Opuszczenie miejsca stałego pobytu, nawet jeśli nie jest dobrowolne, ale następuje trwałe przeniesienie centrum życiowego w inne miejsce bez podejmowania czynności prawnych zmierzających do odzyskania możliwości zamieszkiwania w opuszczanym lokalu, stwarza sytuację prawną zobowiązującą organ administracji do wymeldowania takiej osoby.

W postępowaniu dotyczącym zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego, krąg stron postępowania ustala się na podstawie art. 28 k.p.a. Właściciele nieruchomości sąsiednich mogą mieć co najwyżej jedynie interes faktyczny w określonym rozstrzygnięciu sprawy, który to interes nie korzysta jednak z ochrony prawnej i nie daje podstaw do uznania takich właścicieli za stronę postępowania.

Prace budowlane, takie jak zabudowa ganku oraz tarasu, mogą wymagać uzyskania pozwolenia na budowę, jeśli nie spełniają kryteriów zwolnienia z tego obowiązku przewidzianych w obowiązujących przepisach Prawa budowlanego.

W przypadku wydawania decyzji administracyjnych dotyczących inwestycji, następcy prawni inwestora mogą być traktowani jako adresaci decyzji na równi z inwestorem, jeśli wykażą swoje prawa do danego przedsięwzięcia.

Postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej stanowi wyjątek od przyjętej w art. 16 § 1 k.p.a. zasady trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych, która służy realizacji takich wartości jak pewność prawa, zaufanie do państwa, czy ochrona praw nabytych. W związku z tym wyeliminowanie ostatecznej decyzji administracyjnej w oparciu o przewidzianą w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. przesłankę