Instytucja stwierdzenia nieważności decyzji, zgodnie z art. 247 par. 1 Ordynacji podatkowej, może dotyczyć jedynie decyzji ostatecznych, tj. takich, które nie podlegają dalszemu zaskarżeniu w toku instancyjnym. Jeśli decyzja nie ma charakteru ostatecznego, niemożliwe jest zainicjowanie postępowania nadzwyczajnego w przedmiocie jej nieważności.

Podmiot realizujący projekt rewitalizacji mający na celu działalność zarówno opodatkowaną, jak i niepodlegającą podatkowi VAT, może przyjąć metodę prewspółczynnika, o ile odpowiada ona specyfice jego działalności i obiektywnie odzwierciedla zakres wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Odmowa prawa do odliczenia VAT z faktur, które nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji gospodarczych, jest zasadna w przypadku niewykazania przez podatnika staranności w doborze kontrahentów, uzasadniając dodatkowe zobowiązanie podatkowe na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) u.p.t.u.

Zagadnienie wstępne w postaci ważności umowy darowizny współwłasności uzasadnia zawieszenie postępowania podatkowego, bowiem jego rozstrzygnięcie przez sąd powszechny jest warunkiem prawidłowego określenia kręgu podatników.

Spółka komandytowa nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku od zaliczek na poczet zysku wypłacanych komplementariuszom w trakcie roku podatkowego; obowiązek poboru powstaje po obliczeniu rocznego zysku.

Koszty uzyskania przychodu z dobrowolnego umorzenia udziałów spółki przekształconej odnoszą się do wartości bilansowej spółki przekształcanej na dzień ustania jej bytu prawnego, zgodnie z interpretacją art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przypadku przekształcenia spółki, za koszt uzyskania przychodów należy uznać wartość bilansową spółki przekształcanej, co potwierdza systematyczna wykładnia przepisów podatkowych prowadzona przez sądy administracyjne.

Odszkodowanie wypłacone przez ubezpieczyciela w ramach OC działalności nie stanowi przychodu podatkowego, jeżeli kompensuje ciężar ekonomiczny wynikający z wadliwego wykonania usług, niezaliczony wcześniej do kosztów uzyskania przychodów (art. 12 ust. 4 pkt 6a updop).

Składnik majątku nabyty z zastrzeżeniem własności do momentu zapłaty pełnej ceny nie może być amortyzowany. Amortyzacja jest możliwa dopiero po przejściu własności na podatnika, zgodnie z art. 16a ust. 1 updop. Wydatki związane z takim nabyciem nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu w okresie przed przejściem własności.

Decyzja organu podatkowego w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych na podstawie art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej, pomimo wystąpienia przesłanek ważnego interesu podatnika i interesu publicznego, jest uznaniowa i nie narusza prawa, jeśli dochodzenie zaległości jest zasadne i nie istnieją przesłanki do umorzenia.

NSA oddala skargę kasacyjną Spółki, uznając, że istnienie porozumienia ze zobowiązanym nie uchylało obowiązku przekazania zajętej wierzytelności na rzecz organu, zgodnie z art. 89 § 1 u.p.e.a.

Bezskuteczność egzekucji jako przesłanka odpowiedzialności członka zarządu na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej może zostać wykazana każdym prawnie dopuszczalnym dowodem, który potwierdza brak możliwości zaspokojenia zaległości podatkowych z majątku spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za zasadną decyzję sądu pierwszej instancji w zakresie konieczności dokładnego wyjaśnienia wszelkich istotnych okoliczności sprawy i wymaga od organów podatkowych zgromadzenia pełnego materiału dowodowego, kluczowego dla ustalenia indywidualnego wpisu nieruchomości do rejestru zabytków i zastosowania ewentualnego zwolnienia podatkowego.

Organ podatkowy nie może zaniechać dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i jest zobowiązany do uwzględnienia wszystkich istotnych dokumentów, w tym stanowisk organów ochrony zabytków, przy ustalaniu prawa do zwolnienia podatkowego. Niespójności w dokumentacji muszą być wyjaśnione.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe nie wygasa, jeśli nie dopełnił on formalności rezygnacji z funkcji oraz nie udowodnił braku winy w zaniechaniu zgłoszenia upadłości spółki.

Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na brak naruszenia procedur dowodowych oraz prawidłową klasyfikację budynków jako niemieszkalnych przez organy podatkowe; brak podstaw do uchylenia decyzji ze względu na proceduralne uchybienia bez istotnego wpływu na wynik sprawy.

Skarga kasacyjna jest oddalona, gdy zarzuty nie wskazują na uchybienia w zakresie przepisów prawa materialnego lub procesowego, które mogłyby skutkować uchyleniem zaskarżonego aktu administracyjnego.

Przepisy prawa miejscowego przyznające zwolnienia podatkowe muszą mieć charakter przedmiotowy. Wprowadzenie przez Radę Miejską zwolnień podatkowych nie naruszyło przepisów prawa, gdyż spełniało wymogi formalne określone w art. 7 ust. 3 u.p.o.l. i przepisach unijnych.

Nieruchomość stanowiąca własność skarżącego została prawidłowo zakwalifikowana przez organy podatkowe jako domek letniskowy, co uzasadniało stosowanie podwyższonej stawki podatku od nieruchomości. Skarga kasacyjna została oddalona.