Legitymację procesową do działania w postępowaniu podatkowym za przedsiębiorcę w upadłości /obejmującą m.in. uprawnienie do wniesienia odwołania/ ma tylko i wyłącznie syndyk. Takiej legitymacji nie posiada bezsprzecznie upadły i jego przedstawiciel. Działania przedstawiciela upadłego przejawiające się wniesieniem odwołania, były tym samym bezskuteczne. W tych warunkach nieskuteczne doręczenie przedstawicielowi

W przypadku uznania, że Skarb Państwa sprzedając akcje na podstawie przedmiotowej umowy wykonywał usługi w zakresie administracji publicznej określone w poz. 22 załącznika nr 2 do ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./, to czynność taka jako zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, nie podlegałaby

Art. 24 pkt 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej /t.j. Dz.U. 2004 nr 8 poz. 65 ze zm./ w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia do 31 sierpnia 2003 r., stanowił jedynie o tym, że organ kontroli skarbowej wydaje decyzję w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./, gdy ustalenia dotyczą podatków, opłat i niepodatkowych należności

Do zaległości wynikających z decyzji wydanej na podstawie art. 11 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /Dz.U. nr 21 poz. 86 ze zm./ ma zastosowanie art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców /Dz.U. nr 156 poz. 1287/. Działanie podatnika wykorzystującego związki kapitałowe i

Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonał prawidłowej wykładni art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym i nie nadał jego brzmieniu niewłaściwego znaczenia. Przepis ten wiązał prawo do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony z nabyciem towaru lub usługi od innego podatnika. System ten jak wielokrotnie podkreślono w orzecznictwie i w literaturze miał na celu

W przepisach art. 36 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 37 ust. 3 pkt 1 lit. "b" ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ w żaden sposób nie można dopatrzyć się normy, nakazującej wyłączanie z podstawy opodatkowania kwoty odpowiadającej wysokości akcyzy zawartej w cenach zakupu nabytych samochodów.

W sytuacji, gdy sam płatnik postawił się w sytuacji nieprzewidzianej w ustawach podatkowych, nie ma podstaw prawnych do uznania go za podmiot uprawniony do wszczęcia postępowania, którego stroną może być osoba, na której zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych ciąży obowiązek podatkowy.

Przewodniczący jest obowiązany pouczyć o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego obecnego przy ogłoszeniu wyroku doradcę podatkowego reprezentującego stroną /art. 140 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.

Umorzenie dotyczyło tylko należności podlegających restrukturyzacji, znanych w dniu 31 grudnia 2001 r. (art. 6 ust. 1 i 2 w związku z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców, Dz.U. Nr 155, poz. 1287 ze zm.). Przedsiębiorca miał jednak obowiązek spłacić należności niepodlegające restrukturyzacji (umorzeniu), znane w dniu

Od 1 stycznia do 31 sierpnia 2003 r. stosownie do brzmienia art. 24 pkt 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej /Dz.U. 1999 nr 54 poz. 572 ze zm./ organ kontroli skarbowej nie był uprawniony po zakończeniu kontroli do wydania decyzji, a w postępowaniu kontrolnym stosowało się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./;

W myśl przepisów art. 22 ust. 1 i art. 26 ust. 1 i 2 w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /Dz.U. 2000 nr 54 poz. 654 ze zm./, płatnicy mają obowiązek pobrać zryczałtowany podatek dochodowy również od przychodu z udziału w zyskach osoby prawnej pochodzącego z podwyższenia kapitału akcyjnego ze środków pochodzących z innych kapitałów /funduszy/

W sytuacji zatem, gdy sam płatnik postawił się w sytuacji nieprzewidzianej w ustawach podatkowych, nie ma podstaw prawnych do uznania go za podmiot uprawniony do wszczęcia postępowania, którego stroną może być osoba, na której zgodnie z ustawą z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /Dz.U. 2000 nr 54 poz. 654 ze zm./ ciąży obowiązek podatkowy.

Chociaż art. 187 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ nakłada na organ podatkowy ciężar dowodzenia określonych faktów, nie może to zwalniać strony od współudziału w realizacji tego obowiązku, z uwagi na to, że sam organ nie zawsze będzie mógł obiektywnie wyjaśnić wszystkie okoliczności. Podatnik nie może czuć się zwolniony od obowiązku współdziałania