Regulacje wprowadzone przez uchwałę Rady Miasta Krakowa, dotyczące ograniczeń w działalności gastronomicznej na terenie parku kulturowego, mieszczą się w granicach delegacji ustawowej i służą ochronie krajobrazu kulturowego, a zatem są zgodne z prawem.

NSA uchylił wyrok WSA z powodu braku dostatecznego uzasadnienia i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, z uwagi na konieczność wyjaśnienia kwestii wniosku z 1957 r. oraz prawidłowego zastosowania regulacji prawnych w okresie przed i po nowelizacji k.p.a.

Osoba nieuznana za stronę w postępowaniu głównym nie ma prawa żądać udostępnienia akt sprawy administracyjnej, a decyzje organów o odmowie ich udostępnienia, podjęte zgodnie z k.p.a., są prawidłowe.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje stanowisko, że w sprawach dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ odwoławczy może odmówić wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji, jeżeli interes publiczny związany z realizacją inwestycji celu publicznego przeważa nad przedstawionymi obawami skarżących.

NSA przyjął, że w przypadku uzyskania nowego orzeczenia o niepełnosprawności, świadczeniobiorca traci prawo do zasiłku pielęgnacyjnego, a niewypełnienie obowiązku informacyjnego skutkuje uznaniem świadczenia za nienależnie pobrane, nakładając obowiązek jego zwrotu.

Skarga kasacyjna Wojewody Małopolskiego dotycząca decyzji o ograniczeniu korzystania z nieruchomości, oddalona. Uchybienia proceduralne i brak uzasadnionego związku z materialnym prawem sprawcy uchybienia nie wykazane.

Dla uznania działki za część zwartego kompleksu leśnego wystarczające jest spełnienie wymagań powierzchniowych przewidzianych przez ustawę o lasach, niezależnie od przeznaczenia wynikającego z planu miejscowego. Brak jest wpływu odległości od parków krajobrazowych na kwalifikację działki jako leśnej.

Decyzje organów administracyjnych dotyczące zwolnień z opłat za pobyt w domu pomocy społecznej, wydawane w trybie uznania administracyjnego, są prawnie dopuszczalne, a przesłanka rażącego naruszenia obowiązków rodzinnych nie może być stosowana bez wykazania stopnia winy, szczególnie w kontekście choroby psychicznej.

Brak związku przyczynowo-skutkowego między rezygnacją z pracy a opieką nad niepełnosprawną osobą wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego. Zasadnicze znaczenie mają charakter i zakres sprawowanej opieki.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, gdy rezygnacja z zatrudnienia nie wynika z konieczności ciągłej opieki nad osobą niepełnosprawną. Sąd podkreślił konieczność wykazania związku przyczynowego między opieką a niepodjęciem zatrudnienia.

Zebrane dowody nie potwierdzają winy obwinionego wobec stanu przedłużenia ważności prawa jazdy wpływającego na uniewinnienie obwinionego oraz uchylenie wyroku ze względu na przedawnienie karalności.

Wymóg załączenia skonsolidowanego sprawozdania finansowego do dokumentacji cen transferowych nie został udowodniony prawnie przez organ; zatem uzasadnienie interpretacji indywidualnej musi jasno określać tok myślenia organu oraz wyjaśniać stosowanie prawa w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS nie spełnia wymogów prawnych w zakresie uzasadnienia prawnego; nienależyte wyjaśnienie powodów nieprawidłowości stanowiska podatnika skutkuje uchyleniem części interpretacji dotyczącej skonsolidowanego sprawozdania finansowego.

Podstawą uchylenia wyroku WSA było nieuwzględnienie wszelkich dowodów i prawidłowej oceny zagrożeń dla życia i zdrowia, wynikających z charakteru pełnionej służby, co warunkuje ustalenie prawa do podwyższonej emerytury policyjnej.

Organ administracyjny, który nie odpowiada na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w ustawowym terminie, dopuszcza się bezczynności, nawet jeśli żądane informacje nie mają charakteru informacji publicznej.

Rezygnacja z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nie musi być bezpośrednio czasowo powiązana z momentem wystąpienia niepełnosprawności, by uzyskać świadczenie pielęgnacyjne. Istotna jest faktyczna potrzeba opieki uniemożliwiająca podjęcie pracy.

Skarga kasacyjna, nieuwzględniająca istniejących zarzutów naruszenia prawa procesowego i nieprecyzyjnie określająca przepisy prawa materialnego, nie może prowadzić do uchylenia wyroku sądu niższej instancji, gdyż sąd kasacyjny jest związany granicami skargi.

Sąd Najwyższy stoi na stanowisku, iż w przypadku nieuzasadnionego uchylenia wyroku sądu I instancji, sąd odwoławczy powinien wykorzystać swoje kompetencje do merytorycznego orzekania, uzupełniając postępowanie dowodowe, zamiast przekazywać sprawę do ponownego rozpoznania.

Odmowa uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy wymaga szczegółowej analizy wpływu planowanej inwestycji na ochronę gruntów rolnych. Zarzuty kasacyjne dotyczące uchylenia podstaw materialnoprawnych przez WSA okazały się niezasadne.

Organ, który wydał decyzję o warunkach zabudowy, stwierdza jej wygaśnięcie, jeśli dla tego terenu uchwalono plan miejscowy o innych ustaleniach. Przepis ten zapobiega kolizji aktów, dając pierwszeństwo ustaleniom planu miejscowego.

Odmowa zawarcia kolejnego kontraktu na pełnienie zawodowej służby wojskowej mieści się w zakresie uznania administracyjnego organów wojskowych, szczególnie w przypadkach, gdy żołnierz nie spełnia wymogów ustawowych, jak uzyskanie oceny co najmniej dobrej w ostatniej opinii służbowej.

NSA orzekł, że niejasne i niewystarczająco wyczerpujące uzasadnienie wyroku WSA uniemożliwia przeprowadzenie efektywnej kontroli instancyjnej, wskazując na potrzebę dokładniejszej analizy zarzutów proceduralnych oraz materialnoprawnych w związku z decyzją o zwolnieniu funkcjonariusza.

Podstawy do odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak "INTELGRAF SYSTEMS" w oparciu o art. 132(1) p.w.p. zostały prawidłowo uznane przez Urząd Patentowy za spełnione, w szczególności w zakresie czerpania nienależnych korzyści z renomy znaku "INTEL".

Oddalenie skargi kasacyjnej, gdyż odpowiedź organu zaspokajała żądanie zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej. Kompetencje decyzyjne w zakresie odpadów leżą poza kompetencjami organu udzielającego informacji.