Rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. może być stwierdzone tylko wtedy, gdy jest oczywiste, że treść decyzji jest w sprzeczności z treścią przepisu prawa stanowiącego jej podstawę prawną i powoduje niemożliwe do zaakceptowania skutki gospodarcze lub społeczne. Odmienność wykładni przepisów prawa nie jest wystarczającą podstawą do żądania stwierdzenia nieważności decyzji.