Podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jedynie w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Realizując cele określone w art. 75 Konstytucji RP, także poprzez ulgi mieszkaniowe, ustawodawca z pewnością nie miał zamiaru tworzenia ulg niemożliwych w praktyce do wykorzystania. Jeżeli natomiast porówna się przyjęty w niniejszej sprawie przez organy podatkowe okres 6 miesięcy od dnia zbycia lokalu do uzyskania pozwolenia na budowę (prawomocnej czy nieprawomocnej decyzji - w tym przedmiocie) z wymogami

Wyrok ustanawiający rozdzielność majątkową [art. 52 k.r.o.] z dniem późniejszym niż żądany przez powoda zawiera negatywne rozstrzygnięcie co do żądania ustanowienia rozdzielności z datą wcześniejszą. W konsekwencji nie można zgodzić się z oceną, że jest to orzeczenie niezupełne [art. 351 k.p.c.] oraz że apelacja powoda ulega odrzuceniu z braku substratu zaskarżenia.

Termin określony w art. 169 § 1 k.p.c. może rozpocząć swój bieg, jeżeli pełnomocnik strony miał stosowną wiedzę o takim uchybieniu (dowiedział się o uchybieniu terminu do dokonania zindywidualizowanej czynności procesowej) i w ogóle mógł dokonać takiej czynności procesowej w określonej sytuacji faktycznej.

Przekazanie przez podatnika bez wynagrodzenia towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele związane z tym przedsiębiorstwem w świetle art. 7 ust. 2 i 3 ustawy o podatku od towarów i usług, w brzmieniu obowiązującym od 1 czerwca 2005 r., nie stanowi dostawy towarów, nawet jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem tych

1. Weksel in blanco wręczony w celu zabezpieczenia roszczenia może być uzupełniony jedynie przed upływem terminu przedawnienia roszczenia podlegającego zabezpieczeniu. 2. Agencja Nieruchomości Rolnych, sprzedając nieruchomości oraz mienie pozostałe po zlikwidowanych państwowych przedsiębiorstwach gospodarki rolnej, nie działa jako podmiot gospodarczy, lecz realizuje zadania wynikające z polityki państwa

Sąd (…) w istocie uzależnił (…) możliwość zastosowania art. 60 § 4 k.k. od spełnienia dodatkowego, niezawartego w tym przepisie warunku - wykazania przez prokuratora przesłanek wymienionych w tym przepisie przed wydaniem wyroku przez Sąd I instancji. Sąd, w tym odwoławczy, nie jest uprawniony do poszerzenia katalogu przesłanek ustawowych zastosowania jakiejkolwiek instytucji prawa karnego, w szczególności

Sąd Okręgowy naruszył art. 22 § 1 i § 11 k.p. w ten sposób, że uznał za przesądzającą treść umowy a nie ustalił sposobu realizacji i okoliczności motywujących strony do zawarcia umowy cywilnoprawnej (w tym okoliczności mogących prowadzić do ustalenia jej nieważności jako zmierzającej do obejścia ustawy - art. 58 § 1 k.c.) i odstąpienia od niej - są to okoliczności mające znaczenie dla oceny charakteru

Podstawą wymiaru zasiłku chorobowego jest wynagrodzenie faktycznie wypłacone przez pracodawcę, a w przypadku, gdy pracodawca nie wypłaca pracownikowi wynagrodzenia, podstawą jest minimalne wynagrodzenie za pracę. Należy tu przepisy ubezpieczeniowe wykładać ściśle, a stanowią one wyraźnie o wynagrodzeniu wypłaconym.

Stwierdzenie w zakładowym układzie zbiorowym pracy o możliwości przeznaczenia określonej kwoty na pomoc finansową dla zwalnianych pracowników nie daje podstawy do twierdzeń o włączeniu prawa do świadczeń do układu. Warto też zwrócić uwagę, że świadczenia z Zakładowego Fundusz Świadczeń Socjalnych nie mają charakteru roszczeniowego.

Na aprobatę zasługuje stanowisko Sądu I instancji w kwestii odmowy zastosowania art. 4a ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Przepis ten stanowi wyjątek od określonej w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn zasady liczenia terminu do złożenia zawiadomienia organu, nie może być zatem interpretowany rozszerzająco.

Skoro oskarżony w momencie składania swojego oświadczenia nie znał żadnego z kolejnych terminów rozpraw, to oparcie się przez Sąd pierwszej instancji na przepisie art. 377 § 3 k.p.k. nie było uprawnione. Oczywiście oświadczenie oskarżonego stanowiło przejaw jego decyzji co do uczestnictwa w postępowaniu, ale nie powinno stanowić podstawy do zastosowania przepisu art. 377 § 3 k.p.k.