Nie jest rolą organu administracyjnego determinowanie administracyjnoprawnego trybu rozpoznania, gdy skarżący wyraża intencję dochodzenia roszczeń przed sądem cywilnym. Wszczęcie postępowania administracyjnego bez odpowiedniego wniosku narusza przepisy k.p.a., prowadząc do nieważności decyzji.

Dla prawa do podwyższenia emerytury z tytułu służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu, konieczne jest wykazanie istnienia rzeczywistych sytuacji zagrożenia ponad normę wynikającą z przypisanych do stanowiska obowiązków służbowych, co nie może być uzasadnione samym charakterem wykonywanych czynności.

Nieudostępnienie informacji, będących częścią postępowania administracyjnego, w którym skarżąca była stroną, nie stanowi naruszenia ustawy o dostępie do informacji publicznej; dostęp jest regulowany przez przepisy KPA. Skarga na bezczynność organu podlega oddaleniu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż artykuł 115a ustawy o Policji, niezależnie od zmiany brzmienia w 2020 r., znajduje zastosowanie zgodnie z wyrokiem TK z 2018 r., wykluczając niekonstytucyjny przelicznik 1/30 dla ustalenia ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop.

Bezczynność organu w zakresie dostępu do informacji publicznej, polegająca na niepełnym udostępnieniu dokumentów, stanowi rażące naruszenie prawa, co uzasadnia wymierzenie sankcji w formie grzywny oraz zobowiązanie organu do pełnego rozpatrzenia wniosku.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej miał prawo do dysponowania lokalem, zgodnie z ustawą o PSP, mimo że lokal był własnością m.st. Warszawy, a brak aktywnego uczestnictwa Miasta w postępowaniu administracyjnym nie wpływał na ważność decyzji administracyjnej o przydziale kwatery tymczasowej.

Wysokość ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop policjanta zwolnionego przed 6 listopada 2018 r. należy ustalać według zasad wynikających z przepisów obowiązujących przed ww. datą, jednak z zastosowaniem nowego przelicznika określonego w art. 115a wprowadzonym ustawą nowelizującą, celem realizacji zasady sprawiedliwości społecznej.

Dla ustalenia ekwiwalentu za niewykorzystany urlop funkcjonariuszom Policji zwolnionym przed 6 listopada 2018 r. stosuje się przepisy ustawy o Policji w brzmieniu sprzed tej daty, uwzględniając jednak orzeczenie TK z 30 października 2018 r., K 7/15, co wyklucza stosowanie uprzednio obowiązujących niekonstytucyjnych przeliczników.

Decyzja o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wyrównania uposażenia byłego funkcjonariusza Policji była nieuprawniona; właściwa droga rozstrzygania tego sporu znajduje się przed sądami powszechnymi.

W sprawach o wyrównanie uposażenia policjantów, właściwą drogą postępowania jest postępowanie administracyjne, co wynika z charakteru stosunku służbowego pomiędzy funkcjonariuszem a organem. Roszczenia finansowe z tego stosunku nie stanowią spraw cywilnych.

Uposażenie funkcjonariuszy zwolnionych do końca lutego 2023 r. ustalane jest na podstawie budżetu 2022 r. Brak jest podstaw do konstytucyjnego podważenia takich przepisów. Skarga A. D. na odmowę ich wyrównania jest bezzasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając zgodność zastosowania przepisów ustawy okołobudżetowej oraz zasadności odmowy wyrównania uposażenia dla funkcjonariusza Policji, który odszedł ze służby przed 1 marca 2023 r. Wzrost uposażeń po tej dacie był zgodny z przyjętymi zasadami konstytucyjnymi.

Nie jest dopuszczalne objęcie funkcjonariuszy, którzy zakończyli służbę przed 1 marca 2023 r., podwyżką uposażenia, przewidzianą od 1 marca 2023 r. Rozstrzyganie spraw dot. wyrównania uposażenia funkcjonariuszy, także po ich zwolnieniu, odbywa się w trybie administracyjnym.

W sprawach dotyczących wyrównania uposażenia funkcjonariuszy zwolnionych przed 1 marca 2023 r., które nie uwzględniają późniejszych podwyżek, stosuje się regulacje obowiązujące w dacie zwolnienia. Droga administracyjna jest właściwa dla dochodzenia takich roszczeń.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zasadność odmowy wyrównania uposażeń byłym funkcjonariuszom Policji zwolnionym przed zmianą kwoty bazowej, uznając, że regulacje te są zgodne z konstytucyjną zasadą równości i służą motywacji do pozostania w służbie.

NSA orzekł, że zasady ustalania wynagrodzenia funkcjonariuszy Policji określone w przepisach tzw. ustaw okołobudżetowych i budżetowych są wiążące, a odmowa wyrównania uposażenia funkcjonariusza po zwolnieniu ze służby była prawidłowa.

Rozstrzygnięcie NSA potwierdza, że brak podstaw prawnych do wyrównania uposażeń byłych funkcjonariuszy Policji za okres przed 1 marca 2023 r., gdyż obowiązywała kwota bazowa z 2022 r. Brak jest przy tym naruszenia zasady równości konstytucyjnej wobec przyjęcia daty 1 marca 2023 r. jako momentu podwyżki.

Zasada równości wynikająca z Konstytucji RP nie wymaga jednakowego traktowania wszystkich funkcjonariuszy w sytuacji, gdy odmienne ustalenia świadczeń są uzasadnione celem zachęcenia do pozostania na służbie. Prawidłowość wyliczenia uposażeń dla funkcjonariuszy Policji opiera się na zastosowaniu obowiązujących kwot bazowych wynikających z przepisów ustawy budżetowej i okołobudżetowej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż brak jest podstaw prawnych do wyrównania uposażenia funkcjonariusza policji w związku z podwyżką stawek uposażenia zasadniczego wprowadzoną od dnia 1 marca 2023 r., dla świadczeń należnych przed tą datą. Zróżnicowanie w traktowaniu funkcjonariuszy opuszczających służbę przed i po tej dacie uzasadniane jest budżetowo i racjonalnie w kontekście zasady równości.