Niezłożenie wniosku o pisemne uzasadnienie wyroku powoduje, że wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika prawnego skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 178 w zw. z art. 177 § 1 in fine ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.)).
Naruszenie przepisów prawa materialnego może być uznane za skuteczną podstawę skargi kasacyjnej, jedynie przy bezspornym stanie faktycznym sprawy, pozwalającym na zastosowanie do niego odpowiedniej normy prawa materialnego. w przeciwnym razie czynienie wyrokowi pierwszej instancji zarzutu naruszenia prawa materialnego jest co najmniej przedwczesne.
Nie budzi wątpliwości w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wobec zasady związania sądu granicami skargi kasacyjnej, sąd ten nie jest uprawniony do rekonstrukcji intencji autora skargi kasacyjnej w zakresie powołania podstaw kasacyjnych. Podstawy te muszą być powołane szczegółowo – ze wskazaniem konkretnych przepisów (zawartych w konkretnych jednostkach redakcyjnych aktu prawnego),
Przyjąć należy, że organy władzy publicznej zobowiązane są, udostępniając informację publiczną, zachować w zakresie doręczeń pism minimalny standard wymagany przepisami proceduralnymi. Standard ten obejmuje przede wszystkim dokonywanie doręczeń za zwrotnym poświadczeniem odbioru.
Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego. W demokratycznym państwie prawnym niedopuszczalna jest wykładnia przepisów prawa, zgodnie z którą jednostka samorządu terytorialnego realizując
Należy podkreślić, że ani punkty za naruszenie przepisów o ruchu drogowym ani obowiązek poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji nie stanowią środka karnego. Odpowiedzialność karna - jak słusznie wskazał Sąd I instancji - kształtuje się na zupełnie innych zasadach niż odpowiedzialność administracyjna.