Naruszenie przez pracodawcę obowiązku udzielania pracownikowi urlopu wypoczynkowego za dany rok do końca pierwszego kwartału następnego roku kalendarzowego nie uprawnia pracownika do rozpoczęcia po tym terminie urlopu bez zgody pracodawcy (wyrok Sądu Najwyższego z 5 grudnia 2000 r., I PKN 121/00, OSNP 2002/15/353). Zawiadomienie pracodawcy o rozpoczęciu zaległego urlopu wypoczynkowego nie usprawiedliwia nieobecności pracownika w pracy. Sąd Najwyższy jednocześnie stwierdził, że w sytuacji niewykorzystania przez pracownika części urlopu z powodu choroby pracodawca jest Sąd Najwyższy orzekając w sprawie zajął odmienne stanowisko niż powód, odrzucając w całości jego żądania. Natomiast zarzut wadliwości rozwiązania umowy o pracę z powodem, zdaniem Sądu Najwyższego jest również niewłaściwy.

Przy braku planu urlopów wypoczynkowych samo złożenie wniosku o udzielenie urlopu nie usprawiedliwia nieobecności pracownika (wyrok Sądu Najwyższego z 13 maja 1998 r., I PKN 99/98, OSNP 1999/10/331). Marek A. chcąc wykorzystać przysługujący mu urlop wypoczynkowy złożył wniosek u swojego pracodawcy o udzielenie mu go od 3 do 7 lutego bez wypowiedzenia z jego winy. Urlopy powinny być udzielane zgodnie z planem urlopów, po wcześniejszym ich ustaleniu z pracodawcą.

Odmowa udzielenia zwolnienia od pracy w celu prowadzenia szkolenia na kursie zawodowym nie jest poleceniem dotyczącym pracy, którego pracownik może nie wykonać z powodu sprzeczności z prawem (wyrok Sądu Najwyższego z 9 września 2004 r., I PK 396/03, OSNP 2005/6/82). pracy, którego pracownik mógłby nie wypełnić z powodu jego sprzeczności z prawem. Pracodawca 14 grudnia 2000 r. wręczył Andrzejowi K. oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia z powodu ciężkiego naruszenia Pracodawca jest zobowiązany zwolnić od pracy pracowników w celu przeprowadzenia zajęć dydaktycznych w szkole zawodowej, w szkole wyższej