1. Przez zobowiązanie bieżące, o którym mowa w art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej należy rozumieć zobowiązanie podatkowe od momentu jego powstania, określonego zgodnie z art.21 § 1 pkt 1 i 2 Ordynacji podatkowej, do terminu jego płatności włącznie. 2. Zobowiązaniem przyszłym jest natomiast zobowiązanie, które jeszcze nie powstało (w rozumieniu art. 21 § 1 pkt 1 i 2 Ordynacji podatkowej), ale z uwagi

Art. 76b zd. 2 O.p. nakazuje dokonać zaliczenia zwrotu podatku na dzień złożenia deklaracji wykazującej zwrot podatku. Przepis ten nie rozróżnia zatem zaliczenia na poczet zaległości czy zobowiązań bieżących. Taki sposób zaliczania powoduje, że gdy istnieje podstawa do zaliczenia, zaliczenie to musi nastąpić w pierwszym możliwym terminie, a zatem w dacie wykazania zwrotu podatku, a nie w terminie wydania

Zarzutami naruszenia prawa materialnego nie można zwalczać ustaleń faktycznych.

Sądowa kontrola decyzji kasacyjnych sprowadza się w istocie do badania zasadności zastosowania art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, a więc sprawdzenia, czy w rozpatrywanym przypadku istniały przesłanki do podjęcia rozstrzygnięcia polegającego na uchyleniu decyzji pierwszoinstancyjnej i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia. W tego typu sprawach nie jest więc dopuszczalne badanie legalności powtórnych

Dopiero merytoryczne, zgodne z art. 141 § 4 p.p.s.a. przedstawienie i rozważenie, mogących mieć wpływ na ocenę legalności zebranych dowodów, zagadnień zgodności z prawem wszczęcia i prowadzenia postępowania, w którym zostały one pozyskane, pozwoli na kolejne konstatacje w przedmiocie ustalenia stanu faktycznego sprawy i jego subsumcje pod adekwatne unormowania materialnego prawa podatkowego.