Obowiązek poddania się kwarantannie, jak określono w art. 34 ust. 2 ustawy o zapobieganiu i zwalczaniu zakażeń, nie wymaga formy decyzji administracyjnej; realizowany jest jako czynność administracyjna, od której brak podstaw do odwołania, lecz istnieje możliwość zaskarżenia jej do sądu administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uwagi na niewłaściwą ocenę interesu prawnego emitenta akcji oraz brak uzasadnienia, które nie pozwala na skuteczną kontrolę instancyjną, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.
Nałożenie obowiązku kwarantanny na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy zakaźnej dzieje się w formie czynności administracyjnej, a nie decyzji administracyjnej, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, co wyklucza konieczność jej wydania i możliwość odwołania.
Odmowa wydania upoważnienia na wykonywanie przewozów lotniczych pomiędzy Polską a Rosją przez Prezesa ULC jest prawnie uzasadniona; nie wystąpiły podstawy prawne ani faktyczne do uchylenia decyzji w kontekście zastosowania przepisów umowy międzynarodowej oraz braku przesłanek naruszenia prawa UE.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając odmowę poddania się badaniom lekarskim za kluczową podstawę decyzji o cofnięciu pozwolenia na posiadanie broni myśliwskiej, zgodnie z art. 18 ust. 5 pkt 2 ustawy o broni i amunicji.
Wymóg wyposażenia łodzi flisackich w kamizelki ratunkowe, w liczbie odpowiadającej liczbie pasażerów, jest zgodny z prawem oraz uzasadniony z uwagi na konieczność zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi i pasażerów.
Nałożenie kary pieniężnej na E. Sp. k. w Z. za naruszenie przepisów ustawy SENT jest zgodne z prawem. Nie doszło do naruszenia przepisów proceduralnych ani materialnych, co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie ustawy SENT była zgodna z prawem. Formalne uchybienia systemowe, nawet przy braku uszczerbku budżetowego, uzasadniają zastosowanie sankcji administracyjnych."
Wygaśnięcie stosunku służbowego funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej następuje z mocy prawa z dniem 31 sierpnia 2017 r. przy braku akceptacji propozycji zatrudnienia, niezależnie od upływu terminu z art. 165 ust. 7 p.w. KAS, o ile propozycja była zgodna z regulacją ustawową.
Dla zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy o Policji wystarczające jest sporządzenie postanowienia o przedstawieniu zarzutów, niezależnie od jego ogłoszenia, respektując odmienność regulacji prawa administracyjnego od procesu karnego.
Naczelny Sąd Administracyjny, uznając zgodność decyzji GIJHARS z prawem, stwierdził, że termin 'mleko' nie może oznaczać produktów zawierających oleje roślinne, co usprawiedliwia zakaz wprowadzania tych produktów jako 'mleka modyfikowanego'.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej jest uprawniony do dochodzenia opłaty dodatkowej za przejazd autostradą przez okres 5 lat zgodnie z art. 37ge ust. 13 ustawy o autostradach płatnych. Dyrektor może korzystać z danych systemów administracyjnych niezależnie od ograniczeń czasowych przechowywania danych o biletach autostradowych.
Oznaczenie produktu jako "mleko modyfikowane" jest wprowadzeniem w błąd w rozumieniu art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz rozporządzeń UE, gdyż produkt nie spełnia definicji mleka ani przetworów mlecznych.
Organ administracji skarbowej jest uprawniony do dochodzenia opłaty dodatkowej za przejazd autostradą w okresie 5 lat od ostatniego dnia roku, w którym powinna ona być wniesiona, pomimo upływu terminu przechowywania danych z biletu autostradowego.
Decyzja Komendanta Głównego Policji o cofnięciu pozwolenia na posiadanie broni bojowej dla A.K. jest zgodna z prawem. Orzeczenia lekarskie o kondycji psychofizycznej są wiążące dla organów administracyjnych przy ocenie przesłanek cofnięcia pozwolenia.
Opłaty zmienne za pobór wód powierzchniowych muszą być różnicowane w zależności od celu poboru; preferencyjna stawka dotyczy wyłącznie zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę do spożycia.
Skarga kasacyjna Polskich Kolei Państwowych S.A. oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza prawidłowość komunalizacji nieruchomości na rzecz Gminy Miasto L., uznając brak prawa PKP do spornego gruntu.
Przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne powinny stosować zróżnicowane stawki opłat za pobór wód w zależności od przeznaczenia wody, kierując się przepisami prawa wodnego i odpowiednich rozporządzeń.
Dalsze przetwarzanie danych osobowych wnioskodawcy, który nie zawarł umowy kredytowej, po dokonaniu oceny jego zdolności kredytowej, narusza zasady RODO, w tym zasadę ograniczonego przechowywania danych. Bank oraz instytucje nie mają podstaw prawnych do takiego przetwarzania.
Prawnie uzasadnione jest nałożenie różniących się stawek opłat zmiennych na pobór wód powierzchniowych, w zależności od celu ich użytkowania. Pobór wody na cele zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi podlega niższej stawce opłat.
Nieruchomości pozostające we faktycznym posiadaniu PKP bez udokumentowanego tytułu prawnego na dzień 27 maja 1990 roku podlegają komunalizacji z mocy prawa zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Polskich Kolei Państwowych, uznając, że postępowanie sądowe nie wykazało naruszeń przepisów prawa materialnego ani procesowego przez sąd pierwszej instancji.