Art. 165 § 7 Ordynacji podatkowej, ma zastosowanie w sytuacji, gdy spadkobierca złożył zeznanie podatkowe (SD-3). Wówczas nie wydaje postanowienia o wszczęciu postępowania, a za datę wszczęcia postępowania przyjmuje się datę złożenia zeznania.

Art. 165 § 7 Ordynacji podatkowej, ma zastosowanie w sytuacji, gdy spadkobierca złożył zeznanie podatkowe (SD-3). Wówczas nie wydaje postanowienia o wszczęciu postępowania, a za datę wszczęcia postępowania przyjmuje się datę złożenia zeznania.

Obowiązki wynikające z art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej nie mają nieograniczonego wymiaru. W pewnych przypadkach to tylko podatnik może być w posiadaniu dowodów, które mogłyby potwierdzić określoną okoliczność. Natomiast zadaniem organu podatkowego jest w takiej sytuacji stworzenie podatnikowi możliwości przedłożenia tychże dowodów.

Przepisy Dyrektywy 112 nie przewidują bezwzględnego obowiązku przechowywania kopii faktur w takiej samej formie, w jakiej są wysłane, ale pozostawiają państwom członkowskim decyzję co do wprowadzenia szczególnych wymogów dotyczących formy przechowywania faktur.

W przypadku gdy podatnik domaga się powtórzenia w postępowaniu podatkowym dowodu z przesłuchania świadka, uprzednio przesłuchanego w postępowaniu karnym, dla zrealizowania zasady czynnego udziału strony w tym przesłuchaniu z art. 123 § 1 O.p. i zadośćuczynienia żądaniu strony przeprowadzenia dowodu z art. 188 O.p. to żądanie takie jest uzasadnione tylko wówczas, gdy strona ta wskaże na konkretne istotne

Zasady przyznawania odwołanemu komornikowi lub jego spadkobiercom opłat ustalonych przez odwołanego lub zmarłego komornika

1. Wadliwość wymiaru podatku z uwagi na błędne określenie podstawy opodatkowania nie stanowi przesłanki rażącego naruszenia prawa z powodu błędnego postępowania, w rozumieniu art. 247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej. 2. Przepis art. 248 § 2 Ordynacji podatkowej stanowi podstawę wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności na żądanie strony lub z urzędu przez organ podatkowy. Uchybień w

Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnia tylko te zarzuty, które zostały wyraźnie wskazane w skardze kasacyjnej jako naruszone. Nie jest natomiast władny badać, czy sąd administracyjny pierwszej instancji nie naruszył innych przepisów.