Skarga kasacyjna oparta na zarzucie naruszenia art. 145 p.p.s.a. wymaga powiązania tego przepisu wynikowego z konkretnymi przepisami prawa materialnego lub procesowego naruszonymi przez organ albo wadliwie ocenionymi przez sąd pierwszej instancji. Zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. jest skuteczny wyłącznie wtedy, gdy wadliwość uzasadnienia uniemożliwia kontrolę kasacyjną, a nie gdy stanowi jedynie

Nałożenie kary porządkowej na podstawie art. 262 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej jest zasadne, jeżeli adresat prawidłowego wezwania bez obiektywnie usprawiedliwionej przyczyny nie wykonuje w terminie obowiązku procesowego. Organ nie ma obowiązku wykazywania, że uchybienie spowodowało rzeczywiste przedłużenie postępowania, a późniejsze wykonanie wezwania nie niweczy automatycznie podstawy wymierzenia

Wezwanie zobowiązanego do okazania uprzednio zajętych ruchomości albo wskazania miejsca ich przechowywania, wydane na podstawie art. 98 § 1b u.p.e.a., ma charakter materialno-techniczny i nie jest samodzielną czynnością egzekucyjną w rozumieniu art. 1a pkt 2 u.p.e.a. Termin do wniesienia skargi na zajęcie ruchomości biegnie od doręczenia dokumentu stanowiącego podstawę zajęcia, a nie od doręczenia

Kara porządkowa z art. 262 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej może zostać nałożona, jeżeli adresat prawidłowo doręczonego wezwania bez obiektywnie usprawiedliwionej przyczyny nie wykona w terminie obowiązku przedłożenia dokumentów lub złożenia wyjaśnień. Jej zastosowanie nie jest uzależnione od wykazania, że uchybienie spowodowało rzeczywiste przedłużenie postępowania, a późniejsze wykonanie wezwania nie

Art. 100 § 1 u.p.e.a. nie stanowi podstawy do wszczęcia na wniosek zobowiązanego postępowania o ponowne pozostawienie zajętych ruchomości pod jego dozorem, gdyż poborca skarbowy działa w tym zakresie z urzędu. Jeżeli zobowiązany nie zapewnia organowi dostępu do ruchomości, nie daje rękojmi ich należytego przechowania, co uzasadnia odebranie dozoru na podstawie art. 100 § 2 u.p.e.a. oraz odmowę wszczęcia

W postępowaniu egzekucyjnym organ administracji może oceniać operat szacunkowy wyłącznie pod względem jego formalnej prawidłowości, kompletności oraz sporządzenia przez uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego. Merytoryczna ocena przyjętej metody wyceny i doboru nieruchomości porównawczych należy do sfery wiadomości specjalnych rzeczoznawcy; jej podważenie wymaga inicjatywy dowodowej strony, w szczególności

Nieuiszczenie wpisu od zażalenia w siedmiodniowym terminie wyznaczonym w prawidłowo doręczonym wezwaniu, zawierającym rygor odrzucenia, skutkuje odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Ogólnikowe zakwestionowanie postanowienia, bez podważenia faktu nieuiszczenia opłaty, prawidłowości wezwania lub wskazania podstaw zwolnienia od kosztów, nie może prowadzić do jego uchylenia.

Umorzenie zaległości podatkowej w trybie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej nie jest uzasadnione samą niemożnością jej jednorazowej zapłaty, jeżeli podatnik dysponuje wartościowym majątkiem i zachowuje potencjalną zdolność do częściowego regulowania należności. Ocena ważnego interesu podatnika oraz interesu publicznego uwzględnia także przyczyny powstania zaległości, w tym ich związek z nierzetelnymi

Jeżeli dane ewidencji gruntów i budynków nie obejmują powierzchni użytkowej budynku istniejącego w roku podatkowym, a obiekt został następnie rozebrany w okolicznościach uniemożliwiających oględziny, organ podatkowy może ustalić podstawę opodatkowania na podstawie projektu rozbiórki oraz innych uzupełniających dowodów. Podatnik, który nie współdziała w wyjaśnieniu stanu faktycznego i usuwa przedmiot

Przy ponownym wszczęciu postępowania egzekucyjnego w trybie art. 61 u.p.e.a. organ egzekucyjny powinien uwzględnić pełnomocnictwo skutecznie zgłoszone w sprawie przed tą czynnością, o ile nie wygasło lub nie zostało odwołane. W ramach skargi na czynność egzekucyjną z art. 54 u.p.e.a. podlega badaniu zarzut skierowania zajęcia do prawa majątkowego uprzednio zajętego, jako dotyczący legalności samej