Skarga kasacyjna nie znajduje uzasadnienia, gdyż organ administracji nie dopełnił obowiązków związanych z prawidłowym doręczeniem decyzji administracyjnej, co skutkuje nieskutecznością fikcji doręczenia i uniemożliwia uznanie uchybienia terminu na wniesienie odwołania za zawinione przez stronę.

Sąd stwierdził, że odmowa udzielenia informacji o wynagrodzeniu Prezesa Zarządu z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy jest nieuzasadniona, gdyż nie spełniono przesłanek ochrony tajemnicy przedsiębiorcy, a jawność takich informacji wynika z zasad transparentności działania organów gospodarujących środkami publicznymi.

Brak związku choroby funkcjonariusza z warunkami służby, ustalony przez komisję lekarską, wyklucza prawo do pełnego uposażenia za okres zwolnienia lekarskiego. Organy administracji i sąd związane są ostatecznym orzeczeniem komisji.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że współczesna ocena zgodności celu wywłaszczenia z realnymi działaniami, powinna uwzględniać kontekst czasowy, urbanistyczny oraz funkcjonalny okresu wywłaszczenia. Realizacja ogólnego celu budowy osiedla może odbywać się poprzez szeroki wachlarz inwestycji wspierających.

NSA uznaje, że prawomocne oddalenie skargi na decyzję uniemożliwia wszczęcie postępowania o stwierdzenie jej nieważności, gdyż decyzja nie jest dotknięta naruszeniami prawa uzasadniającymi jej unieważnienie. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy nowe okoliczności nie były objęte poprzednią kontrolą sądową.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak przesłanek do wznowienia postępowania. Organy administracyjne prawidłowo zinterpretowały przepisy dotyczące wznowienia postępowania i ustalenia odszkodowania, zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym dotyczącym własności nieruchomości.

Sąd administracyjny nie może odmówić przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, gdyż osoba wymagająca opieki ma więcej niż jedno dziecko równocześnie zobowiązane do alimentacji. Faktyczne sprawowanie opieki, a nie liczba zobowiązanych, determinują przyznanie świadczenia.

Ustalono, że działania Burmistrza Miasta Kwidzyna w zakresie ustalenia wysokości i wypłaty dotacji oświatowej były bezskuteczne, wskutek przekroczenia limitu zmniejszenia części dotacji wobec normy art. 43 ust. 5 u.f.z.o. Dotacja nie mogła zostać pomniejszona o więcej niż 25% średniej wcześniejszych części.

Grzywna przewidziana w art. 88 § 1 K.p.a. stanowi środek przymusu służący zapewnieniu prawidłowego przebiegu postępowania dowodowego. Odmowa okazania przedmiotu oględzin przez osobę trzecią lub stronę, bez usprawiedliwionego powodu, uprawnia do nałożenia grzywny.

Podanie we wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy nieprawdziwego miejsca pobytu uzasadnia odmowę udzielenia zezwolenia, niezależnie od umyślności działania cudzoziemca.

Nabycie prawa użytkowania wieczystego gruntu w oparciu o ustawę o gospodarce nieruchomościami musi być stwierdzone decyzją administracyjną, a nie na podstawie umowy cywilnoprawnej, której skuteczność nie wyłącza ustawowej kompetencji organów administracji do wydawania decyzji.

Utwardzenie drogi na gruntach leśnych stanowi niezgodne z prawem wyłączenie tych gruntów z produkcji leśnej, wymagające uzyskania zezwolenia, a brak skutecznego zakwestionowania tej zmiany powoduje, że skarga kasacyjna jest bezzasadna.

Wojewoda Mazowiecki nie jest zobowiązany do przekazania dotacji celowej na usunięcie odpadów niebezpiecznych, gdy zadania te winny być finansowane z innych źródeł wskazanych w ustawie Prawo ochrony środowiska. Skarga Gminy W. na bezczynność Wojewody jest bezzasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uznając, że ustalenie przez SKO daty dowiedzenia się o decyzji było niewystarczająco udokumentowane, co przełożyło się na nieprawidłowe wnioski dotyczące terminu wniesienia wniosku o wznowienie postępowania.

Decyzja o obowiązku zwrotu dofinansowania przez Fundację za niezrealizowanie projektu zgodnie z umową była prawidłowa. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną jako nieuzasadnioną wobec braku zarzutów procesowych i materiałowej oceny przez sąd I instancji.

Złożenie wniosku o zmianę decyzji o pozwoleniu na roboty budowlane przed upływem terminu jego ważności uniemożliwia uznanie postępowania za bezprzedmiotowe, a termin ważności nie wygasa automatycznie. Skarga kasacyjna oddalona.

NSA stwierdził, że przy wycenie nieruchomości na cele drogowe zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami dopuszczalne jest stosowanie podejścia porównawczego, a oceny operatu winna dokonawać organizacja rzeczoznawców, a nie sąd administracyjny.

Przepisy art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy obowiązują do 30 czerwca 2024 r. Odmowa zastosowania ich przedłużenia po tej dacie, z powodu zakończenia nadzwyczajnych okoliczności, nie uzasadnia ograniczenia praw do skargi na bezczynność.

Brak uzyskania zgody zstępnych rolników na przekazanie gospodarstwa rolnego na rzecz Skarbu Państwa nie stanowi rażącego naruszenia prawa, gdy z materiału nie wynika, że praca w gospodarstwie była ich głównym źródłem utrzymania, a jego przejęcie nastąpiło na zgodny wniosek właścicieli.

W postępowaniu o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, związek przyczynowy między sprawowaną opieką a brak możliwości zatrudnienia musi być jednoznaczny. Sam fakt opieki nad osobą niepełnosprawną nie uzasadnia przyznania świadczenia, jeśli nie wymaga stałej obecności opiekuna.

Kara dyscyplinarna zawieszenia uprawnień zawodowych dla rzeczoznawcy majątkowego była adekwatna do ciężkości naruszeń związanych z operatami szacunkowymi, pomimo skargi kasacyjnej podważającej wcześniejsze ustalenia, które zostały prawomocnie określone przez sądy administracyjne.

Uchwała w przedmiocie stypendiów m.st. Warszawy SAPERE AUSO, naruszając art. 90t ust. 4 u.s.o., istotnie naruszała prawo, poprzez niewłaściwe określenie kręgu adresatów stypendiów oraz wprowadzenie niedozwolonych kryteriów ich przyznawania.

Decyzję o wygaszeniu stosunku służbowego skarżącego w Służbie Celno-Skarbowej uznano za uzasadnioną i zgodną z art. 165 ust. 7 ustawy wprowadzającej KAS, ponieważ oparto ją na kryteriach kwalifikacji, przebiegu służby oraz miejsca zamieszkania.

W obecnym stanie prawnym, władający powierzchnią ziemi ponosi odpowiedzialność za usunięcie odpadów, chyba że jednoznacznie wykaże, że faktycznym posiadaczem lub wytwórcą odpadów był inny podmiot.