Rażące naruszenie prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., zachodzi jedynie w sytuacji, w której naruszenie to jest oczywiste, przepisy jasno określają wymagania, a skutki społeczne i ekonomiczno-gospodarcze tego naruszenia uniemożliwiają dalsze trwanie decyzji w obrocie prawnym.

Art. 281 ustawy o komornikach sądowych nie odpowiada wymogom prawa Unii Europejskiej w zakresie odnoszącym się do zasady niedyskryminacji ze względu na wiek.

W przypadku zbiegu uprawnień do świadczenia pielęgnacyjnego i specjalnego zasiłku opiekuńczego, wybór jednego z tych świadczeń przez osobę uprawnioną, zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b oraz art. 27 ust. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych, jest warunkiem koniecznym do jego przyznania. Skuteczne ubieganie się o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, na zasadzie wyboru, wymaga rezygnacji z przysługującego

Pełnomocnictwo udzielone w toku kontroli celno-skarbowej nie może być automatycznie stosowane w innym postępowaniu, np. dotyczącym przedłużenia terminu zwrotu podatku VAT, bez formalnego złożenia go w akcie danej sprawy.

Wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. jest uzasadnione, gdy żądanie wszczęcia postępowania nie pochodzi od strony postępowania lub istnieją inne uzasadnione przyczyny, które uniemożliwiają jego rozpoczęcie; brak doręczenia postanowienia kończącego postępowanie nie wpływa na istnienie przesłanek do odmowy wszczęcia nowego postępowania.

Jeżeli od budowli lub ich części nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych, niezależnie od prowadzenia ewidencji środków trwałych i formy prawnej podmiotu, należy jako podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości przyjąć wartość rynkową określoną przez podatnika.