Skarga kasacyjna na wyrok WSA oddalona; art. 92c ustawy o transporcie drogowym wymaga od przewoźnika wykazania braku wpływu na naruszenie; niewykazanie tych przesłanek uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.
Skarga kasacyjna wniesiona przez E. O. od wyroku WSA w Szczecinie została oddalona, gdyż nie wykazano błędów proceduralnych ani materialnych mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a rozpatrywane postępowanie uznano za zgodne z obowiązującymi przepisami.
Art. 40 ust. 2 ustawy o samorządach zawodowych nie stanowi podstawy do skargi do sądu administracyjnego na uchwały organów Krajowej Izby, o ile nie spełniają one przesłanek p.p.s.a.
Odmowa wypłaty dotacji oświatowej dla niepublicznych placówek w związku z niespełnieniem formalnych wymogów określonych w ustawie o finansowaniu zadań oświatowych jest zasadna, gdy placówka nie przekazuje wymaganych informacji w określonym terminie. Samo istnienie placówki nie uprawnia do otrzymania dotacji.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż WSA w Białymstoku błędnie przyjął, że wezwanie z 31 maja 2024 r. stanowi wykrycie nieprawidłowości uniemożliwiającej zmianę wniosku przez skarżącą oraz nieprawidłowo ustalił brak wspólnego prowadzenia gospodarstwa przez małżonków w 2023 roku.
NSA uchylając wyrok WSA uznał, że decyzja o umorzeniu należności z tytułu składek powinna uwzględniać brak majątku stwierdzony w postępowaniach egzekucyjnych niezwiązanych bezpośrednio ze składkami. Tym samym, organ administracyjny zobowiązany jest do odpowiedniego rozważenia zaistniałych przesłanek.
NSA potwierdził zasadność decyzji SKO i Prezydenta Miasta Częstochowy w zakresie zwrotu dotacji, uznając, że zostały one pobrane i użyte niezgodnie z przeznaczeniem, jednocześnie odrzucając zarzuty proceduralne i materialne przedstawione przez skarżącą.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż decyzja Prezesa NFZ była zgodna z przepisami prawa, a Wojewódzki Sąd niesłusznie ją uchylił. Skarga kasacyjna zostaje uwzględniona, a zaskarżony wyrok uchylony.
Ostateczność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego o zakazie działalności agencji zatrudnienia jest zaskarżalna. Brak zawiadomienia marszałka województwa o zawieszeniu działalności skutkuje utrzymaniem zakazu, bez względu na zgłoszenie do CEIDG. Skarga kasacyjna została oddalona.
Decyzja rejestracyjna wydana z pominięciem wymaganych dokumentów homologacyjnych stanowi rażące naruszenie prawa i podlega stwierdzeniu nieważności, mimo argumentów związanych z potencjalnymi skutkami społeczno-ekonomicznymi oraz stabilnością obrotu prawnego.
Skarga kasacyjna M.R. od decyzji nakładającej karę pieniężną za urządzanie gier bez koncesji została oddalona. Sąd uznał, że kara administracyjna pełni odrębną funkcję restytucyjną, uzasadniając brak naruszenia zasady ne bis in idem oraz potwierdzając zgodność z prawem nałożonej sankcji.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka o uchyleniu decyzji o rejestracji pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa poprzez brak wymaganych dokumentów homologacji, wskazując na konieczność zgodności decyzji administracyjnych z obowiązującymi przepisami prawa oraz zasadą zaufania publicznego.
Skarga kasacyjna Z.K. przeciwko wyrokowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalającemu zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym, złożona na podstawie art. 33 § 1 upea, nie znalazła uzasadnienia i została oddalona z powodu braku wskazania dodatkowych naruszeń przepisów.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny, niezależnie od braku indywidualnego kalendarza szczepień czy dodatkowego zaświadczenia lekarskiego.
Obowiązek poddania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym wynika z przepisów ustawowych i jego wymagalność nie jest uzależniona od form komunikatów organów administracyjnych. Obowiązek nie został wyłączony postępowaniem dopuszczającym inne zastrzeżenia.
Obowiązek poddania małoletniego dziecka szczepieniom ochronnym wynika z przepisów ustawowych i pozostaje wymagalny, niezależnie od wyroku Trybunału Konstytucyjnego wskazującego na formę komunikacji wymogów praktycznych poprzez akty wewnętrzne i nie wpływającego na samą zasadność obowiązku szczepień.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak jest podstaw faktycznych i prawnych do uznania choroby zawodowej u Skarżącego w związku z brakiem dokumentacji medycznej potwierdzającej zawodowe uszkodzenie słuchu w wymaganym okresie.
NSA stwierdził, że informacje o najniższej cenie z 30 dni na etykietach towarów W. S.A. były zgodne z ustawą o cenach, co wykluczało delikt administracyjny oraz zasadność nałożenia kary przez UOKiK.
Art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, jako przepis odrębny, wyłącza zastosowanie przepisów działu IVa k.p.a. dotyczących odstąpienia od kary, zaś brak wykazania braku wpływu na naruszenie uzasadnia nałożenie kary.
Nałożenie kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego bez wymaganego zezwolenia jest zgodne z prawem, gdy przewóz odbywa się dla potrzeb własnych podmiotu z kraju spoza UE, co wymaga zezwolenia ministra transportu.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania determinuje obowiązek organu odwoławczego do wydania postanowienia stwierdzającego takie uchybienie, co wyklucza możliwość podważenia ostateczności decyzji administracyjnej.
Art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym jest regulacją odrębną wyłączającą zastosowanie art. 189f §1 pkt 1 KPA, brak wykazania przesłanek wyłączających odpowiedzialność oznacza konieczność nałożenia kary.
Skarga kasacyjna F. w S. została oddalona, bowiem Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przewóz drogowy był zarobkowy i wymagał zezwolenia, a zastosowana kara pieniężna za brak zezwolenia była uzasadniona w świetle ustawy o transporcie drogowym.
W przypadku subsydiów płacowych na rzecz pracownika z niepełnosprawnością nie jest konieczne posiadanie kopii orzeczenia w momencie zawarcia umowy, o ile pracodawca ma świadomość o niepełnosprawności. Zatrudnienie odbyło się w ramach efektu zachęty, pomimo braku dokumentu na etapie zawarcia umowy.