Przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, przez co odstąpienie od zasady rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy może nastąpić tylko w razie zaistnienia sytuacji jednoznacznie świadczącej o tym, że pozostawieniu sprawy w gestii tego sądu, sprzeciwiałoby się dobro wymiaru sprawiedliwości. Oznacza to, że również ocena przesłanki sprawnego i skutecznego przeprowadzenia postępowania karnego

„Postępowaniem zakończonym prawomocnym orzeczeniem”, które - w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k. in principio - podlega wznowieniu w wypadku stwierdzenia przesłanki określonej w § 2 tego unormowania, nie jest postępowanie zakończone orzeczeniem oddalającym kasację, lecz postępowanie sądu (tu: dyscyplinarnego), którego orzeczeniem skazano oskarżonego (tu: obwinionego).

Zamknięcie dostępu do instancji odwoławczej, będące naruszeniem uprawnień chronionych przepisami konstytucyjnymi (art. 78 Konstytucji), może stanowić podstawę skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej instancji (art. 4241 § 2 k.p.c.).

1. Sąd kasacyjny jest związany granicami skargi kasacyjnej i nie jest uprawniony do uzupełniania lub rozszerzenia powołanych przez skarżącego podstaw zaskarżenia oraz zarzutów. 2. Prawidłowe wskazanie podstawy kasacyjnej w zakresie naruszenia prawa materialnego polega na określeniu konkretnych przepisów prawa, które zostały naruszone przez Sąd, jak również sposobu ich naruszenia, to jest wskazaniu

Wykonywanie czynności doradztwa podatkowego, o którym stanowi art. 86 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym /Dz.U. 2002 nr 9 poz. 86 ze zm./ odnosi się do zawodowego wykonywania czynności określonych w art. 2 ust. 1 tej ustawy.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury nie może powstać u nabywcy towaru lub usługi, jeżeli u wystawcy tej faktury nie powstaje obowiązek w tym podatku w odniesieniu do podatku podlegającego odliczeniu, z uwagi na fakt, że dana czynność nie miała w ogóle miejsca.

Skutki orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 kwietnia 2004 r. K 24/03 /OTK-A 2004 nr 4 poz. 33/ odnoszą się wyłącznie do przepisu par. 48 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 27 poz. 268 ze zm./ występującego w otoczeniu normatywnym art. 32a ustawy

Zatem, wobec faktu, iż decyzja wymierzająca cło funkcjonuje w obrocie prawnym i jest wymagalna, Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że organy celne nie mogły uwzględnić wniosku strony o zwrot nienależnego, zdaniem skarżącego, cła. Odnosząc się do zarzutu pierwszeństwa sentencji wyroku przed jego uzasadnieniem należy podkreślić, że zgodnie z przepisem art. 11 p.p.s.a. sąd administracyjny jest