Prokurator może złożyć wniosek określony w art. 46 § 1 kk tylko w warunkach wskazanych w art. 52 in fine kpk.

Przestępstwa popełnione w formie dokonania i usiłowania mogą wchodzić w skład jednego ciągu przestępstw w rozumieniu art. 91 kk.

Sformułowanie „nie powróci najpóźniej w ciągu 3 dni po upływie wyznaczonego terminu”, użyte w art. 242 § 2 kk oznacza, że sprawca popełnia określony nim czyn przez cały okres bezprawnego przebywania na wolności.

Likwidator przedsiębiorstwa wyznaczony przez organ założycielski – na podstawie art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych (Tekst jednolity: Dz. U. 1991 r. Nr 18 poz. 80 z późn. zm.) – nie jest funkcjonariuszem publicznym w rozumieniu art. 115 § 13 pkt 4 kk.

Nie stanowi „orzeczonego przez sąd zakazu” prowadzenia pojazdów – w rozumieniu art. 244 kk – taki zakaz orzeczony przez kolegium do spraw wykroczeń, chociażby orzeczenie to zostało utrzymane w mocy przez sąd w trybie art. 512 kpk w zw. z art. 514 kpk.

Art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /t.j. Dz.U. 1994 nr 49 poz. 196 ze zm./ nie zawiera kryteriów wydania zezwolenia na wycięcie drzew, takich kryteriów nie zawierają też postanowienia ogólne powołanej ustawy. Decyzja wydana w oparciu o powołany wyżej przepis ma charakter decyzji uznaniowej, lecz właśnie dlatego organ wydający zezwolenie na wycięcie

Oparcie się na opinii, której autor uchylił się od zajęcia jednoznacznego stanowiska, w przedmiocie zgodności projektu z wymaganiami art. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./, stanowi naruszenie przepisu art. 77 par. 1 i art. 80 Kpa.

1. Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy jest pierwszym etapem w czynnościach administracyjnych zmierzających do realizacji inwestycji w przypadkach, kiedy ustawa 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ tak stanowi. Można zatem decyzję o ustaleniu warunków zabudowy nazwać promesą otwierającą drogę do uzyskania pozwolenia na budowę. Zasada mówiąca o niedopuszczalności wydania

1. Lokale szkoły wyższej wynajęte osobom trzecim na prowadzenie w nich działalności gospodarczej nie korzystają ze zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./, w związku z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym /Dz.U. nr 65 poz. 385 ze zm./. 2.

1. Lokale szkoły wyższej wynajęte osobom trzecim na prowadzenie w nich działalności gospodarczej nie korzystają ze zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./, w związku z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym /Dz.U. nr 65 poz. 385 ze zm./. 2.

1. Lokale szkoły wyższej wynajęte osobom trzecim na prowadzenie w nich działalności gospodarczej nie korzystają ze zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./, w związku z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym /Dz.U. nr 65 poz. 385 ze zm./. 2.

Pojęcie reklamy obejmuje nie tylko rozpowszechnianie informacji o samych usługach i towarach, ale też informacji o miejscach i możliwościach nabycia towarów czy usług. Użyczenie towaru na potrzeby reprezentacji i reklamy jest czynnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, mimo że sama czynność wydania towaru na podstawie umowy użyczenia nie podlega opodatkowaniu.

Lokale szkoły wyższej wynajęte osobom trzecim na prowadzenie w nich działalności gospodarczej nie korzystają ze zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./, w związku z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym /Dz.U. nr 65 poz. 385 ze zm./. Zwolnieniu

1. Lokale szkoły wyższej wynajęte osobom trzecim na prowadzenie w nich działalności gospodarczej nie korzystają ze zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./, w związku z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym /Dz.U. nr 65 poz. 385 ze zm./. 2.

Podmiotowość prawna wspólnoty mieszkaniowej w sprawach administracyjnych z zakresu utrzymania obiektów budowlanych /rozdział 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ występuje wówczas jeżeli dotyczy części wspólnych budynku.

1. Przymiotu stron postępowania w sprawach z zakresu nadzoru budowlanego uregulowanych w rozdziale 6 Prawa budowlanego zatytułowanym "utrzymanie obiektów budowlanych" winien odpowiadać unormowaniu wynikającemu z przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ i ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali /Dz.U. nr 85 poz. 388 ze zm./. W art. 61 Prawa

Żaden przepis obowiązującej w dacie podjęcia zaskarżonej decyzji ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /t.j. Dz.U. 1996 nr 13 poz. 74 ze zm./ nie uprawnia radnego rady miasta i delegata sejmiku samorządowego województwa do składania skarg do Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej.

Jakkolwiek wymóg uzyskania pozwolenia na budowę z pewnością ogranicza prawo własności nieruchomości, to jednak nie jest to prawo o charakterze nieograniczonym. Przepis art. 64 ust. 3 Konstytucji stanowi, iż prawo własności może być ograniczone tylko w drodze ustawy i tylko w zakresie, w jakim nie narusza ona istoty prawa własności. Normy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89

Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy podatkowej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością procesową enumeratywnie wymienioną w art. 240 par. 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Jednakże instytucja ta podlega pewnym ograniczeniom. Jednym z nich

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ zwolnienie z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę nie dotyczy wszystkich bez wyjątku obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej, lecz - wyłącznie tych, które objęte są zamkniętym katalogiem art. 29 ust. 1 cyt

Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 1976 r., II CR 732/75 /OSNCP 1976 nr 12 poz. 263/, wykładnia decyzji wywołuje ten skutek, że decyzja już od daty jej wydania posiada treść nadaną jej przez organ dokonujący wykładni. Zatem gdy idzie o korzystanie z uprawnień z decyzji, wyjaśnienie wątpliwości co do jej treści będzie mieć cechy elementu trwale złączonego z decyzją.

Skazanie w wyniku dokonania ustaleń faktycznych z tak rażącym naruszeniem zasad oceny dowodów, przejawiającym się brakiem obiektywizmu, dowolnością ocen lub zdeterminowaniem ich poczynionymi a priori domniemaniami, że przy zachowaniu tych zasad nie znajdowałoby ono podstaw faktycznych, niezależnie od przyjętych oceny wiarygodności dowodów -jest oczywiście niesłuszne (art. 537 § 2 in fine k.p.k.). Jeżeli