Sam fakt naruszenia decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu, stwarza obowiązek organu ustalenia kary, której wysokość zależy od stopnia naruszenia. Natomiast nie ma żadnego znaczenia okoliczność czy naruszenie dopuszczalnego poziomu hałasu było zawinione.

Treść par. 18 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /t.j. Dz.U. 1999 nr 15 poz. 140 ze zm./ wskazuje, że urządzenie przy budynku miejsc postojowych dla samochodów osobowych ich użytkowników stałych i czasowych /interesantów, odwiedzających i innych/ traktuje się tak

Gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, w której decyzje wydaje organ tej gminy. Gmina w takiej sytuacji nie jest uprawniona do wniesienia skargi na decyzję organu drugiej instancji.

Gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, w której decyzje wydaje organ tej gminy.

Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Jednorazowe nierozważne zachowanie się pracownika, polegające na niedopełnieniu obowiązku należytej pieczy nad powierzonym mieniem, wskazujące na jego winę nieumyślną lekkiego stopnia, z reguły nie uzasadnia oceny pracownika jako nieprzydatnego do pracy na zajmowanym stanowisku pracy i rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem.

Z art. 14a ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ wynika, że jakakolwiek zaległość w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa wyłącza możliwość skorzystania przez zakład pracy chronionej z uprawnienia określonego w art. 14a ust. 1 tej ustawy.

Przepis art. 10 ust. 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji /Dz.U. 1993 nr 7 poz. 34 ze zm./ pozwala Przewodniczącemu KRRiT na wydanie decyzji nakazującej nadawcy zaniechać działań w zakresie tworzenia i rozpowszechniania programów, jeżeli naruszają one przepisy koncesji. Organ administracji publicznej nie przekracza granic sprawy administracyjnej, jeżeli w postępowaniu administracyjnym

Obowiązek meldunkowy obejmujący zameldowanie i wymeldowanie się z pobytu stałego lub czasowego wynika wprost z przepisów prawa. Wykonanie tego obowiązku polega na zgłoszeniu wymaganych do zameldowania lub wymeldowania danych właściwemu organowi, który dokonuje stosownego aktu rejestracji, będącego czynnością materialno-techniczną rodzącą skutki prawne.

1. Art. 93 ust. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. 1997 nr 115 poz. 741/ stanowi podstawę prawną do podjęcia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu określającą zasady podziału nieruchomości. 2. Dopuszczalność określenia zasad podziału nieruchomości w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest ograniczona przesłanką - braku

Zaprzestanie pobierania świadczenia, o którym mowa w art. 100 ust, 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz. 1118 ze zm.) nie jest warunkiem uzasadniającym zastosowanie art. 186 ust. 2 pkt 2 tej ustawy w stosunku do osoby, która wniosek o świadczenie emerytalno-rentowe zgłosiła przed dniem 1 stycznia 1999 r.

Nieważność postępowania zachodzi także wówczas, gdy sąd przed wydaniem wyroku nie został powiadomiony o śmierci strony (art. 379 pkt 2 KPC). Na podstawie art. 96 KPC wszystkie działania podjęte przez pełnomocnika po śmierci mandanta są bezprawne, z wyjątkiem czynności zmierzających do zawieszenia postępowania.

Roszczenie o naprawienie nowej szkody, która ujawniła się po uchyleniu przez sąd obowiązku świadczenia zasądzonej na rzecz pracownika renty, stanowiącej odszkodowanie skutków wypadku przy pracy, przedawnia się z upływem trzech lat od daty dowiedzenia się przez pracownika o tej szkodzie (art. 442 § 1 KC).

Decyzja Państwowego Inspektora Sanitarnego jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 244 § 1 KPC tylko w zakresie dotyczącym stwierdzenia istnienia lub nieistnienia choroby zawodowej. Stwierdzenie choroby zawodowej nie jest równoznaczne z prawem do renty z tego tytułu (art. 18 ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, jednolity tekst: Dz.U.

Odmowa potwierdzenia ze strony właściciela /zarządcy/ budynku uprawnienia wnioskodawcy do przebywania w lokalu nie może stanowić przeszkody w dopełnieniu obowiązku meldunkowego. W takim przypadku organ przyjmujący zgłoszenie zameldowania dokonuje we własnym zakresie ustaleń co do faktu przebywania osoby ubiegającej się o zameldowanie w danym lokalu.

Jeżeli organ administracji nie odniósł zebranego w sprawie materiału faktycznego do przepisów prawa, wedle których rozstrzygnięte być powinno zagadnienie wstępne, zaniechanie rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego we własnym zakresie, przed wydaniem decyzji, stanowiło rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa a w szczególności art. 100 par. 2 i 3 w zw. z art. 97 par. 1 pkt 4 Kpa

Na mocy art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /Dz.U. 1984 nr 32 poz. 174/ organ meldunkowy dokonuje na podstawie zgłoszenia zameldowania przez zarejestrowanie danych dotyczących osoby i miejsca jej pobytu, jak również innych zdarzeń objętych obowiązkiem meldunkowym. Na mocy ust. 2 tego przepisu organ ten rozstrzyga o zameldowaniu wówczas, gdy zgłoszone

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych nie wziął pod uwagę dopuszczalności przetwarzania danych osobowych, gdy zezwalają na nie przepisy prawa /art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych - Dz.U. nr 133 poz. 883 ze zm./. Art. 69 ust. 2 i art. 70 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. - Prawo telekomunikacyjne /Dz.U. 2000 nr 73 poz. 852 ze zm./ określają jakie dane

Wniesienie czynszu inicjalnego wynikało z umowy leasingu operacyjnego zawartego przez podatnika w listopadzie 1999 r. z Funduszem Leasingowym. Skoro zatem czasokres umowy wynosił 30 miesięcy, to przychód Spółki nie został osiągnięty już w roku zawarcia umowy, w którym wniesiono czynsz inicjalny, lecz był rozłożony przez cały czas trwania umowy, w którym spółka użytkowała samochód. W tej sytuacji czynsz

Na skargę wniesioną do organu administracji na podstawie art. 227 Kpa, stronie nie służy skarga na bezczynność tegoż organu /art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.

Istotą bezczynności organu jest brak jego reakcji procesowej na żądanie strony postępowania, a celem skargi na bezczynność jest uzyskanie wyroku sądu administracyjnego zobowiązującego organ do wydania stosownego aktu. W sprawach prasowych przyjmuje się, że taka bezczynność nie istnieje lecz oznacza odmowę udzielenia informacji w rozumieniu art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo

Kwestie odszkodowań za nie naliczone udziały stanowią sprawy cywilne wchodzące w zakres kognicji sądów powszechnych.

Przepisy art. 184 § 3 i 4 k.p.k. muszą być wykładane w powiązaniu z treścią art. 6 ust. 3d Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, co prowadzi do wniosku, iż przesłuchując świadka anonimowego w toku postępowania jurysdykcyjnego sąd ma obowiązek zapewnienia oskarżonemu lub (i) jego obrońcy sposobności zadania świadkowi pytań, co jest elementarnym warunkiem umożliwiającym podjęcie