Na podstawie art. 33d§ 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm. – „O.p”) zabezpieczenie zobowiązania podatkowego poprzez wykonanie decyzji o zabezpieczeniu zobowiązania podatkowego następuje w dwóch nietożsamych postępowaniach unormowanych (odpowiednio) w ustawie Ordynacja podatkowa i w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

W sytuacji gdy wniosek o zwrot wywłaszczonej nieruchomości dotyczy wywłaszczenia dokonanego kilkadziesiąt lat temu a zatem w okresie, gdy obowiązywały zupełnie inne niż obecnie standardy stanowienia i wykonywania prawa, zwraca się uwagę, że wymagania odnośnie szczegółowości celu wywłaszczenia, wskazywanego w decyzji wywłaszczeniowej, powinny być oceniane proporcjonalnie do standardu prawnego i funkcjonalnego

Wykorzystanie systemowej metody wykładni w odniesieniu do art. 61 ust. 3 u.p.z.p. nie jest właściwe, ponieważ studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, jako akt kierownictwa wewnętrznego, nie może stanowić materialnoprawnej podstawy do rozstrzygania przez organ administracji publicznej w sprawie indywidualnej, a decyzje o warunkach zabudowy są wydawane na podstawie przepisów

Przekroczenie terminu ustawowego do załatwienia sprawy nie powoduje wadliwości wydanej decyzji administracyjnej, chyba że ustawa wiąże z upływem określonego terminu prekluzję kompetencji organu do wydania decyzji albo określa inne konsekwencje prawne względem podmiotu administrowanego. W przypadku decyzji konstytutywnych, wydanie decyzji administracyjnej z opóźnieniem powoduje to, że podmiot uprawniony

Przepis art. 229 u.g.n. stanowi wyjątek od zasady z art. 136 ust. 3 u.g.n., a w przypadku jego wystąpienia organ nie ma obowiązku badać przesłanek zwrotu nieruchomości, gdyż fakt zbycia nieruchomości osobie trzeciej lub ustanowienia prawa użytkowania wieczystego przed wejściem w życie u.g.n. wyłącza możliwość skutecznego zgłoszenia roszczenia o jej zwrot, niezależnie od wystąpienia przesłanek zbędności

Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych chroni nabywców nieruchomości w przypadku niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym, jednak nie jest w stanie sanować nieważności czynności prawnej, która miałaby prowadzić do nabycia prawa, a badanie jej skutków ma charakter uprzedni względem oceny spełnienia przesłanek działania rękojmi

Ewentualne wątpliwości interpretacyjne, czy zlokalizowanie zieleni urządzonej w otoczeniu zabudowy przeznaczonej na pobyt ludzi, nie stanowi przejawu nadużycia władztwa planistycznego, powinny być zwykle rozstrzygane przy zastosowaniu zasady in dubio pro natura (w razie wątpliwości na rzecz ochrony środowiska)

Spójność systemu prawa i poszanowanie prawomocnych orzeczeń sądowych są niezbędnymi komponentami zasady zaufania do działań organów władzy publicznej w demokratycznym państwie prawnym. W przypadku konfliktu między orzeczeniami sądowymi a żądaniem organu administracji publicznej, organ ten nie może żądać przedstawienia orzeczenia zastępującego zgodę drugiego rodzica na zmianę imienia dziecka, jeśli

Okoliczność, że w art. 95 pkt 4 u.g.n. ustawodawca dopuścił, dokonywany niezależnie od ustaleń planu miejscowego, podział nieruchomości w celu realizacji roszczeń do jej części, wynikających z przepisów u.g.n. lub z innych ustaw, zaś w art. 95 pkt 1 u.g.n. – podział w celu zniesienia współwłasności wyłącznie nieruchomości zabudowanej co najmniej dwoma budynkami, wzniesionymi na podstawie pozwolenia