W orzecznictwie i piśmiennictwie zgodnie przyjmuje się, że w sytuacji oparcia skargi kasacyjnej na obydwu podstawach ustawowych, podlegają rozpoznaniu najpierw zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Dopiero po przesądzeniu, że stan faktyczny przyjęty przez sąd w zaskarżonym wyroku jest prawidłowy albo nie został skutecznie podważony, można przejść do skontrolowania subsumcji danego stanu faktycznego

W orzecznictwie i piśmiennictwie zgodnie bowiem przyjmuje się, że w sytuacji oparcia skargi kasacyjnej na obydwu podstawach ustawowych, podlegają rozpoznaniu najpierw zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Dopiero po przesądzeniu, że stan faktyczny przyjęty przez sąd w zaskarżonym wyroku jest prawidłowy albo nie został skutecznie podważony, można przejść do skontrolowania subsumcji danego stanu

Podatnik, który uzyska ujemny wynik finansowy na działalności statutowej, z której dochody są wolne od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p.; zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 oraz ust. 4 ww. ustawy nie może przy ustalaniu dochodów (straty) uwzględnić przychodów oraz kosztów uzyskania tych przychodów, ze źródeł przychodów, z których dochody są wolne od podatku.

W orzecznictwie, jak i w piśmiennictwie przyjmuje się, że skuteczne podniesienie takiego zarzutu wymaga wykazania istnienia związku przyczynowego między wspomnianym naruszeniem a treścią rozstrzygnięcia polegającego na tym, że gdyby do tego uchybienia nie doszło, to treść rozstrzygnięcia byłaby inna. Autor rozpoznawanej skargi kasacyjnej nie wskazał, jaki wpływ na wynik sprawy miało zarzucane naruszenie

Uzasadnienie wyroku powinno wskazywać przyczyny zajęcia danego stanowiska, jak i zawierać odniesienie do argumentów prezentowanych przez organ administracji i skarżącego oraz wyjaśniać powody, dla których zarzuty i argumenty jednej ze stron uznaje za prawidłowe, a inne nie a zaskarżone orzeczenie za zgodne albo niezgodne z prawem. W uzasadnieniu winna zostać uwidoczniona operacja logiczna, którą przeprowadził

Zmiana decyzji ostatecznej może być zrealizowana wyłącznie w granicach stanu faktycznego sprawy pierwotnej, czyli w szczególności na podstawie dotychczas ustalonego w ramach powyższej sprawy materiału dowodowego.

Naczelny Sąd Administracyjny, ze względu na ograniczenia wynikające ze wskazanych regulacji prawnych, nie może we własnym zakresie konkretyzować zarzutów skargi kasacyjnej, uściślać ich bądź w inny sposób korygować. Do autora skargi kasacyjnej należy wskazanie konkretnych przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania, które w jego ocenie naruszył Sąd pierwszej instancji i precyzyjne wyjaśnienie