Przepis art. 14c § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.) określa wymogi jakie powinna spełniać interpretacja indywidualna prawa podatkowego, a nie pismo stanowiące odpowiedź organu podatkowego na wniesione przez stronę wezwanie do usunięcia prawa. Wobec tego w odniesieniu do odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zarzut

Obowiązek należytego dokumentowania zdarzeń gospodarczych nie tylko ma podstawę normatywną, ale także w sposób normatywny, a więc określony przez prawo, wpływa na ustalenie podstawy opodatkowania u podatników, którzy są obowiązani do prowadzenia ksiąg. Dlatego też za koszt uzyskania przychodów u takich podatników może być uznany tylko taki koszt, który został poniesiony w celu uzyskania przychodów

Użyte w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej pojęcie zagadnienia wstępnego nie może być utożsamiane z rozważanym przypadkiem, z którym łączy się zawsze istnienie niepewności co do pewnego elementu stanu faktycznego i/lub prawnego sprawy.

Rażącego naruszenia prawa nie można utożsamiać z każdym naruszeniem prawa, a jedynie takim, które powoduje, że decyzja nim dotknięta wywołuje skutki prawne nie dające się pogodzić z wymaganiami praworządności.

Zaniechanie uruchomienia trybu określonego w § 46 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków i przerzucenie obowiązku przeprowadzenia przeciwdowodu przeciwko treści dokumentu urzędowego na organ podatkowy jest wyrazem niezrozumienia konstrukcji ukształtowanej przepisami art. 194 Ordynacji podatkowej.

Faktura wystawiona przed wykonaniem usługi, poza wyjątkami przewidzianymi wprost w ustawie o podatku od towarów usług - niemającymi jednak zastosowania do usług reklamowych, nie będzie potwierdzeniem wykonania danej opodatkowanej czynności, a jedynie zapowiedzią wykonania jej w przyszłości. W takim przypadku faktura taka nie będzie powodować powstania obowiązku podatkowego, na podstawie art. 19 ust

Premia pieniężna za dany okres czasu, w ujęciu ekonomicznym, sprowadza się w istocie do zwrotu nabywcy przez sprzedawcę części uiszczonego wcześniej wynagrodzenia z tytułu dokonanych z nabywcą transakcji - w następstwie czego zmniejszeniu ulega wcześniej określona z tytułu tych transakcji ich globalna wartość, a tym samym wartość pojedynczych transakcji, pomniejszona proporcjonalnie.