Nie można domagać się wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie nowych dowodów, jeżeli wniosek złożono po upływie terminu przewidzianego w art. 148 § 1 k.p.a., a obowiązek wznowienia z urzędu występuje jedynie w ściśle określonych sytuacjach.

Art. 62 ust. 2 u.p.z.p. wymaga obowiązku sporządzenia planu miejscowego wynikającego z przepisów szczególnych dla skutecznego zawieszenia postępowania o ustalenie warunków zabudowy.

Postanowienie SKO oraz wyrok WSA uchylone. Uznano, że Fundacja [...] posiadała podstawy prawne do wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji środowiskowej z uwagi na społeczny interes związany z potencjalnym zagrożeniem dla środowiska i związanymi celami statutowymi.

Obowiązek przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest spełniony poprzez jedynie złożenie stosownego wniosku. Faktyczne przyłączenie jest konieczne do realizacji wymogów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Władztwo planistyczne gminy uprawnia jej organy do ograniczenia możliwości zabudowy terenów rolnych w celu ochrony zwartych obszarów gruntów ornych, zgodnie z zasadą proporcjonalności oraz interesem publicznym, bez naruszenia konstytucyjnego prawa własności.

W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego niedopuszczalne jest ograniczenie lokalizacji inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej w sposób naruszający art. 46 ustawy o wspieraniu rozwoju sieci telekomunikacyjnych. Zakazy powinny być jednoznacznie określone i oparte na przepisach ustawowych.

Decyzja organu odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję o dopuszczalnym poziomie hałasu oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny; brak podstaw do zakwestionowania decyzji związanych z ochroną środowiska oraz ustaleniem norm hałasu.

Uchybienie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia administracyjnego, wynikające z braku dochowania przez stronę minimum staranności przy zapoznawaniu się z decyzją organu, stanowi podstawę do odmowy przywrócenia terminu, gdy przyczyna uchybienia leży po stronie skarżącej.

Decyzja o rejestracji pojazdu, której dokonano z rażącym naruszeniem przepisów prawa przez brak zgody producenta na istotne zmiany konstrukcyjne, powinna zostać uznana za nieważną. Unieważnienie zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. jest uzasadnione, gdy decyzja jest sprzeczna z jasną normą prawną.

Informacja roczna ustalająca wysokość opłat za usługi wodne ma charakter materialno-techniczny. Korekta odbywa się poprzez decyzję administracyjną. Opłatę stałą ustala się w oparciu o pełną liczbę dni roku kalendarzowego.

NSA potwierdza, że brak przeciwwskazań medycznych oraz skuteczne doręczenie upomnienia wystarczają do uznania obowiązku szczepień jako wymagalnego, a procedura egzekucyjna została wszczęta zgodnie z prawem.

Taksa dla opłat za usługi wodne może być określana decyzją administracyjną na podstawie Ordynacji podatkowej, nawet gdy informacja roczna nie została zaskarżona; decyzja ta ma charakter konstytutywny, ustalając zobowiązania różnie od informacji przeddecyzyjnej.

Rejestracja pojazdu bez dokumentów homologacji wymaganych przez art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. stanowi rażące naruszenie prawa jedynie wtedy, gdy prowadzi do skutków sprzecznych z zasadami państwa prawa; zatem Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną i utrzymał wyrok WSA.

Art. 110u § 1 u.p.e.a. przewiduje 14-dniowy termin na wniesienie zarzutów do opisu i oszacowania nieruchomości, biegnący od daty ukończenia tych czynności, co zgodnie z Naczelnym Sądem Administracyjnym jest zgodne z konstytucyjnymi wzorcami prawnymi, a wniesienie zarzutów po tym terminie jest uchybieniem.

NSA potwierdził iż wniosek o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości wymaga zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego określającym cele publiczne. Brak spełnienia tej przesłanki uniemożliwia uwzględnienie wniosku o taką inwestycję.

Decyzja administracyjna może korygować wysokość opłaty wodnej ustaloną w informacji rocznej, jako że informacja ta nie ma charakteru konstytutywnego. Do korekty można stosować art. 21 Ordynacji podatkowej w związku z art. 300 ustawy Prawo wodne. Informacja jest czynnością techniczną, a decyzja ustala zobowiązanie.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że organy podatkowe naruszyły przepisy w zakresie doręczeń, co skutkowało brakiem możliwości udziału strony w postępowaniu. Skarga kasacyjna została oddalona, co potwierdza obowiązek prawidłowego doręczania korespondencji podatkowej na adres znany organom.

Brak dokonania nasadzeń zastępczych, określonych w decyzji administracyjnej, uzasadnia nałożenie opłaty sankcyjnej. Przeprowadzone postępowanie oraz zgromadzone dowody potwierdzają zasadność decyzji administracyjnej o nałożeniu obowiązku finansowego na spółkę.

Fundacja, nie będąc stroną w postępowaniu zakończonym decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, nie jest uprawniona do żądania jego wznowienia, a rozpoznanie jej żądań nie może skutecznie nastąpić w trybie postępowania wznowieniowego ze względu na brak legitymacji procesowej oraz materialnoprawnej.

Organizacje społeczne mogą zostać dopuszczone do udziału w postępowaniu na prawach strony, jeżeli cele statutowe organizacji są powiązane z przedmiotem postępowania, a za taką obecnością przemawia interes społeczny wynikający m.in. z wpływu rozważanych przedsięwzięć na środowisko.

Wypłacając komplementariuszom zaliczki na poczet udziału w zysku w trakcie roku podatkowego, spółka nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, gdy prawo tego wyraźnie nie przewiduje.

Pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego przyznawana funkcjonariuszom SOP, zgodnie z art. 180 ustawy o SOP, nie jest zwolniona z podatku dochodowego, jak przewidziano dla ekwiwalentu pieniężnego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 49a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ekwiwalent i pomoc finansowa to odmienne świadczenia.

Skarga kasacyjna podlegająca oddaleniu nie wykazała naruszenia przepisów prawa materialnego ani proceduralnego przez organ podatkowy w zakresie ustalenia przedawnienia zobowiązania podatkowego oraz kwalifikacji działalności gospodarczej skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja dotycząca zatwierdzenia projektu budowlanego była zgodna z przepisami prawa, a odstępstwo od wymagań technicznych uzasadnione. Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów, które wpływałyby na wynik postępowania.