Zaświadczenie o samodzielności lokalu nie może być wydane na podstawie ugody sądowej, gdyż musi być oparte na przepisach ustawy o własności lokali oraz danych organu. Ugoda sądowa nie zobowiązuje organów do wydania zaświadczenia potwierdzającego stan nie wynika z posiadanych materiałów.

Bez wykazania istotnych uchybień procesowych, organizator konkursu na stanowisko dyrektora teatru nie ma podstaw do ogłoszenia ponownego konkursu po jego zakończeniu i wyłonieniu kandydata.

Odmowa zwrotu cła na zasadzie słuszności jest prawidłowa, gdyż autonomiczne decyzje biznesowe skarżącego w odniesieniu do zmieniających się okoliczności rynkowych, jak działania wojenne, nie spełniają przesłanek szczególnych okoliczności przewidzianych w art. 120 UKC.

Skarga kasacyjna A S.A. dotycząca zwrotu należności celnych została oddalona, gdyż nie wykazano zaistnienia 'szczególnych okoliczności' uzasadniających zwrot cła na zasadzie słuszności według art. 120 UKC. Decyzje organów skarbowych i sądu I instancji pozostają w mocy.

Dofinansowanie z tytułu wzrostu cen energii elektrycznej przysługuje tylko, gdy wystąpił faktyczny wzrost cen. Brak wzrostu wyklucza prawo do dofinansowania, nawet jeśli okres wskazany we wniosku mieści się w ustawowo określonym zakresie.

Opinia biegłego jest istotnym dowodem w postępowaniu dotyczącym zmiany stanu wody na gruncie, lecz podlega ocenie organu administracyjnego pod kątem spójności i zgodności z innymi dowodami. Art. 234 ust. 3 Prawa wodnego przewiduje procedurę nakładania obowiązków zapobiegających szkodom, którą należy stosować zgodnie z zasadą lex retro non agit.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak jest podstaw do uchylenia wyroków niższych instancji, które prawidłowo uznały, iż działania na sąsiedniej działce nie wpłynęły negatywnie na stosunki wodne i nie doprowadziły do szkód na działce skarżącego, a zatem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że kara pieniężna za nieuiszczenie opłaty elektronicznej została nałożona zgodnie z prawem, a skarga kasacyjna G.D., zarzucająca naruszenia proceduralne, nie wykazała istotności tych naruszeń dla postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak osoby upoważnionej do reprezentacji oraz brak zgody organu na przeprowadzenie kontroli zdalnej skutkuje niepoddaniem się kontroli. W związku z tym, nałożenie kary pieniężnej za uniemożliwienie kontroli było zasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że przewoźnik jest odpowiedzialny za stan techniczny pojazdu, a posiadanie aktualnego badania technicznego nie zwalnia z obowiązku kontroli przed każdym przewozem. Usterki znane kierowcy eliminują możliwość wyłączenia odpowiedzialności na zasadzie art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d.

NSA uchyla wyrok WSA z uwagi na istotne uchybienia proceduralne, niewystarczającą analizę dowodów i nierozpoznanie istoty sprawy dotyczącej odpowiedzialności zarządzającego transportem drogowym za skrócenie odpoczynków dobowych kierowców. Sprawa przekazana do ponownego rozpoznania.

Zwrot należności celnych na zasadzie słuszności (art. 120 UKC) wymaga wykazania przez skarżącego istnienia wyjątkowej sytuacji, której skutkami nie są dotknięte inne podmioty oraz braku oczywistego zaniedbania. Przedmiotowa sytuacja nie zaistniała w przypadku C. S.A.

Bezczynność Wojewody Śląskiego nie stanowiła rażącego naruszenia prawa, ale wymagała zobowiązania do rozpoznania wniosku w terminie, a skarga kasacyjna została oddalona w pozostałym zakresie.

Minister Klimatu i Środowiska naruszył zasady postępowania administracyjnego, co stanowiło podstawę do uchylenia jego decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że poprawne i pełne uzasadnienie decyzji administracyjnej jest kluczowe dla jej legalności.

Klauzulę przeciwko unikaniu opodatkowania nie można stosować retroaktywnie do korzyści podatkowych za rok 2016, jako że naruszałoby to zasadę demokratycznego państwa prawnego. Skargi kasacyjne zgodnie z art. 184 p.p.s.a. zostały oddalone.

Wojewoda Śląski pozostawał w bezczynności w rozumieniu art. 149 p.p.s.a., jednakże nie z rażącym naruszeniem prawa. Przedłużenie obowiązywania przepisu art. 100d ustawy o pomocy było niezasadne po 30 czerwca 2024 r., wpływając na brak możliwości stosowania zawieszenia terminów.

Wojewoda Śląski pozostawał w bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku o wydanie duplikatu decyzji o pobycie czasowym i pracy, co uzasadniało stwierdzenie bezczynności organu, choć bez rażącego naruszenia prawa.

W przypadku braku formalnych dokumentów potwierdzających przysługiwanie prawa zarządu, mienie będące w użytkowaniu PKP z dniem 27 maja 1990 r. podlega komunalizacji, co uzasadnia stwierdzenie nabycia przez właściwą gminę prawa własności takiej nieruchomości z mocy prawa.

Chipsy kostne wołowe przewożone w ramach transportu drogowego nie stanowią mięsa lub przetworów spożywczych z mięsa w rozumieniu przeporządzeń dotyczących przewozów drogowych, a zatem nie są zwolnione z zakazu ruchu zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Właściciel lub dzierżawca nieruchomości, na której znajdują się odpady, jest uznawany za ich posiadacza, chyba że skutecznie obali domniemanie prawne wynikające z art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o odpadach. Skuteczna argumentacja musi wykazać, iż odpadem włada inny podmiot.

Postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie uchylające decyzje organów I i II instancji z powodu braku kompletnych dowodów i poprawnej oceny sytuacji wodnej zostały uznane za prawidłowe. Skarga kasacyjna została oddalona.

Wyrok Sądu Najwyższego podkreśla, że wymierzenie kary sprzecznej z treścią przepisu prawnego stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, uzasadniające uchylenie wyroku nakazowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Brak możliwości zaskarżenia postawienia sądu w przedmiocie zabezpieczenia przez osobę, która nie jest stroną postępowania rozpoznawczego i której przepisy nie przyznają przymiotu strony postępowania zabezpieczającego

Skarga kasacyjna jest niezasadna, a wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uznający naruszenie zasad konkurencyjności przez E. Sp. z o.o. w zakresie zamówień finansowanych z funduszy unijnych, pozostaje w mocy. Na podstawie art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę.