Decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na założenie przedszkola przez J.R. i M.R. była prawidłowa, zgodna z § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia oraz art. 88 Prawa oświatowego, gdyż nowe przedszkole nie uzupełniałoby korzystnie istniejącej sieci placówek.

Odmowa udzielenia zezwolenia na założenie przedszkola jest zasadna, gdy brak jest dowodów na konieczność korzystnego uzupełnienia sieci przedszkoli publicznych, mimo poprawy warunków kształcenia i pozytywnej opinii organu pedagogicznego.

Zakaz prowadzenia reklamy aptek, przewidziany w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, narusza unijne przepisy o swobodnym świadczeniu usług i nie może być podstawą do nałożenia kary, co skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej w tej kwestii.

Podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego, jeśli działając z naruszeniem dobrej wiary, świadomie uczestniczył w karuzeli podatkowej, co wyklucza możliwość przypisania mu rzetelności i staranności w transakcjach handlowych.

Skarga kasacyjna P.T. na wyrok w sprawie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za zbieranie odpadów bez zezwolenia zostaje oddalona z uwagi na zgodność działań organu z prawem i brak wykazania istotnych naruszeń w postępowaniu.

W transgranicznym przemieszczaniu odpadów odbiorca nie musi być tożsamy z prowadzącym instalację odzysku lub unieszkodliwiania, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1013/2006. NSA potwierdza dopuszczalność wskazywania jako odbiorcy podmiotów pośredniczących, podlegających jurysdykcji państwa przeznaczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wykorzystanie środków unijnych z naruszeniem ustalonych procedur oraz harmonogramu realizacji projektu stanowi nieprawidłowość skutkującą obowiązkiem zwrotu tych środków wraz z odsetkami. WSA był związany orzecznictwem NSA w tej sprawie.

Beneficjent, poprzez określenie nadmiernych i nieproporcjonalnych warunków udziału w postępowaniu, naruszył zasady uczciwej konkurencji, uzasadniając zastosowanie korekty finansowej. Korekta ta jest słuszna z uwagi na wpływ naruszeń na budżet UE oraz ograniczanie konkurencji.

Potwierdzenie przez Naczelny Sąd Administracyjny, że dla ustalenia choroby zawodowej wystarczające jest potwierdzenie przez uprawnioną jednostkę medycyny pracy związku choroby z narażeniem zawodowym, bez konieczności dodatkowego postępowania dowodowego.

NSA uznał, że uchylenie decyzji Prezydenta m.st. Warszawy przez Wojewodę Mazowieckiego było prawidłowe, zaś ustalone błędnie przez organ I instancji fakty (data dowiedzenia się o decyzji) uzasadniały kasację decyzji i ponownie przekazanie sprawy do rozpoznania przez organ I instancji.

Decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy, wydana w nadzwyczajnym trybie stwierdzenia nieważności, nie narusza prawa materialnego w sposób rażący; nieuzasadnione są twierdzenia o braku podstaw prawnych lub terminów wymagalności przedstawienia orzeczeń zdrowotnych i psychologicznych. Skarga kasacyjna oddalona.

Wniosek o świadczenie pielęgnacyjne złożony po 31 grudnia 2023 r., z zachowaniem terminu art. 24 ust. 2a ustawy o świadczeniach rodzinnych, rozpatruje się wg przepisów sprzed tej daty, jeśli wniosek o niepełnosprawność złożono przed 31 grudnia 2023 r. i potwierdzono niepełnosprawność datowaną na przed nowym rokiem.

Wznowienie postępowania cywilnego wskutek wyroku zakresowego Trybunału Konstytucyjnego

Ocena projektu złożonego przez S. Sp. z o.o. Sp.k. w M na dofinansowanie z funduszy unijnych została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a Zarząd Województwa Podkarpackiego nie zdołał wykazać niespójności w danych potwierdzających status MŚP spółki zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia 651/2014.

Przepis art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej wyraża zasadę subsydiarności wobec przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji publicznych. Pojęcie "przepisy innych ustaw" obejmuje także akty podustawowe wydane na podstawie upoważnienia ustawowego, w tym regulaminy organów samorządów zawodowych. Organ nie pozostaje w bezczynności, gdy w ustawowym

Stwierdza się, że zmiany ukształtowania terenu nie wpływają na warunki przepływu wód, a skarżący nie posiada statusu strony w postępowaniu wodnoprawnym. Skarga kasacyjna została oddalona.

Likwidacja postępowania administracyjnego dotyczącego odtworzenia urządzeń melioracyjnych, wskutek braku przesłanek kumulatywnych dla zastosowania art. 191 Prawa wodnego, jest zasadna, gdy materiał dowodowy nie potwierdza istnienia i oddziaływania na gospodarkę wodną urządzeń wodnych na spornej działce.

Dla skierowania na badanie lekarskie wystarczające jest posiadanie przez organ wiarygodnych informacji o stanie zdrowia kierowcy wskazujących na uzasadnione zastrzeżenia, bez konieczności wykazywania bezpośredniego wpływu stwierdzonych zaburzeń na zdolność prowadzenia pojazdów.

Zawarcie w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wpisu dotyczącego działalności usługowej oraz udokumentowanie jej fakturą VAT zgodnie z wymaganiami § 2 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wystarcza do uznania spełnienia kryteriów przyznania pomocy finansowej.

Art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach bezpośrednich, wymagający tytułu prawnego do gruntów, jest zgodny z prawem unijnym i Konstytucją RP. Przepisy unijne dopuszczają dodatkowe krajowe wymogi płatności, jeśli nie naruszają celów wspólnotowych.

W okolicznościach, w których nie zostaną ujawnione nowe fakty i dowody mogące istotnie wpłynąć na rozstrzygnięcie, wykluczone jest wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Decyzje ostateczne nie mogą być wznawiane jedynie w oparciu o zmianę oceny dowodów znanych wcześniej organowi.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając za prawidłową decyzję o stwierdzeniu nieważności rejestracji pojazdu z uwagi na rażące naruszenie przepisów o rejestracji w związku z brakiem odpowiednich dokumentów homologacyjnych.

Zastosowanie znajdują przepisy rozporządzenia nr 612/2009 w zakresie wymierzania kar za nienależne refundacje wywozowe, a zarzuty procesowe muszą wykazywać istotny wpływ na rozstrzygnięcie, czego skarga kasacyjna nie wykazała.

Zastosowanie art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach bezpośrednich, wymagającego posiadania tytułu prawnego do gruntu publicznego, nie narusza prawa unijnego ani zasad konstytucyjnych, a wymóg ten jest zgodny z zasadą proporcjonalności i zgodny z celami Unii.