Obowiązek poddania się kwarantannie, jak określono w art. 34 ust. 2 ustawy o zapobieganiu i zwalczaniu zakażeń, nie wymaga formy decyzji administracyjnej; realizowany jest jako czynność administracyjna, od której brak podstaw do odwołania, lecz istnieje możliwość zaskarżenia jej do sądu administracyjnego.

Nałożenie obowiązku kwarantanny na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy zakaźnej dzieje się w formie czynności administracyjnej, a nie decyzji administracyjnej, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, co wyklucza konieczność jej wydania i możliwość odwołania.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uwagi na niewłaściwą ocenę interesu prawnego emitenta akcji oraz brak uzasadnienia, które nie pozwala na skuteczną kontrolę instancyjną, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Odmowa wydania upoważnienia na wykonywanie przewozów lotniczych pomiędzy Polską a Rosją przez Prezesa ULC jest prawnie uzasadniona; nie wystąpiły podstawy prawne ani faktyczne do uchylenia decyzji w kontekście zastosowania przepisów umowy międzynarodowej oraz braku przesłanek naruszenia prawa UE.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając odmowę poddania się badaniom lekarskim za kluczową podstawę decyzji o cofnięciu pozwolenia na posiadanie broni myśliwskiej, zgodnie z art. 18 ust. 5 pkt 2 ustawy o broni i amunicji.

Nałożenie kary pieniężnej na E. Sp. k. w Z. za naruszenie przepisów ustawy SENT jest zgodne z prawem. Nie doszło do naruszenia przepisów proceduralnych ani materialnych, co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej.

Wymóg wyposażenia łodzi flisackich w kamizelki ratunkowe, w liczbie odpowiadającej liczbie pasażerów, jest zgodny z prawem oraz uzasadniony z uwagi na konieczność zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi i pasażerów.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie ustawy SENT była zgodna z prawem. Formalne uchybienia systemowe, nawet przy braku uszczerbku budżetowego, uzasadniają zastosowanie sankcji administracyjnych."

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej jest uprawniony do dochodzenia opłaty dodatkowej za przejazd autostradą przez okres 5 lat zgodnie z art. 37ge ust. 13 ustawy o autostradach płatnych. Dyrektor może korzystać z danych systemów administracyjnych niezależnie od ograniczeń czasowych przechowywania danych o biletach autostradowych.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając zgodność decyzji GIJHARS z prawem, stwierdził, że termin 'mleko' nie może oznaczać produktów zawierających oleje roślinne, co usprawiedliwia zakaz wprowadzania tych produktów jako 'mleka modyfikowanego'.

Oznaczenie produktu jako "mleko modyfikowane" jest wprowadzeniem w błąd w rozumieniu art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz rozporządzeń UE, gdyż produkt nie spełnia definicji mleka ani przetworów mlecznych.

Organ administracji skarbowej jest uprawniony do dochodzenia opłaty dodatkowej za przejazd autostradą w okresie 5 lat od ostatniego dnia roku, w którym powinna ona być wniesiona, pomimo upływu terminu przechowywania danych z biletu autostradowego.

Decyzja Komendanta Głównego Policji o cofnięciu pozwolenia na posiadanie broni bojowej dla A.K. jest zgodna z prawem. Orzeczenia lekarskie o kondycji psychofizycznej są wiążące dla organów administracyjnych przy ocenie przesłanek cofnięcia pozwolenia.

Czynność Wojewody Wielkopolskiego odrzucająca wniosek o dofinansowanie z uwagi na wykluczenie skarżącej, będąca zgodna z prawem, nie wymagała szczegółowego uzasadnienia. Zaskarżenie decyzji było bezpodstawne, a wyrok NSA oddala roszczenia skarżącej.

Doręczenie uchwały wojewodzie w celu jej ogłoszenia należy uważać za spełnienie obowiązku doręczenia dla celów nadzoru, od tej daty biegnie termin na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego. Rozstrzygnięcie wydane po 30 dniach jest prawnie nieważne.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymuje, że brak szczegółowego odniesienia się organu administracji do zarzutów może stanowić naruszenie zasad uzasadnienia decyzji i dwuinstancyjności postępowania. Oddala skargę kasacyjną z uwagi na brak precyzyjnego wskazania naruszonych przepisów.

Korekta zaświadczenia o pomocy de minimis nie stanowi aktu zaskarżalnego, lecz jest czynnością materialno-techniczną, której korekta nie podlega zażaleniu. Zaskarżenie takiej czynności jest procesowo niedopuszczalne.

Decyzja organu o odmowie umorzenia należności z tytułu składek, oparta na posiadaniu przez skarżącego nieruchomości, bez uwzględnienia wpływu przewlekłej choroby na sytuację życiową, narusza zasadę wyważenia interesów i jest sprzeczna z celem art. 28 ust. 3a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

W postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oddalono skargę kasacyjną z uwagi na brak wykazania naruszenia przepisów postępowania oraz materialnoprawnych, przyjmując, że formalne przesłanki określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z 21 kwietnia 2023 r. miały decydujące znaczenie dla przyznania pomocy rolniczej.

Termin "mleko modyfikowane" nie odpowiada definicjom i zasadom stosowania nazw handlowych dla produktów spożywczych zgodnie z przepisami unijnymi, w związku z czym niedopuszczalne jest użycie nazwy "mleko" dla produktów niezawierających wyłącznie mleka zgodnego z przyjętymi normami.

Prawo do nazwy przedsiębiorstwa jako dobro osobiste wymaga wykazania konkretnej ingerencji w sferę chronioną, podczas gdy wcześniejsze używanie oznaczenia przez inny podmiot wyłącza możliwość przypisania naruszenia dóbr osobistych tego oznaczenia.

Zamieszczenie w uzasadnieniu decyzji administracyjnej ocen działań strony nie stanowi samoistnej podstawy do ingerencji sądu, jeśli pozostają one w bezpośrednim związku z przedmiotem postępowania administracyjnego.