Odmowa wydania opinii o stosowaniu preferencji jest prawidłowa już wtedy, gdy organ podatkowy wykaże istnienie tylko uzasadnionych wątpliwości co do tego, że podatnik jest rzeczywistym właścicielem należności, bez konieczności definitywnego, stanowczego rekonstruowania prawdy materialnej w tym zakresie na takich zasadach, jak to się dzieje ściśle w postępowaniu podatkowym.

Zabezpieczenie należności pieniężnej wynikającej z nieostatecznej decyzji organu podatkowego I instancji jest dopuszczalne, gdy istnieją uzasadnione obawy co do ryzyka utrudnienia lub udaremnienia przyszłej egzekucji tej należności, nawet jeśli decyzja nie została nadana rygorem natychmiastowej wykonalności. Skuteczność zabezpieczenia nie jest uzależniona od ostateczności i wykonalności decyzji podatkowej

Zabezpieczenie egzekucji należności wynikającej z nieostatecznej, niewykonalnej decyzji podatkowej jest dopuszczalne, gdy zachodzą uzasadnione obawy co do przyszłego utrudnienia lub udaremnienia egzekucji, a ocena konieczności zastosowania zabezpieczenia wymaga analizy okoliczności faktycznych i prawnych danej sprawy.

Organ egzekucyjny ma prawo do zabezpieczenia zobowiązań podatkowych na podstawie nieostatecznej decyzji dotyczącej wymiaru podatku, jeżeli istnieją uzasadnione obawy co do utrudnienia lub udaremnienia przyszłej egzekucji, przy czym ocena okoliczności sprawy skutkujących zabezpieczeniem nie jest przedmiotem postępowania zabezpieczającego i powinna być przeprowadzona w toku oddzielnego postępowania.

W przypadku postępowań dotyczących zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych, właściwym organem do rozpatrzenia odwołania od decyzji wydanej przez wojewodę jest Minister Rodziny i Polityki Społecznej, a nie samorządowe kolegium odwoławcze. Teza od Redakcji