Zaskarżony wyrok w zakresie orzeczenia o zakazie prowadzenia pojazdów mechanicznych na 2 lata, zamiast wymaganego minimum 3 lat, stanowi rażące naruszenie art. 42 § 2 k.k., co uzasadnia jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w zakresie orzeczenia o karze, uznając kasację Prokuratora Generalnego za zasadną, z uwagi na rażące naruszenie prawa materialnego, w tym niewłaściwe zastosowanie art. 178a § 1 k.k. oraz brak uwzględnienia art. 37a § 1 k.k.

Przepadek równowartości pojazdu prowadzonego pod wpływem alkoholu poniżej 0,75 mg/dm3 w wydychanym powietrzu nie jest uzasadniony, gdyż nie spełnia przesłanek art. 44b § 2 k.k. w zw. z art. 178a § 5 k.k. na korzyść oskarżonego.

W przypadku zmiany przepisów materialnoprawnych dotyczących nadpłat, szczególnie gdy nie przewidziano przejściowych regulacji, stosuje się przepisy obowiązujące w chwili powstania stosunku prawnego. Nowe przepisy wyłączające możliwość oprocentowania nadpłaty mają zastosowanie do decyzji wydanych po ich wejściu w życie i wyłączają art. 78 O.p.

Postępowanie karnoskarbowe wobec podmiotu zleceniobiorcy zatrzymuje bieg przedawnienia zobowiązania zwrotowego dotacji dla zleceniodawcy, tj. gminy jako beneficjenta, w relacji do organu dotującego (wojewody) na podstawie O.p. Stwierdza się zgodność decyzji z prawem.

Skarga kasacyjna zostaje oddalona: prawomocna decyzja wymiarowa uniemożliwia skuteczną korektę deklaracji VAT, obejmującą okres objęty tą decyzją, zgodnie z art. 81b § 1 pkt 2 lit. b O.p.; postępowanie kasacyjne zamykamy zasądzeniem kosztów na rzecz Dyrektora IAS.

Odmowa wszczęcia postępowania w sprawie naruszenia zbiorowych praw pacjentów wymaga uprawdopodobnienia zorganizowanego naruszenia, nie zaś pojedynczego przypadku. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że decyzja RespzPrawPacjenta była zasadna, zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy o prawach pacjenta.

Skarga kasacyjna dotycząca decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości, koniecznej w interesie społecznym, została oddalona przez NSA z uwagi na uzasadnione przesłanki społecznego i gospodarczego interesu, zgodne z art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że stroną należy się realna możliwość realizacji praw procesowych oraz, że obowiązki związane z aktualizacją danych adresowych nie obciążają stron postępowania w stopniu absolutnym.

Brak możliwości odnalezienia dokumentacji budowlanej z przeszłości nie uprawnia do uznania wykonanych robót za samowolę budowlaną, a legalność robót należy oceniać na podstawie dostępnych materiałów dowodowych i historycznych uwarunkowań.

Oddalenie skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny uznającej prawidłowość decyzji o zwrocie dotacji celowej przez Gminę P. za jej wykorzystanie niezgodne z przeznaczeniem, bez przedawnienia zobowiązania, potwierdzającą poprawność ustaleń sądów niższej instancji.

Cel wywłaszczenia nieruchomości na rzecz budowy Parku Kultury i Wypoczynku został zrealizowany, co wyklucza jej zwrot; realizacja celu nie zawsze wymaga działań budowlanych, gdyż obejmuje również adaptację terenu jako zieleń miejską.

Brak realnej możliwości efektywnego zarządzania operacjami transportowymi przez jedną osobę w nadmiernie rozproszonych przedsiębiorstwach, skutkuje uzasadnioną utratą dobrej reputacji, w przypadku najbardziej poważnego naruszenia przepisów transportu drogowego.

Zamknięcie możliwości przyznania świadczenia pielęgnacyjnego dla dalszych krewnych, gdy bliżsi nie legitymują się orzeczeniem o niepełnosprawności, jest uzasadnione przepisem art. 17 ust. 1a ustawy o świadczeniach rodzinnych. Zarzuty dotyczące błędnej wykładni nie były skuteczne, ponieważ nie odniesiono się do właściwej podstawy prawnej.

Posiadanie tytułu prawnego do gruntów rolnych nie wystarcza do przyznania wsparcia na zalesienie; konieczne jest faktyczne ich rolnicze użytkowanie. Formalny właściciel nie prowadzący samodzielnej działalności rolniczej nie spełnia definicji rolnika.

W postępowaniu dotyczącym umorzenia zadłużenia z tytułu nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego organ odwoławczy, uchyliwszy decyzję organu I instancji, prawidłowo przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, co do którego sąd nie doszukał się uchybień proceduralnych.

Stwierdzenie utraty dobrej reputacji przez zarządzającego transportem na podstawie art. 7d ust. 5 pkt 1 u.t.d. powinno obejmować wszystkie przedsiębiorstwa, w których pełni on funkcje zarządcze, nawet jeśli poważne naruszenia odnaleziono tylko w jednym z nich, uzasadniając odstąpienie od zakazu reformationis in peius.

Zaświadczenie o samodzielności lokalu może być wydane wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek technicznych i prawnych, w tym zgodności z decyzjami o warunkach zabudowy oraz pozwoleniem na budowę i użytkowanie. Lokale garażowe nieuznane za samodzielne nie mogą być traktowane jako odrębne lokale mimo ich odrębności technicznej.

Odmowa stwierdzenia nabycia własności drogi przez Gminę z mocy prawa ze względu na brak formalnego uznania jej publicznego statusu była przedwczesna. Wymaga to dogłębnego zbadania historycznych podstaw prawnych zaliczenia drogi do kategorii dróg publicznych.

Wydanie decyzji administracyjnej przed prawomocnym rozstrzygnięciem zażalenia na postanowienie konserwatora zabytków narusza art. 106 § 1 k.p.a., co czyni taką decyzję nieważną. Organ I instancji powinien zawiesić postępowanie do uzyskania ostatecznego stanowiska organu współdziałającego.

Roboty budowlane polegające na instalacji dodatkowych anten na istniejącej stacji bazowej telefonii komórkowej wymagają pozwolenia na budowę, gdyż stanowią jej rozbudowę, co wynika z art. 29 ustawy Prawo budowlane, a zmiana parametrów obiektu wyklucza wyłącznie zgłoszenie.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, przyjmując prawidłowość rozstrzygnięcia organów niższej instancji w zakresie odmowy przyznania pomocy finansowej z uwagi na brak wykazania naruszenia prawa materialnego i procesowego mogącego wpływać na wynik sprawy.

Związek nieruchomości z działalnością gospodarczą, bez faktycznego zajęcia gruntu na tę działalność, nie stanowi przesłanki do objęcia go podatkiem od nieruchomości, lecz winien być traktowany jako podległy podatkowi rolnemu.

Uchwała rady gminy uchylająca uchwałę o utworzeniu parku kulturowego wymaga zachowania analogicznej procedury jak przy jego tworzeniu, w tym zasięgnięcia opinii wojewódzkiego konserwatora zabytków i informowania lokalnej społeczności, a jej brak uzasadnia stwierdzenie nieważności uchwały z powodu istotnego naruszenia prawa.