NSA oddalił skargę kasacyjną Powiatu R. wskazując, że użytkowane przez skarżącego rowy melioracyjne rodzą obowiązek świadczenia na rzecz Gminnej Spółki Wodnej z tytułu stosownych korzyści, zgodnie z art. 454 Prawa wodnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA z powodu nieważności postępowania wynikającej z orzekania wobec zmarłej strony. Zarządzenie Burmistrza, jako akt prawa miejscowego, wymagało prawidłowego upoważnienia, co nie zostało spełnione, zarządzenie było więc nieważne.

Decyzja organu administracyjnego o zatrzymaniu prawa jazdy jest związana i opiera się na liczbie punktów karnych zgromadzonych w ewidencji, której weryfikacja nie należy do kompetencji tych organów.

NSA oddalił skargę kasacyjną uznając, że obowiązek szczepienia dziecka jest wymagalny i określony zgodnie z prawem, co nie uzasadniało przerw w postępowaniu egzekucyjnym wynikających z zarzutów skarżących.

Zarządca sukcesyjny nie może być traktowany jako podatnik lokalny podatku od środków transportowych. Wpłaty takie powinny być dokonywane przez spadkobierców, a organ podatkowy nie jest zobowiązany do uznania ich za prawidłowo dokonane, jeśli brak dowodów na związek z odpowiednimi podmiotami.

Działka nie jest ujęta w system kanalizacji otwartej lub zamkniętej, a opłata za zmniejszenie retencji wodnej została zasadnie nałożona. Rowy melioracyjne nie stanowią części systemów kanalizacyjnych w rozumieniu przepisów Prawa wodnego.

Rów melioracyjny nie stanowi elementu systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej przewidzianego w prawie wodnym, wobec czego nieruchomość podlega opłacie za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej.

Odprowadzanie wód opadowych do rowu melioracyjnego nie zwalnia nieruchomości z obowiązku opłaty za zmniejszenie retencji, jeśli obszar nie jest ujęty w systemie zarządzanej kanalizacji otwartej lub zamkniętej. Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje stanowisko, że administracyjne i zorganizowane zarządzanie retencją jest obowiązkowe.

Ograniczenie poboru zaliczek na podatek, zgodnie z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej, wymaga uprawdopodobnienia niewspółmierności ich wysokości do przewidywanego podatku. Brak wskazania naruszenia tego przepisu w skardze kasacyjnej skutkuje jej oddaleniem.

Doręczenie decyzji podatkowej jest skuteczne, gdy spełnia wymogi proceduralne określone w Ordynacji podatkowej i ustawie o postępowaniu egzekucyjnym. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak zarzutu odnoszącego się do niewłaściwości doręczenia w granicach postępowania podatkowego.

W sprawach ustalania warunków zabudowy nie można wywodzić interesu prawnego z przypuszczeń o przyszłych uciążliwościach inwestycji, a legitymację procesową w takich sprawach determinują przepisy prawa administracyjnego, a nie prawa cywilnego.

Uprawnienia do kierowania pojazdami, nabyte bezterminowo przed wejściem w życie ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, nie tracą ważności mimo wydania nowego dokumentu prawa jazdy z określoną datą ważności. Sąd oddala skargę kasacyjną, potwierdzając bezterminowy charakter tych uprawnień.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził bezczynność Wojewody Pomorskiego i uchylił wyrok w zakresie zobowiązania do wydania decyzji z powodu wydania decyzji administracyjnej. Od 1 lipca 2024 r. art. 100d ustawy o pomocy nie ma zastosowania z uwagi na jego sprzeczność z Konstytucją RP.

Zasada kontynuacji amortyzacji z art. 16h ust. 3d w zw. z art. 16g ust. 1 pkt 4a lit. a) u.p.d.o.p. dotyczy również korzystającego; leasing finansowy środków przekazanych aportem nie zwalnia z obowiązku uwzględniania uprzednio dokonanych odpisów amortyzacyjnych.

Posłużenie się przez pełnomocnika cudzoziemca nieautentycznym dokumentem w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, skutkuje odmową jego udzielenia, a odpowiedzialność procesowa obejmuje skutki bezpośrednie dla mocodawcy (art. 100 ust. 1 pkt 5 lit. b u.o.c.).

Rada gminy może rozpatrzyć uwagi do projektu planu zagospodarowania przestrzennego poprzez jedno głosowanie nad całością uchwały, co nie stanowi istotnego naruszenia procedury planistycznej. Procedura nie wymaga indywidualnego głosowania nad każdą uwagą.

Ustalanie warunków zabudowy dla części działki ewidencyjnej jest dopuszczalne, jeśli teren inwestycji można wyodrębnić, a naruszenia proceduralne, które nie wpływają na możliwość zaskarżenia decyzji, nie uzasadniają uchylenia wyroku.

NSA: Przewlekłość Wojewody w udzieleniu zezwolenia na pobyt czasowy narusza dyrektywę 2011/98/UE. Skarga kasacyjna nieusprawiedliwiona: organy muszą stosować unijne terminy mimo krajowych przepisów zawieszających.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego: Skarga kasacyjna dotycząca odpowiedzialności podatkowej G.G. jako osoby trzeciej oddalona. Potwierdzenie zgodności z prawem proceduralnym doręczenia i ustaleń podatkowych organy I i II instancji.

Osoba trzecia odpowiada za zaległości podatkowe spółki cywilnej, gdy zachodzą przesłanki z art. 115 § 1 o.p., nawet jeśli pełnomocnik nie był wspólnikiem. Skuteczne doręczenie decyzji wymiarowej warunkuje wszczęcie postępowania egzekucyjnego.

Posiadanie co najmniej jednego dodatkowego miejsca zamieszkania na byłym terytorium RP, zgodne z przedwojennymi regulacjami, spełnia przesłankę domicylu z art. 2 pkt 1 ustawy z 2005 r., uzasadniając prawo do rekompensaty za mienie pozostawione poza granicami.

Skarga kasacyjna zostaje oddalona, albowiem zrealizowanie celu wywłaszczenia wyklucza możliwość zwrotu nieruchomości, niezależnie od późniejszych zmian zagospodarowania terenu. Elementy zieleni uważa się za uzupełniające realizacji celu wywłaszczenia na potrzeby służb mundurowych.

NSA, oddalając skargę kasacyjną, stwierdził poprawność decyzji o zwrocie dofinansowania, wskazując na brak istotnych błędów w postępowaniu pierwszoinstancyjnym i jego zgodność z normami prawnymi.

Decyzje związane podlegają uchyleniu lub zmianie na podstawie art. 154 k.p.a., jeśli za takim działaniem przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony, w kontekście zmieniającej się wykładni przepisów prawa.