Treść art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /Dz.U. 2000 nr 54 poz. 654 ze zm./ w świetle art. 7 ust. 1 oraz innych przepisów regulujących przedmiot opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych nie daje podstaw do sformułowania tezy, iż dany wydatek tylko wtedy stanowić będzie koszt uzyskania przychodu, gdy faktycznie wiąże się z konkretnym przychodem

W skardze kasacyjnej strona winna powołać przepisy naruszonego prawa procesowego, natomiast w żadnym przypadku inna ocena (odmienna od oceny strony) stanu faktycznego, dokonana przez Sąd nie stanowi naruszenia przepisów prawa materialnego.

Skoro poniesienie wydatków nie było kwestionowane ani przez organy podatkowe, ani przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, oraz bezspornym jest, iż gospodarstwo pomocnicze uzyskiwało przychody ze swej działalności w sensie ogólnym, wobec powyższego nie można interpretować przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w ten sposób, iż ponoszone wydatki nie miały związku z przychodem

Nie jest rzeczą Naczelnego Sądu Administracyjnego doprecyzowanie zarzutów wadliwie sporządzonej kasacji i "poszukiwanie" przepisów z którymi można by powiązać, wskazywaną dopiero w uzasadnieniu, wadliwość wykładni przepisów procedury administracyjnej dokonanej przez Sąd.

Przyznanie radnemu prawa odwołania do sądu powszechnego na uchwałę stwierdzającą wygaśnięcie mandatu radnego z powodu utraty prawa wybieralności, jak i prawa odwołania do sądu powszechnego na wydane z powodu bezczynności rady gminy zarządzenie zastępcze wojewody /art. 191 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. - Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw - Dz.U. 2003 nr 159 poz