeżeli istnieją uzasadnione obawy co do utrudnienia lub udaremnienia przyszłej egzekucji, przy czym ocena okoliczności sprawy skutkujących zabezpieczeniem nie jest przedmiotem postępowania zabezpieczającego i powinna być przeprowadzona w toku oddzielnego postępowania.

Zabezpieczenie należności pieniężnej wynikającej z nieostatecznej decyzji organu podatkowego I instancji jest dopuszczalne, gdy istnieją uzasadnione obawy co do ryzyka utrudnienia lub udaremnienia przyszłej egzekucji tej należności, nawet jeśli decyzja nie została nadana rygorem natychmiastowej wykonalności. Skuteczność zabezpieczenia nie jest uzależniona od ostateczności i wykonalności decyzji podatkowej

W ocenie kosztów egzekucyjnych organ administracyjny musi zachować racjonalną zależność między wysokością opłaty a czynnościami organu egzekucyjnego. Takie podejście ma na celu uniknięcie nadmiernej ingerencji w postaci obciążenia administracyjnoprawnego i nieuzasadnionej sankcji pieniężnej.

Koszty egzekucji administracyjnej, w tym opłata manipulacyjna, muszą być proporcjonalne do stopnia skomplikowania czynności, nakładu pracy organu egzekucyjnego, efektywności egzekucji i nie mogą być traktowane jako nieuzasadniona sankcja pieniężna. W ocenie proporcjonalności kosztów egzekucji powinno się uwzględniać całość procesu egzekucji, a nie tylko poszczególne czynności egzekucyjne.