Zbiegnięcie z miejsca zdarzenia, w rozumieniu art. 178 § 1 k.k., jest oczywiście zachowaniem intencjonalnym sprawcy, ukierunkowanym na uniknięcie odpowiedzialności karnej. O ile w przypadku popełnienia przestępstwa określonego w art. 177 § 1 k.k. lub w art. 177 § 2 k.k. sprawca może ponosić odpowiedzialność także za skutki swojego bezprawnego zachowania, które były poza jego percepcją tempore criminis

Oświadczenie, o których mowa w § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego zawierają w sobie również elementy domniemania faktycznego, iż nabyty wyrób zostanie przeznaczony na cele opałowe. Ustalenie w toku postępowania, że nabywca oleju faktycznie przeznaczył go na cele inne niż opałowe nie będzie miało znaczenia prawnego dla sprzedającego (przy zachowaniu przy sprzedaży

Zarówno art. 39 § 1 k.k.s., jak i art. 86 § 1 k.k., określając granice kary łącznej grzywny posługują się kryterium ilości stawek dziennych. W konsekwencji, ustalenie najsurowszej kary jednostkowej, stanowiącej dolną granicę kary łącznej, musi uwzględniać liczbę orzeczonych stawek dziennych. Natomiast górną granicę tej kary będzie wyznaczała suma stawek dziennych, ustalonych odnośnie do każdej z jednostkowych

Warunkiem stosowania art. 60 § 3 k.k. jest właściwa - a nie instrumentalna - postawa i prawdomówność ujawniającego oraz, że, tym bardziej, nie może liczyć na nadzwyczajne złagodzenie kary sprawca, który na pewnym etapie postępowania przygotowawczego zachował się w sposób przewidziany w art. 60 § 3 k.k. a następnie odwołał swoje dotychczasowe wyjaśnienia.

Nie można podzielić stanowiska sprowadzającego się do twierdzenia, że na skutek zmian we wrześniu 2005 r. zarówno ustawy o podatku akcyzowym jak i rozporządzenia z 22 kwietnia 2004 r. zlikwidowana została sankcja przewidziana w § 4 ust. 5 rozporządzenia sprzed zmiany, stosowana w przypadku niezłożenia oświadczenia, a stało się tak wobec innego brzmienia ustępu 5 paragrafu 4 wprowadzonego rozporządzeniem